Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

10 Temmuz '07

 
Kategori
Güncel
Okunma Sayısı
1786
 

Barış Akarsu' dan mektup var

" Sevgili Annem,

Daha yanından ayrılalı 3 gün olmasına rağmen hala senin sıcaklığını ve gözlerindeki nemi hissedebiliyorum. Sana üzülme desem de, acını bastıramadığını ve yüreğinin dağlandığını biliyorum. Çünkü çocuklarının ayrılışı en çok annelerin yüreğine kor ateşi düşürürmüş.

Canım annem, benim ölümüm dünyanın sonu değil aslında başlangıcıymış. Bunu şimdi daha iyi anlıyorum. Burada çok huzurluyum. Beni, BEYAZ NURLU genç bedenlerin yanına koydular. Hangisine ismini sorsam " mehmet" cevabını veriyor. Hepsi birbirinden güleryüzlü, birbirinden mutlu ve huzurlu anne. Bende onların arasında çok huzurlu ve mutluyum.

Sana birazda dünyadaki hayatımın sonlarından bahsedeyim annem;

Aslında her şey o yarışma ile başlamıştı biliyorsun. Bir anda ünlü ve şöhret olunca bisiklet binmekten vazgeçip hızlı ve lüks arabalara atlamıştım. Ama biliyorsun bunu ben istemiyordum. Çünkü ben kendi dünyamda mutluydum hayatımdan da şikayetçi değildim. Ama artık bana verilen bir senaryo vardı ve ona göre davranmalıydım. Çünkü bu medya denilen değirmen öyle buyurmuştu bana. 'seni meşhur edeceğiz ama sende bize para kazandıracaksın' Artık hayat bundan ibaretti anne.

Aslında kazadan sonra ben hemen ayrılmıştım aranızdan. Öyle parlak, öyle sakin ve huzurlu bir yere gelmiştim anne, buradan sizleri, insanları ve medyayı izlemeye başladım. Hemen toplandı insanlar ve benim yaşam savaşı verdiğimi söylediler, çünkü hemen ölseydim kim yapardı canlı yayınları, kim doldururdu günlerce hastane bahçelerini, nasıl yapabilirlerdi kutsal sağlık yerlerinin reklamını. Hem biliyormusun anne, hastaneye beni ziyarete gelen insanların bir çoğu kameralar nerdeyse oraya koşup ağlıyorlardı, beni mikrofonlara ballandıra ballandıra anlatanlardan birçoğunu ilk defa görüyordum biliyormusun anne. Ama nasılsa artık bunları doğrulama imkanım kalmadı.

Neyse anne... Artık ilahi huzura erdim. Aradan bir hafta geçti, görüyorum ki, hala benim için ağlayan bir sen varsın. O insanların bir çoğu zaten bodrum'a tatile gidiyordu, uğradılar, ağladılar, ünlü oldular ve gittiler anne.

Her şeyi anlıyorum, artık. Günlerdir ekranlar benimle gün geçiriyor, izlenme oranları ne kadar da artmış anne bu sayede ! inanamadım.

'Mehmet'lerin yanındayım demiştim ya annem. Onlar her şeyi anlayabiliyorlar da, bana sadece şunu soruyorlar

: ' Barış biz niye hemen unutuluyoruz, bizim ailemizle niye canlı yayınlar yapmıyorlar, bizim için niye anı defteri açmıyorlar, bizim niye günlerce gazetelerde yazımız çıkmıyor....!!!!! Sahi niye anne...'

Y.N.:Bu hayali mektup, hızla kazanılan şöhretin ve hızlı yaşamın bedelini ödeyen ( tıpkı ece gibi, tıpkı ata gibi, tıpkı trafiğe, uyuşturucuya kurban verdiğimiz genç insanlarımız) değerlerimizi eleştirmek için değil, Türkiye'mizdeki popüler kültürün yarattığı erezyonu ifade edebilmek için yazılmıştır. Bütün Mehmetlerimizle beraber hepsi nur içinde yatsın. Mekanları cennet olsun. Bu ayıp onların değil. Artık kiminse onlar alınsın...

Beyhan BiÇKİN KOZANOGLU bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Bu da o dava. Kimse uzerine alinmaz bence. Hic unutulmamasi gereken mehmetciklerimiz unutulur da kimin kimle nerde tatil yaptigi bodrumda ne renk don giydigi hep hatirlanir ne yazik ki.. selamlar..

Beyhan BiÇKİN KOZANOGLU 
 07.09.2008 17:29
 

Öncelikli olarak Barış ı Ülkemizin bir kaybı olarak görmeniz ve şehit mertebesinde düşünmeniz çok hoş... Ancak maalesef Barış lüks ve hızlı arabalara binemedi...belki daha sağlam bir arabaya binse yaşıyor olabilirdi... Diğer bir konu olan Mehmetlerin tek tek anılmaması ise,Mehmetler öldükten sonra bir sembol haline gelirler..ve diğer adlarıda Türkiye Cumhuriyeti ve vatanıdır...Sadece birey olarak medyatik bir sektörde bulunmazlar...zaten buna ihtiyaçlarıda yoktur...Çünkü Şehitlerimizi anarken rütbeleri hiçbir şekilde aklımıza bile gelmez...Bir bir anı defteri açılmamasının nedeni budur...mertebe olarak hepsi aynı yerdedir... Saygılarımla Samantha

samantha 
 10.07.2007 19:58
Cevap :
sevgili samantha, barış elbetteki ülkemiz için bir değer ve zamansız kaybı çok üzüntü verici. blog taki mesajları doğru almanız büyük incelik.  10.07.2007 21:26
 

yaşadığımız gerçekler ancak bu kadar duygulu veyalın anlatılrdı yüreğinize sağlık

özgül atabay 
 10.07.2007 18:42
Cevap :
teşekkür ederim. ölümlerin hepsi acı... ama bir amaç için ölenler daha acı. umarım toplumumuz aynı duyarlılığı vatanları için ölümsüzleşenlerede gösterir.esenkalın  10.07.2007 21:33
 

Ağlarsa anam ağlar gerisi yalan ağlar lafı boşuna söylenmemiş..Ve ateş düştüğü yeri yakar da...Yalan dünyada yaşıyoruz hepimizde...Fani burası..Dilerim her birimiz Barış'ın mektubunda bahsettiği huzuru buluruz öldüğümüzde... Sağ olun...

papatya altı yüz elli 
 10.07.2007 17:09
Cevap :
barış'ın mektubunda bahsettiği mesajları doğru olarak ve hassas duygularla algılamanız ne kadar güzel. Umarım ki, hepimiz aradığımız huzuru başkalarının çizdiği değil de, kendimizin yönlendirdiği hayatımızda buluruz...  10.07.2007 18:00
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 7
Toplam yorum
: 21
Toplam mesaj
: 6
Ort. okunma sayısı
: 1026
Kayıt tarihi
: 18.05.07
 
 

1984 yılında astsubay olarak vatan saflarına katıldım. (bazılarının söylediği gibi assubay değil) Kı..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster