Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

04 Temmuz '08

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
692
 

Ben ölürsem cuma günü ölürüm.

Ben ölürsem cuma günü ölürüm.
 

http://www.turkiyeninsitesi.com/n/temp_resimleri/tekstil24.jpg


Cuma günleri kabus günlerimdendir.

Tekstilin kaderimi ne bilemem ama cuma günleri bizler için resmen kabustur. Hemde ne kabus.

Tır kapıda yüklemeyi bekler,

Nakliyeci malın ne zaman geleceğini sorar.

Atölyeci elektiriğim kesildi ne yapayım diye sorar.

Başka atölyeci etiketim yetişmedi, düğmem yetişmedi der.

Şöför arar tarfikte kaldım malı yetiştiremiyorum der.

Ya bi seferinde resmen Tem'de kalan arabanın içindeki mamülleri, Viyadüğün altına araba gönderip aşağı atarak firmaya getirttik. Düşünün halimizi. Elin adamı anlarmı senin tarafiğini.

Diyeceksiniz ki hep mi son dakikaya kalıyor işler.

Ne yazık ki öyle.

Çünki rekabet piyasası tekstilde öyle bir durumda ki müşteri size çok kısa terminler veriyor. O kısa sürede ipiği al, kumaşı ördür, boyat, kes, baskısını nakışını yaptır, diktir, kontrol et, ütüle, paketle hepsi bu kısa süre içinde yapılıyor.
Malı yüklemek için düğmelerini diktirmeye başlarsın yarısında düğme biter. Planlamacıya dönersin nerde diye bu düğme bakar aaa yanlış hesaplamışım der. Sen ne yaptın mal yüklenecek dediğimizde cevap hazır. Ben hata yapamazmıyım yani der.

Anlıyamıyorum ben bu insanları. Burda mal yüklemeye, ihracat yapmaya çalışıyoruz. Ben yükleme yapacağım, firmaya nasıl derim benim elemanım hata yapamaz mı yanlış hesaplamış ne var buna. Diyebilirmiyim sizce? Bırakın gülmeyi bir yeleri ile, demediklerini bırakmayacakları gibi keserler cezayı.
Sen uğraş dur mal yetiştirip yükleme yapayım diye.

Ama ne yaparsak yapalım mutlaka bir aksilik çıkıyor bu cuma günleri.

Cuma Günü öyle bir adrenalin salgılıyoruz ki değme macera yanında hiç kalır. Dağa tırmansan veya motorla ralli yapsan bu kadar vücuda adrenalin salgılanmaz. Öyle bambijamping falan yanında hiç kalır inanın bana. Yüreğin her an ağzında bir aksilik olacakmı diye.

Öyle bir hastalı ki bu tekstil bulaştın mı kopamıyorsun. Hep o hareketi arıyorsun heyecanı arıyorsun. Yani tekstil felaket bir bağımlılık yapıyor. İlla salgılanan adrenali arıyor vücut inanın bana...

İşte değerli BM arkadaşlarım ben ölürsem cuma günü ölürüm artık bu gün buna daha bir inandım.

O yüzden tekstile bulaşmamış olan sakın bulaşmasın.

Bulaşmış olan benim gibilere de Geçmiş ola..

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Bu anlattıklarınız bana hiç de yabancı gelmiyor :)).Benim eşim de tekstil işinde çalışıyor. İhracat bölümündeyken aynı sizin anlattığınız gibi ful çalışıyordu. Durmak, hata yapmak yok. Yoksa çok pahalıya patlayabilir. 12 saat fultime çalışıyor neredeyse görüşemiyorduk. Şimdi ihracat bölümünden kurtuldu da rahatladık biraz. Biraz diyorum çünkü yine çok çalışıyorlar. Birine kötülük yapmak istiyorsanız tekstil işine sokun hayatı boyunca belini doğrultamayacaktır :)))Sevgiler,saygılar...

Murat GÜLCEK - Yakamoz35 
 19.07.2008 2:53
Cevap :
Vallahi doğru söylüyorsun en iyi beddua tekstile bulaş demek:-) Meslekdaşımı anlamaya çalışın kolay değil inanın. Helede ailemizi ihmal ettiğimizi düşünmek bizi daha fazla yıpratıyor. Eminin elinizden geleni yapıyorsunuzdur ona yardımcı olmak için. Sevgi ve saygılarımla...  19.07.2008 13:24
 

kızlarını çok iyi anlıyorum:) çünkü benim annem de tekstilciydi 25 yıl çalıştı bu sektörde, ne zaman eve geç gelse hatta gelemeyip ertesi akşam rengarenk iplik tozlarıyla bitkin gelse ihracata mal yetiştirmeleri gereğini anlıyorduk, sevgiler

Dilek Fuçucı 
 15.07.2008 11:06
Cevap :
Kızlarımla sorun zaten o noktada yaşanıyor. Haklısın bazen eve hasret kalıyoruz ama ne yaparsın ki işimiz bu bizim. Kızlarımda sağolsunlar ellerindne geldiğince işimi kolaylaştırıyorlar yerine göre. Ben onları ihmal etmemeye çalışıyorum ama bir noktada insanın pili bitiyor işte. Sevgi ve dostlukla kal arkadaşım...  15.07.2008 11:48
 

Çocuklar bırakın şu ölüm sözcüğünü. Daha dolu doluyaşanacak çok zamanımız var. Bir de Cuma gün ölmeyi boş verin; o gün alış veriş günü. Pazara gidilecek, yapılacak yığınla iş var. Haydi yaşama iki elinizle sarılın, sevgilerle. Ünal Şöhret Dirlik

Ünal Şöhret Dirlik 
 14.07.2008 20:02
Cevap :
Vallahi ölmemek için çabalıyorum zaten öğretmenim. Pazarı alışverişi işten güçten unuttuk. Yani başımızı kuma gömmüş vaziyette çalışıp duruyoruz malesef ki. Yaşam bizi bu hale getirdi ki. Yaşam sevincim oldukça yüksek. Kızımın gelmesine şurda ne kaldıki düşünün keyfimi. Saygılarımla sayın abim.  15.07.2008 8:44
 

200. blogum için yazdıklarınıza sevindim.Sizin yazınızın üstünü okursanız: Bir kocakafalı direkt bir yazmış ki sormayın. "Kargaya demişler ki: "bkn ilaç, hemen uçmuş denize etmiş" Hem aptal aptal bir şeyler yazmış, kendi blogunda da gidiyorum fila filan." Çarşamba günü "Size deli lazımdı da" başlıklı bir yazı gireceğim ve o arkadaşa armağan edeceğim. İyiliklekalın, sevgi ile kalın. Ünal Şöhret Dirlik

Ünal Şöhret Dirlik 
 13.07.2008 22:05
Cevap :
Öğretmenim normaldir böyle şeyler. Kişiler bazen nereye ne yazacaklarını şaşırıyor. Helede egolarını tatmin etmemişse bir burda kendini bir şey sanıyor. O kişiler zaten hayatta hiç bir şeye tutunamayan kişilerdir. Yani okuyupta boşa gözlerimizi yormayalım derim ben. Güzel ve doğru olan her zaman kazanır. Saygıları ve sevgilerimle.  14.07.2008 11:09
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
 
Toplam blog
: 96
Toplam yorum
: 562
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 2210
Kayıt tarihi
: 13.06.06
 
 

Hayata güleryüzle bakmaktır felsefem ama polyannacı değil. 1961 Sivas doğumluyum, evliyim 2 kızım..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster