Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

21 Nisan '09

 
Kategori
Özel Günler
Okunma Sayısı
1279
 

Ben bir ebeyim.

Ben bir ebeyim.
 

ebelerimiz.


Birçoğumuz dünyaya gözlerimizi açtığımızda ilk onu gördük. O' bizim ebe'mizdi.

Anne'lerimiz, dünyaya gelişimize yardımcı olan “ebe” mizi anlata anlata bitiremezlerdi bir zamanlar. Örneğin; benim ebem, “Habibe” hanım mış. Dünyaya gelmekte çok aceleci davrandığım ve annemin hastaneye gitmesine bile izin vermediğim için aile büyüklerinin Habibe hanımı çağırmasıyla dokuz aylık bekleyiş son bulmuş.

Ben, Habibe ebe'yi tanıma fırsatı bulamadım. Ya da hatırlamıyorum. O’nu, annemden ve hala' larımdan dinledim. İki çocuk annesi ebem, mesleğine aşık, saygılı, özverili ve güzel bir kadınmış. Rahmeti bol olsun.

21 - 28 Nisan "Ebelik Haftası. " işte zaman, bu zaman dedim ve “ebe” mi rahmetle anarken, tüm eb elerin de “Ebe'ler Günü’nü” kutlamak istedim.

Ülkemizde her yıl, 21- 28 Nisan Ebe'ler Günü olarak kutlanıyor.

Ana-Çocuk Sağlığı hizmetleriyle birlikte doğum, doğum öncesi ve sonrası dönemde anneye ve bebeklere hizmet veren ebelerimiz..

Sağlık Evleri uygulamasına son verilip, yerlerine motorize ekipler kurulması.
Hizmet içi eğitim programlarına ağırlık verilmesi.
Maaşların yeterli düzeye getirilmesi. (ABD'de ebeler, bizden 7 kat fazla maaş alıyor)
Çalışma ortamlarının düzenlenmesi.
Ebelik yasasının çıkarılmasını bekliyor..!
Ülkemizde yeterince değerlendirilemeyen Anne-Bebek ölümlerinin yüksek olması, istihdam edilen "ebe" sayısının azlığından kaynaklandığı da gözardı edilmemeli.

İnsanlığın varoluşu ile birlikte başlayan ebelik mesleği; dünyada ve Türk kültüründe saygı ve itibar görmüş, iyi yaşamış bir meslek grubu idi. Usta-Çırak usulü ile eğitilen, bazen de “anadan kıza” geçen bu mesleği icra edenler, Orta Asya’da adeta “Tanrıça” muamelesi görürlerdi.

Osmanlı’da ebeler; Saray ebe'leri, Kibar ebeleri ve Halk ebeleri olmak üzere 3 gruba ayrılıyordu. Her ebenin bir “doğum iskemlesi” yani, “ÖREKESİ” vardı.. Ebe, iskemlesini alır ve "gebe'nin" yanına gider. “Ben geldim, merak etme. O’da gelir. "Allah kolaylık versin” derdi.

Ebe'lerin böyle güzel temennilerini yine kendi meslekdaşlarından gelen bir şiir'le noktalamak istedim.

1986 Yıllarında, Ağrı Taşlıçay’da görev yapan Sevginaz İnal Ebe’nin güzel bir şiirini okuyalım birlikte. Ellerine ve yüreğine sağlık sevgili Sevginaz ebe.

Ben bir ebeyim

Çilekeş annenin yanında çiçeklerle bezenmiş bahçenin
Günlük güneşlik beklenen odasında değil. Karlarla örtülü bir dünyanın
Aşk'tan başka yiyeceği olmayan
Tezek'ten başka yakacağı olmayan bir evin konuğuyum

Ben bir ebeyim! Bana danışmaları için

Ayağıma gelmeleri için değil. Tek odalı yoksul evlere gidiyorum
Kırk yıl hatırı sayılır diye
Çaylarını içiyorum, kir kokan yarı çıplak çocukları seviyorum
Çok seviyorum.

Ben bir ebeyim. Çünkü; uygarlığın içinde tutsak olmaktansa

Geriliğin ortasında IŞIK olmak istiyorum

Yeni doğanlara; ilk merhaba diyen "ana yarısı" ebelerimizin haftasını kutlarken, onlara sevgi ve saygılarımı yolluyor beklentilerine en kısa sürede kavuşmalarını diliyorum..

Resim internet kaynaklıdır

Gülriz Yiğit

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 260
Toplam yorum
: 701
Toplam mesaj
: 109
Ort. okunma sayısı
: 1011
Kayıt tarihi
: 10.08.08
 
 

Ankara'da doğdum. Balıkesir'in  ilçesi Ayvalık'ta yaşıyorum. TSM ve  tiyatronun biraz da olsa toz..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster