Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

21 Kasım '18

 
Kategori
Öykü
Okunma Sayısı
248
 

Ben Çocukluk Ettim Siz Kusuruma Bakmayın

Ben Çocukluk Ettim Siz Kusuruma Bakmayın
 

          Sağlığına kavuşan bir küçüğünü daha güle oynaya uğurlamışlardı Onkoloji Servisi''den. Yüreği ferahlamıştı, yüzünde güller açıyordu, keyfi yerindeydi. " Şükürler olsun başka ne isterim ki şu hayattan?" diye geçirdi içinden. Onun için en güzel günlerden biriydi. Kalan küçükleriyle ertesi gün yeniden buluşmak üzere sözleşip kucaklaştılar. Onlar için umut hep vardı...

          Makyajını temizledikten sonra bu iç huzuruyla düştü yola. Ayakları biliyordu adresi. Ona göre Boğaz bu mutlu günü kutlamak için en doğru seçimdi. 

          Boğaz'a nazır beş yıldızlı bir banka oturarak kendine şöyle gevrek bir susamlı kebap ısmarladı. Kitabını okurken o simidi gevelemek ona büyük bir keyif veriyordu. Okudu, okudu... Vakit epey ilerlemişti. Bir ara gözlerini dinlendirdi Mavi'yle halleşti, yoldan geçen liselilerle şakalaştı, kestaneciyle selamlaştı ve bir süre sonra dinlendiğine kanaat getirerek bu kez gazetelerini okumaya koyuldu. 

          Küçük yaşta, çok direnmesine rağmen okuldan alınıp çalıştırıldığı için okumaya hep açtı. Okumak onun için nefes almak gibiydi. Kitapları, dergileri, gazeteleri olmazsa olmazıydı.

          İçi yana yana 3. sayfa haberlerini tamamladı. Mültecileri taşıyan botun batmasıyla hayatını kaybeden küçük çocuğa, cinsel istismara uğrayan kız çocuğunun acı dolu yaşamına hiç kıyamamıştı. Hayıflana hayıflana gazetenin tamamını okuyamadan katladı. 

          "Az önce çocukları gülsün diye kahkahalar atan, küçüklerinden biri iyileşti diye içi içine sığmayan palyaçodan eser kalmadı" diye mırıldandı. 

          Zaten çocukluğu elinden alınmış bir adamın gülmesi imkansızdı ona göre de, ne var ki o hiç yılmamıştı. Her şeye rağmen hayata  dört elle sarılmıştı. Üvey babası evden kovduğunda bile, sevdiğini 15 yaşında çocuk gelin edip babası yaşında adamla evlendirdiklerinde bile  yılmadı. Kaderine razı olup madem ben gülmedim başka çocuklar gülsün diye ömrünü çocuklara adamıştı. İki kuruş emekli maaşıyla okuttuğu çocuklarıyla, Onkoloji Servisi'ndeki çocukları gülsün ona yeterdi... Yeryüzündeki tüm çocuklar iyi olsun mutlu olsun diyeydi duaları. 

          Sonbaharın şanına yakışır bir hüzünle yürümeye başladı. Bir müddet sonra yorulunca soluklanmak için bir kafeye girdi. Kafede eski ahbaplarıyla karşılaşınca gülümsemeye başladı. Onları görmek iyi gelmişti güzel sohbetleriyle kafası dağıldı. 

          Bir ara sohbet esnasında "Dünya Çocuk Hakları Günü" olduğunu öğrendi. Gazetenin tamamını okuyamadığından gözümden kaçmış demek diye düşündü. Böyle bir güne denk gelen, okuduğu üzücü gazete haberlerini ve çocukluğuna ait anımsadıklarını yeniden irdeleyince ruhu sıkıldı. 

          "Keşke tüm çocuklar tüm haklarına sahip olsalar. Çocukluklarını yaşayabilseler. Açlık, sefalet, savaş, kavga görmeseler. Çocuk yaşta çalıştırılıp evlendirilmeseler. Okusalar doyana kadar okusalar. Dokunamasa onlara kirli eller." dedi.

          Arkadaşları "Sen çok hayal kuruyorsun,  hiç olacak şey mi? Sen bu sözlerine ya da olacağına ihtimal veriyor musun? diye çıkıştı. Galiba haklılardı. Hele ki bu devirde olacak şey miydi? Hani o masumların hakları neredeydi?

          "Haklısınız" diyerek başladı söze... Ben çocukluk ettim siz kusuruma bakmayın .."

 

SİBEL YILMAZ

           

          

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Yüreğim acıyor o minnacık çoçukları yokların içinde Yaşam savaşlarını. bulut olsan Şiiirimde bu dünya daki acılara Bir dilekte bulunmuştum sibel hanım yüreğinize sağlık Selamlar. Sevgi ler

Birsen yn 
 24.11.2018 10:38
Cevap :
Okudum Birsen Hanım kaleminiz var olsun.Hiç kıyamıyor insan mevzu çocuklarsa. Keşke ayaklarına taş, gözlerine yaş değmese:((  28.11.2018 1:55
 

Sevgili Sibel Kardeşim çok güzel bir paylaşım sağ olunuz çocuklarda eğitim çok önemli.Selam ve sevgilerimle öptüm.NAHİDE ÇELEBİ

NAHİDE ÇELEBİ 
 22.11.2018 6:50
Cevap :
Çok teşekkür ederim ben de sizi kocaman öpüyorum...   22.11.2018 9:50
 

çok az evet çok azlardansın Sibel kardeşim.. Yazının verdiği enerji ne biliyormusun?.. tertemiz biri yazmış enerjisi.. çıkarsız enerjisi.. iyi insan enerjisi..en önemlisi duyarlılık enerjisi.. Eşin ve çocukların (olmazsa olmazlarınla) hep mutlu yaşa kardeşim..Atölyedeki herkesten selamlar.. Saygılar duyarlı duruşuna...

yucel evren 
 21.11.2018 12:50
Cevap :
Mahçup etti kıymetli yorumun. Sağolasın Yücel Abi çok teşekkür ederim. Atölyeye çok,çok selam.Saygılarımla...  22.11.2018 9:48
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 117
Toplam yorum
: 218
Toplam mesaj
: 3
Ort. okunma sayısı
: 579
Kayıt tarihi
: 22.02.18
 
 

1978 Bursa doğumlu. Kelimelerin Dansı ve Kırmızı Vosvos kitaplarının yazanı.  Eşi ve kızları olma..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster