Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

08 Temmuz '07

 
Kategori
Psikoloji
Okunma Sayısı
438
 

Ben bir anneyim...

Ben bir anneyim...
 

Minik faremi görmeyeli 17 gün, minik kuşumu ise 10 gün oldu.Ne çok özledim evdeki dağınıklıgınızı, anlamsız kavgalarınızı bile...

İlk günler sorumsuzluğun verdiği rehavetle pek iyi geliyor insana düşüncesiz, kaygısız başını yastığa koymak.Ama 3-4 günden sonra evin ıssızlıgında kayboluyorum sanki.Gündüz işin telaşı içinde geçiyorda akşam olup anahtarı çevirirken sağa sola girmek istemiyorum boş odalardaki sessiz yalnızlığıma.

Minik faremi ilk kucağıma aldıgımda ne çok gülmüştü hemşireler.Vermemiştim dışarıda bekleyen ailei efrada, kucağımda benimle birlikte çıkartımış “hoş geldin aramıza, ne mutlu ki senin annen olmanı bahşettin bana” diye karşılamıştım göğsümde yatırırken.Biraz da karıştırırlar korkusu vardı başka çocuklarla.Elimle odama kendim getirmeliydim.İyi ki kalmadı çocukluğundaki asiliğin, aykırılığın yoksa nasıl en iyi arkadaşım olmayı başarabilirdin.

Minik kuşumsa tam bir afatı devran mülkü Süleyman.Seni alamadım ilk kucağıma doğdugunda, uyuyordum, uyandıgımda ne bebek vardı nede bir insan.Allahım nasıl merak etmiştim 2 kat yukarı çıkıncaya kadar o nur yüzünü, Kime benziyordun nasıl bir çiçektin acaba?Her çocugun ilk konuşmaları çok eğlencelidir.Kuşumun bir ilavesi melodik titreşimler vererek ifade etmeye çalışıyordu kendisini.Müzik alanında başarılı olmasanda dans da istikbal vaad ediyorsun galiba.

Bugün pazar ne sıkıcı bir gün siz olmayınca.Öyle dolduruyorsunuz ki beni, eksik bir yerlerim.

Yemek yapmak anlamsız, gezmenin tadı yok.Her yer derli toplu dün bıraktıgım gibi.En son benim içtiğim bardak var lavaboda.Yok alışık değilim ben bunları yaşamaya, tokalarınızı toplamalıyım her odadan geçerken bir diğer tarafa, anlamsız kavgalarınızda taraf olmadan varlıgımı hissettirmeliyim.Kokunuzu içime çekerken sabah akşam aldığım gücümü arttıran ilaçsınız bana.Sizle bir bütün sizsiz, eksikliğimin içinde tamamlayamıyorum kendimi.


Hep güç verdiniz bana, en sıkıntılı anımda sizden aldım nefes alma gücünü.Varlığınızla çoğalıyorum, yokluğunuzda ise eksik hissediyorum kendimi.

Bakmayın melankolikliğime, hayatı arabesk yaşamayı seçen kategoride değilim.Özlemin getirdiği duygu yoğunlundayım sadece.Biliyorum ki eğleniyorsunuz, keyfiniz yerinde.Eh banada biraz melankolik takılmak düşüyor bu sıralar.

Özledim;
*Derhal odanızı topluyorsunuz,
*Aferim kardeşler birbirinin gözünü oymak için varlardır,
*E hadi ama sofra ziyafete dönüştü olmazsa diğer öğünüde şimdi yapalım
*Yarın ne pişirelim,
*Gününüz nasıl geçti
*Ev ev değil bujiteri dükkanı,
demeyi...

Minik farem, minik kuşum sizi seviyorum.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

yanıtlarım olsa veririm elbet. Ama yok soru sormak hep dahasına götürür gibi bir takıntım var. Huzurunuzun daim olmasını dilerim. Hoş yazılarınızı okumanın keyfi de bize düşüyor.

Engin Allı 
 17.07.2007 21:42
Cevap :
Aynı keyif benim için de geçerli,sevgilerimle...  17.07.2007 21:59
 

Bana yazdığınız yorumunuzla tanımaya başladım sizi. Bu yazı bence tüm yazılarınızın bileşkesi geldi. Anne olamayı hele ki "boşanık" anne olamaya getirdiğiniz içtenliğe şapka çıkartıyorum (sanki takıyor muş gibi). Öte yandan boşanık bir baba olarak benim de evlatlarımın siz gibi anası olma şansına sahip olmasının keyfini de sürmüyor değilim. Olsun yahu boşanık boşanık yaşıyoruz işte.

Engin Allı 
 17.07.2007 0:13
Cevap :
Engin bey şapka takmanıza değil de verdiğiniz kısa "mi" cevabına takılmadım desem yalan olur:)yoruma verdiğiniz cevaplarınızda sanki soru işaretli kalmayı tercih ediyor gibi geldiniz bana.Boşanık olmak M.Ö. hayata göre son derece huzurlu.Boşanık'ım,anneyim,mutluyum:)Paylaşımınıza teşekkürler...  17.07.2007 20:51
 

Sahip olduğumuz en değerli varlıklarımız. Oğlum doğduktan sonra, önceki yıllarımın ne kadar boş geçtiğinin farkına vardım ben. Onlarsız olmaz, iyi ki çocuklarımız var. Çok samimi bir dille duygularınızı paylaşmışsınız. Sevgiyle kalın.

Özlem Akaydın 
 14.07.2007 19:55
Cevap :
Yarın yine pazar ve yine sıkıcı bir gün...ama az kaldı haftaya burda farem ve de kuşum.Tüm annelerin hayat nefeslerinin yanında olması dileği ile paylaşımınıza teşekkür ediyorum.Sevgiler.  14.07.2007 22:00
 

Fareyle kuşu aynı eve kapatırsanız, olup bitenin sorumlusu siz olursunuz. Hoş bir yazı, içten yalın bir anlatım. Özlemlerinizin en kısa sürede bitmesi temennileriyle...

Ali Gülcü 
 13.07.2007 14:35
Cevap :
Herkesin faresi ve kuşu yanında olsun temennileri ile,paylaşımınıza teşekkür ediyorum.Sevgiler.  13.07.2007 21:11
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 6
Toplam yorum
: 27
Toplam mesaj
: 8
Ort. okunma sayısı
: 936
Kayıt tarihi
: 01.04.07
 
 

Dün, bugün, yarın üçgenini sorgulayan, sesli düşünceleri amatörce yazmayı seven biri kısaca. Uzun za..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster