Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

12 Aralık '12

 
Kategori
Anılar
Okunma Sayısı
193
 

Ben Almanya’da… Dankeschön.4

Ben Almanya’da… Dankeschön.4
 

Resim alıntı.


Yıl 1973…

Çalıştığım iş yeri Shtutgart’ ta bağlı bir kasaba idi…

İş yeri, çift katlı araba park yerleri imal ediyor. Aynı garaja iki otomobil üst üste birbirlerini engellemeden girip çıkıyorlar, yani iki katlı otopark. Bütün işimiz metal işleri ve montaj.

Çalışmamın daha birinci haftası olmamıştı. İş yerinde Almancayı çatapat Tarzan’ca konuşuyorum. Ustabaşı bir gün “ayakkabı numaranı, bir de 20 mark verir misin?” dedi. ( O tarihlerde almanlar para olarak mark kullanıyor.)

Akşamüzeri elinde bizim asker postalı gibi bir botu uzattı. “İş yerinde bundan sonra bunu giyersin” diyerek tembihledi.

Benim kaldığım evde birkaç ayakkabım olduğunu söyledim. O, bu sefer. “Bu botlar özel.” deyince İşin önemini botların özelliklerini öğrenince anladım.

Botun alt tabanının içinde boydan boya ince çelik sac var, iş yerinde dolaşırken her hangi bir nedenle kesilip yere düşmüş çeşitli sac demir gibi ucu sivri metallere basarsan ayağına batmıyor. Bir de botun burun kısmında deri içinde o forma göre yapılmış çelik bir sac daha var, o da ayağına düşecek tahmini iki ton ağırlığında bir nesne sonucu ayak parmaklarını koruyor.

( Yıllar sonra İzmir’de çalıştığım fabrikada bakım şefi arkadaş, pres makinesi tamir ederken ayağına düşen volan yüzünden ayak parmakları kırılmıştı, hâlbuki ben iş yeri sahibine daha önceden Almanya’daki botlardan bahsetmiştim üstelik patron Almanya’da mühendislik okumuş biriydi. )

Almanya’daki bu korumacılığı, meraklı ve araştırmacı olmam dolayısıyla öğrendim.

Şöyle ki:

İşyerindeki kazalarda işveren doğrudan maddi sorumlu, öyle sigorta öder diye bir kanun yok. Kazalarda işçinin bütün masrafını işveren ödüyormuş. Adamlar onun için işçiyi her türlü iş kazasına karşı emniyete alıyor.

Aslında Alman işveren çalıştırdığı işçiyi değil önce ekonomik yönden kendini koruyor. Böylece işçi de iş kazalarına karşı güvende oluyor.

Daha önceki ( Ben Almanya’da… 1.2.3 ) yazdıklarımdaki gibi o ülkelerde kanunları öyle güzel hazırlamışlar ki herkesi koruyorlar…

Kapı komşusu gibi, gidip gelmenin çok kolay olduğu bu ülkelere gidip de, güzel taraflarını görmeyen, ilgililerin, benim ülkemde kör gözüne çalış demeleri, ağırıma gitmiştir hep…

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Bilgilendirici paylaşımınız için teşekkürler. Berlin ve Hamburg'a gittim, kardeşim Shututgart'ta Konsolos yardımcılığı yaptı, oraya gitmek kısmet olmadı. Maalesef o ülkeleri su yolu edenler görmeden bakıyorlar.Selamlar.NAHİDE ÇELEBİ

NAHİDE ÇELEBİ 
 13.12.2012 16:12
Cevap :
Hani batı dedikleri bu ülkelerin bu özelliklerini inceleyip ülkemizde uygulasak gerçekten uygar bir ülke oluruz. bir arkadaşa da yazmıştım, Atatürk uygarlığa erişelim derken bunu kastetmiş olmalı. Umutlarımızı tükenmesin.  13.12.2012 20:46
 

Merhaba Şahin bey, Kadercilik, şark kurnazlığı, insana değer vermeme gibi hasletler maalesef bize ait. Bende o yıllarda oralardaydım. Onlar böyle hasletlere sahip değillerdi. Saygı ve selamlar...

izmirli doksanyedi 
 13.12.2012 10:40
Cevap :
Siz de oralardaydınız demek, sistemi görmüşsünüzdür,her şey yerli yerinde herkes birbirine saygılı.Patronla işçi arasında insani açıdan hiç fark yok. Sevgi selamlar.  13.12.2012 14:44
 

Değerli arkadaşım, bu ilginç Almanya'anıların hem ders verici hem de çok ilginç. İşvrenlerin ve çalışanların, örnek alacağı şeyler var. Teşekkürler Şahin Bey.

Erdal Ceyhan 
 12.12.2012 23:43
Cevap :
Erdal bey; Batı ülkelerinde o kadar güzel sistemler var ki. O ülkelerle içli dışlı olmuş bir çok kişi bunları ülkemizde niçin kullanmaz hep hayret etmişimdir.Sanırım, Atatürk muasır medeniyet derken bunları kastetmişti.Sevgiler.  13.12.2012 8:32
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 1133
Toplam yorum
: 4389
Toplam mesaj
: 43
Ort. okunma sayısı
: 215
Kayıt tarihi
: 11.02.09
 
 

Teknik ressamlıkla geçen çalışma hayatımdan sonra emekliliğini yaşayan bir kız ve bir erkek çocuk..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster