Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

11 Kasım '08

 
Kategori
Bilim
Okunma Sayısı
714
 

Başaran yıldız ve ben

Biz öğretmenler için çocuksesleri çok önemlidir. Gıdamızdır o sesler bizim, yaşam kaynağımızdır bizim osesler. O cıvıltılar, riyasız, saf, sade, yalansız o güzelim nidalar, yaşammelodimizdir bizlerin. Emekli olan ve çalışmayan ağabeylerimden duymuşumdur hepçocuk seslerine karşı olan özlemlerini, derler zaman zaman; “cıvıltılarıözledik”.

İşte bizim mesleğin en zor ve en güzel yönü de budur.Sesleri duyamama en zor yönü, o sesleri duyma en güzel yönü.

Bir yıldır bu seslere hasrettim, şükür tekrar kavuştum.İşte sizlerle bu kavuşmayı paylaşmak istiyorum sevgili dostlarım.

Temmuz sonlarıydı sanırım bir öğle üzeri telefonum çaldı, arayan Sıtkı idi. Geçen yıl Dumlupınar Üniversitesi vakfına ait Başaran Yıldızİlköğretim okulu ve Lisesine başvuruda bulunmuştum. Onunla ilgili aradı ve okulmüdürünün benimle görüşmek istediğinin söyledi. Hemen kabul edip görüşmeyegittim. İlköğretim Okulu müdürü Yaşar beyin teklifini hiç düşünmeden kabulettim. Çünkü çok özlemiştim o sesleri, o cıvıltıları.

İşte Başaran Yıldız İlköğretim Okulunda böylecegöreve başladım. İyi ki de başlamışım. Gerçekten şimdiye değin hiç görmediğimiçtenlik ve dostluklarla karşılaştım. Hiç yabancılık çekmedim, adeta bir aileyuvası gibi, içten ve samimi, özverili, sevecen, riyasız. Hele öğrenciler, ominikler… Sanki kırk yıllık ahbabım gibi gelip, sarılıyor, sevgi ile, saygıile, içtenlikle; “siz ne öğretmenisiniz?” Diye soruyorlar. Bayıldım bu okula, tek kelime ile harika bir hava yaratılmış. Bu havayı yaratanlara ben sonsuzteşekkürlerimi sunuyorum. Hem kendi adıma, hem de bu minikler adına, okulun tümöğrencileri adına.

Hayatımın en ilginç bir olayını burada yaşadım. Nasılmı? Anlatayım;

“okul açılmadan önceki öğretmenler tanışmatoplantısına katılmış ve toplantı sona ermişti. Aşağı katta salonda tanışıpkonuşuyorduk öğretmen arkadaşlarla. Bir bayan öğretmen arkadaşın dikkatlicebana baktığını hissettim, yanıma gelip sordu;

- Siz İsmail Balı mısınız? Ben de;

- Evet ben O’yum. Dedim. Bu kez,

- Beni tanıdınız mı? Diye bana sordu. Ben de;

- Hayır, bilemedim, ama simanız yabancı gelmiyor, dedim. Ve sonra kendini tanıttı;

- Ben, 1978 yılında Kütahya Lisesi 3-D sınıfındanNuran’ım, dedi.

O anda birdüşüncedir aldı beni, isim hafızam zayıftır, ama öğrencilerimin oturduklarıyerleri unutmam. Ona da nerede oturuyordun diye sorduğumda, o zamanki yerinitarif etti ve kendisini tanıdım. Ondan sonra o sihirli sözleri söyledi;

- Öğretmenim ben geçen yıl emekli oldum ve buradaçalışmaya başladım. Bu yıl benim kızım 6 sınıfa başlayacak ve sen onu daokutacaksın, yani onun da öğretmeni olacaksın dediğinde şaşırma sırası banageldi.

Evet, tam30 yıl sonra karşılaştığım öğrencim emekli olmuş, onunla aynı okulda çalışacakve üstelik kızının da öğretmeni olacaktım. Bir başka deyişle torun okutacaktık.Evet yıllar çok insafsız ve çok da güzel sürprizler hazırlıyorlar insanlara.Gerçekten o gün hayatımın en mutlu ve heyecanlı gününü yaşadım.

Evet, Başaran Yıldız böyle bir okul. Dedim ya cıvıl cıvıl, hem de oldukça başarılıbir okul. Geçen yıl Türkiye çapında SBS de dereceye girmiş ve aynı başarıyı datekrarlayacaklar. Çünkü tüm görevliler büyük bir özveri ile çalışıyorlar.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 22
Toplam yorum
: 33
Toplam mesaj
: 28
Ort. okunma sayısı
: 3443
Kayıt tarihi
: 23.04.07
 
 

Emekli öğretmenim. Kütahya ili Tavşanlı ilçesinde yaşıyorum. Hayatı ve insanları seviyorum. İnsanlar..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster