Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

06 Temmuz '16

 
Kategori
Anılar
Okunma Sayısı
126
 

Ben artık karamsar bir yazarım.

Ben artık karamsar bir yazarım.
 

Öncelikle yazımın başlığını düzelteyim. Ben bir yazarım dedim. Sakın kendimi yazar falan sandığımı düşünmeyin. Lafın gelişi. Hani blog yazıyoruz ya .İşte ondan öyle dedim. Yoksa ben kim yazar olmak kim.

 Gelelim konumuza. Dün bir öncek yazıma yorum yazan bir blog arkadaşım benim eskiden güzel,mutlu yazılar yazdığımı, son zamanlarda çok değiştiğimi söylemiş. Bu duygu yüklü yazıyı sevgi ile okudum. Aslında bir tenkit yorumu ama öylesine güzel ve sevgi doluydu ki hiç alınmadım.

 Yorumu okuduktan sonra oturdum ve düşündüm. Evet Sevgili Ata Bey'in bahsettiği gibi artık karamsar yazılar yazdığımı fark ettim.İçinde bulunduğumuz bayram günlerinde bile kapkara yazılar yazıp hep mülteci, terör gibi iç kapayıcı konulara değinmişim yazılarımda.

 Ben de bu gün size güzel bir yazı yazmak istedim.

 Bir kaç gün önce 4 Temmuzdu. Şu anda A.B.D nin Florida Eyaletinde Pensacola şehrindeyim. Daha önceki yazılarımdan hatırlarsınız. Burada yaşayan kemancı kızım Burcu Göker'in bir bebek sahibi olduğunu ve bizim de ona destek olmak için buralarda olduğumuzu yazmıştım.

 4 Temmuz günü Burcu bana bugünün Amerika için çok önemli olduğunu söyledi. İndependence Day Amerika'nin bağımsızlık günü imiş.Her yıl büyük kutlamalar olan bugünde bu yıl da Pensacola Beach'de büyük kutlamalar tertiplenmiş.

  Burcu o gece sahile bu kutlamaları izlemeye gideceğimizi söyleyince sevindim. Zira evde bebekle geçen günlerden sonra bu olay bize ilaç gibi gelecekti.

 Akşam üzeri hava daha aydınlıkken arabamıza sezlongarımızı yükledik ve sahile doğru yola çıktık.Kutlamaların yapılacağı parkın kapısına gelmeden yollarda ellerinde şezlongları, buz çantaları ile yürüyen onlarca insanı görünce kalbim çarpmaya başladı. Nasıl bir yere gidiyorduk.Bizi orada neler bekliyordu.

 Arabamızı park edip , şezlonglarımızı yüklenip parka girdik. Deniz kıyısındaki parkın ortasında büyük bir anfiteather vardı. Uzaktan oraya yerleşmiş Orkestrayı görebiliyordum. Yüzlerce belki binlerce insan rengarenk giysileri ile yemyeşil parklara serilmiş oturuyordu. Kimi bizim gibi şezlongunu getirmiş, kimi de yere örtüsünü sermişti. Çocuklar, hatta bazı büyükler Amerika bayrağının desenlerini yaşıyan elbiseler, giymiş, şapkalar takmıştı. Herkes çok mutlu, buz çantalarını açmiş biralarını içiyor, sandöviçlerini yiyordu.

 Adeta büyük bir piknik alanı olan bu yerde biz de kendimize zor bela bir yer bulduk ve oturduk. Kimse kimseye bağırmıyor, kavga etmiyordu. Ben şaşırdım nasıl bu kadar kibar olabliiyor bu insanlar diye. 

 Bu sevgi dolu ortamda Pensacola Senfoni Orkestrasının konseri başladı biraz sonra. Önce Amerikan Milli Marşını çaldılar. Amerikalılar dünyanın bir çok ülkesinden gelmiş insanlar. Ama o gece orada hep beraber Amerika bayraklarını sallayarak milli marşlarını söylediklerini görünce onların hepsinin Amerikalı olduğuna inandım.

 Bu harika konser büyük çoşku ile devam etti. Biz hazırlıksız gitmiştik.Herkes sandöviçlerini yiyip, biralarını içerken acıktığımızı fark ettik. Burcu hemen arkadaki seyyar büfeden sosisli sandöviç ,patates kızartmasi aldı. Bir de yandaki satıcıdan bira alınca değmeyin keyfimize. 

 Ben bu kadar içki içen insanı görünce önce korktum kavga , hadise çıkacak diye. Ama çoluk çocuk gelmiş eğlenen Amerikalı ailelerde tık yok. Herkes çok neşeli, mutlu ve güven içindeydi. 

 Gece konser sonunda harika bir havai fişek gösterisi ile devam etti. Mis gibi esen Okyanus rüzgarı, nefis müzik, herşeyden önce mutlu insanlar.Herşey çok güzeldi.

 Konser sonunda büyük kalabalık yavaş yavaş dağıldı. Kimse kimse ile kavga etmedi, dövüşmedi.Hiçbir kadına, kıza taciz olmadı ki kadınlar son derece dekolte giysiler giymişti. Bomba patlamadı, kimse ölmedi.

 O gece dikkat ettim ne alanda, ne çevrede bir tane polis göremedim. Sadece yollarda trafiği düzenlemek için trafik polisleri vardı bolca.

 Ben önce çok korktum giderken.Sonra kızım her yıl aynı şenliklerin yapıldığını ve böyle  mutlu, güzel geçtiğini söyledi. Ondan iyi mi bilecektik. Zira her yıl o sahnede çalan oydu.

 Bu güzel, neşeli, mutlu gecenin sonunda düşündüm, ben niye mutsuzum diye.

 Şimdi anladınız mı ben niye artık hep karamsar yazılar yazıyorum.

 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Biz de aslında öyleyiz...Ah şu hayatımızı karartan değerler olmasa...Siz Türk bayrağını elbise yapıp giyebilir misiniz. Oysa bayrak bez parçası. Gerçek bayrak yürekte dalgalanır. Bize dayatılan ve adına değer denilen şeyler yüzünde mutsuzuz.Adam saygısızlık ederim diye Kuran'a dokunmaya korkuyor. Korktuğu için de hiç dokunmamış.Herkesin elinde olsa nolur? Bizde bu saçma tabular olduğu sürece mutlu olmamız mümkün değil.Soruların cevapları aşağıdaki yazımda. http://blog.milliyet.com.tr/tarihi-ters-ceviren-yazilar-bayraklari-bayrak-yapan-ustundeki-kan-degildir/Blog/?BlogNo=316153

Kerim Korkut 
 08.07.2016 13:35
Cevap :
Sevgi ve saygı korku ile sağlanmaz. Burada size bir olay anlatmak istiyorum.Geçen gün 4 Temmuzda burada İndependent Day yani Amerikanın özgürlük günü idi. Kutlamalar, açık hava konserleri, eğlenceler. Bütün genç kızlar Amerikan bayrağı desenli giysiler giymişti. Dün Walmarta gittim bir ihtiyacı almak için. Çocuklar için Amerikan bayrağı desenli şort ve tişort yapmışlar, bayram geçtiği için de neredeyse bedava denecek fiata indirmişler. O kadar şık ve güzel ki.5 yaşındaki kız torunum için bayrak desenli şort aldım bir de tişort. Görüyorsunuz bayrağını şort yapıp giyiyor ve üstüne oturuyor ama saygısından sevgisinden ödün vermiyor eloğlu. Yorumunuz için çok teşekkür ederim. Saygılarımla  11.07.2016 20:40
 

Affınıza sığınarak, kemancı kızım deyince aklıma Orhan Veli Kanık (Edith Almera) şiiri aklıma geldi. Esenlikler diliyorum.

Şahin ÖZŞAHİN 
 08.07.2016 10:05
Cevap :
Orhan Veli Kanık en sevdiğim şairlerden. Bütün şiirlerini okuduğumu sanıyordum. Sayenizde bu güzel şiiri de tanımış oldum.Çok teşekkür ederim.Ayrıca yorumunuz için çok teşekkürler. Sevgi ve selamlar  08.07.2016 15:30
 

Ben yaklaşık 10 senedir MB üyesiyim. Her yazım karamsar ve eleştireldir zaten böyle olması da gerekir. Memleketin hali ortadayken, sosyal sorunlar her gün artarken çiçek, böcekli, şen şakrak şiirler, öyküler yazanları, yazabilenleri anlamakta büyük zorluk çekiyorum. Karamsarların arasında katıldıysanız sonunda doğru yolu buldunuz demektir. Sizi ve kızınızı kutlarım inşallah insanların gözlerinin açılmasına katkıda bulunursunuz. Sevgi ve selamlarımla

Mustafa Atilla 
 07.07.2016 9:05
Cevap :
Sanırım baştan beri eleştirisel yazıyorum. En çiçekli, böcekli mutluluk yazımda bile sonunda bir ufak çimdik oluyor. Fazlasını yazmaya korkuyorum ne yazık ki. Zira olaylar ortada.Yoruunuz için çok teşekkür ederim.Sevgi ve selamlarımla   07.07.2016 15:28
 

Gayet güzel yazarsınız. Daha ne olsun... Güzel güzel yazmaya devam. Bize ABD'yi anlatın! Saygılar, selamlar.

Erdal Ceyhan 
 07.07.2016 8:35
Cevap :
Yorumunuz için çok teşekkür ederim. Amerika'da bulunduğum sürece burada izlediklerimi ve torunumu anlatacağım. Dönünce de ülkemdeki sorunları anlatmaya devam. Tabii uzaklarda bile unutamadığım sorunlar var.Saygı ve selamlar  07.07.2016 15:11
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 794
Toplam yorum
: 1025
Toplam mesaj
: 22
Ort. okunma sayısı
: 807
Kayıt tarihi
: 26.04.11
 
 

Ben emekli bir iktisatçıyım. 21 yıldır bir sanatçı annesiyim. Küçük kızım klasik müziğe eğilim gö..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster