Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

26 Şubat '13

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
287
 

Benden önce... Benden sonra... Ama yine ben

Benden önce... Benden sonra... Ama yine ben
 

Şimdi bir sayfa açmak istiyorum yaşamımda hakkım olduğunu hakettiğimi düşünerekten... Tabii ki garantisi yok içinde hüzün ve gözyaşının olmayacağı ama... Hüzün ve gözyaşı okul yıllarımızdaki gibi kenarları süsleyen anlamlı anlamsız süsler olsun artık diyelim... Aslına bakarsam diğer sayfalarımda hüzün ve gözyaşı hakimdi mutlu olduğum zamanlarımla birlikte... KENARA SÜSLERİ DE YAPAN BENDİM...

Sadece derin yazılarla doluydu bazen silmek istediğimde çok işlendiğinden bastırarak seni yazdığımdan kağıdı silerken buruşuyordu. Olsun gene düzeltiyordum kaldığım yerden.... Bazen kendim buruşturup atıyordum seni... Kendi kendime bir geri dönüşüm kutusu oluşturmuştum senin için atıp seni tekrar çıkarıyordum kaldığımız yerden...Buruşturulmuş olmamalıydı yaşananlar... Şimdi bir sayfa açtım gönül sayfamı kapattığım yerden yeniden…  Söylenenlere aldırmadan, alınmadan, gücenmeden ve  birisinin artık büyümesi gerekiyordu bu yaşam denilen  acımasız ama bir o kadar yaşama değer çarkta...

Neden kendimi mahrum ediyordum ki ; beni bir hiçlik gibi gören gözlerde ve yüreklerde... Evet sende haklıydın  haksızlık edemem... Sen bile bıkmıştın… Tek farkı içinde olmayan senle başlıyan ve seninle biten ve sonunu bilmediğim cümlelerimden... Pek net değildi seninle yazılmış olanlar silik okumaya çalışıyorum okuyabildiğim kadar.... Ama olsun ne demişler.... Seven sevdiğinden yakınmazmış bende yakınmıyorum canın sağolsun genede okumaya çalışıyorum...

Ama dolduramıyorum içimi birini koysam silinmeyen izlerin...Karşımda set gibi… Sana benzemeyen sevgiler... Onun sayfasına misafir olsam ben beceremiyorum... Senin izlerinle gidiyorum... Olmuyor işte.... Biliyorum haksızlık ediyorum kendime ve herkese... Herkes dinlemekten en az benim ve senin kadar yorgun... Ne zaman anlatmaya kalksam uff gene aynı hikaye...

Ama nafile bazen o kadar yanlız hissediyorum ki kendimi bir yaslanacak omuz aramak yerine odama sığınıyorum... Kendi başımı kendi omuzuma yaslamaya çalışsam zor geliyor yaslıyamıyorum... Ve bu yanlızlığımda senli kalemler sensiz ama senli cümleler hareket halinde uyuyamazsın... Dökülmek isterler engel olamazsın...Olmadık bir saatte kelimeler geçer gözlerinden hatırlanacak anıları silmişlerse yüreğinden...Kaç yazımı kilitlediğimi bilirmisin? Kilitli çekmecelerime... Kaç tane... Yaşanamamış bir hayatı yaşarcasına dökebilirmisin kelimelere... Bilmediğin bilemediğin...Olur da bir gün yaşarsam diye yazdığın kaç mektubun var...  Sahibine ulaşmayan...

Halbuki diyordum  ki sana ihtiyacım var kalbindeki sevgiyle sana...

Çok şey mi istiyorum...

Sevgi dolu yüreğinde yer ver bana...

Uykusuz gecelerini birlikte aşalım.... Sabahı birlikte karşılayalım...

Çare olayım çarasizliğine...

Sevgine ışık olayım...

Gönül yuvana direk, aydınlatıyım seni renk, renk...

Biliyorsun diyorum yalan yok bizde, sevdim birisini sevmemek gerektiği biçimde...

Artık sadece içimde saklı cümleler çekmecelerle birlikte yüreğime de koydum kilitli…

Ve bir masal anlatıyor bana...  DÖRT MUM diye.... İlk iki mum barış ve iman diyor, bu dünya da artık çok çabuk sönenlerden...

Ya 3. mum çok üzgün diyor. 3. mum sensin... 3 . mum ne ki diye sorduğumda sevgi diyor...  Ama artık oda senin gibi etrafına ışık verecek gücün kalmadığını söylüyor.... İnsanların onu hep kenara ittiklerinden, ertelediklerinden yakınıyor....

Peki 4.mum diyor Umut diyor o da benim... Korkma diyor ben etrafıma ışık saçtığım sürece diğerleri de yeniden yanarlar ve onlarda aydınlatmaya devam ederler...

Hadi diyor izin ver al beni yanına ve başla yakmaya göreceksin için nasıl aydınlanacak... Gülümsüyor diyor ki iyi ki varsın umut iyi ki ....

Ve açtığı yeni sayfasında umudu hep baş köşe oturuyor artık satır aralarında hep umut gülümsüyor....

Belki şimdi satırlarım da zaman zaman gülümseten zaman zaman hüzünlendiren, çoğu günlerimin ışığı ve ilham kaynağı mutlu günlerimin sevinçli notaları gibi... Dolaşıyor olacaksın...

Gönül denilen şeye kilit vursam bile... Yorgun duvarlarından sızanlardan sorumlu değilim... Bilinsin herkesce... 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Canım Ecem, güzel kalpli arkadaşım benim. Bir baktım bütün bloglarını silmişsin. O bana has bir çocukluk arkadaşım, bana has bir çelişki blog silme olayı, keşke sen silmeseydin diyorum içimden. Ama boşver, eğer içinden öyle geldiyse sil gitsin. Kaynak nasıl olsa senin içinde, yeniden, taze taze yazarsın güzel arkadaşım. Ama şunu söylemek istiyorum izninle, lütfen mutlu ve umutlu şeyler yazacağım diye kendine sınır çizme e mi. Bak bana onca kitap okuyorum, eğitimler vs ama ne oluyor, gelip yine hüzünlerimi boşaltıyorum satırlarıma, aydedemle dertleşiyorum vs. Bunlar hayatın doğal akışı işte(ah akıl verene bak) yani diyorum ki, sen içinden geldiği gibi yaz arkadaşım. bugün hüzünlü olur, yarın neşeli.. olsun. Kucak dolusu sevgilerimle sana.

Mor Okyanus 
 02.03.2013 18:44
Cevap :
Onun için söyle! eğme başını sessizce yere mertçe! bende sevdim! sevdim işte! nedensiz de nede pişmanlığının hiç! affı yok! sevdiğim.İşte o vakit alnından öperim seni Eğme! Dik tut başını adam gibi sevmek ayıp değil ki! Üzülme sen ben acımı da !çekerim sevdamı da! Adam gibi girdin madem kalbime adam gibi sevdin sevdiğini hissettirdin. Şimdi sevemiyorsak suç kimde. Şimdi ne alaka diyeceksin Canım Arkadaşım... Ama bu derin sevgi çocuğu oldukça içimde. Hem umut olacak her daim . Hem hüzün olucak. Ben bunu baştan kabul ettim. Yok öyle bir şeyler için kısıtlıyamam kendimi. Rüzgarı terse yöne çeviremem artık.Ya da doğan güneş hüzünle doğucaksa engelyemem ben günü ve yarınları olduğu gibi kabul ettim. Tek dileğim gün eksilmesin penceremden.Sevgilerimle...Yazılara gelince taslaklarda şimdilik öyle birden silemem ki... İnsan vazgeçebilir mi? Tüm yaşanmışlıklarından hayatımın kısa bir özeti onlar kimi doğru kimi yalan...   03.03.2013 14:01
 

Hep derinden etkilemeyi başarıyor ve kalbine dokunuyorsun insanın canım dostum.Çok etkileyiciydi yine .Çekmecemde saklı öyle çok anılar var ki....Neyse seviyorum seni.Başarılarının devamını dilerken sevgimle kucaklıyorum.

Şennur Köseli 
 02.03.2013 12:07
Cevap :
Can Tanem; Dokunmuşsa adam gibi adam yüreğin kalbi tüm sevdalara açık insanların yüreği olduğundandır senin...Yoksa büyütülecek bir şey yok... En iyi sen anlarsın beni...Sevgilerimle...   02.03.2013 20:27
 

Bir zamanlar anahtarını içimin en ücra köşelerine attığım odadan bahsediyorum uzun zamandır, bu bir önsöz mü? Bence hikâyelerim hep yarım, o yüzden önce kalbimdeki bu odaya bakmalı… Uzun zaman önceydi onu çok sevdiğim masallarda yaşayan kahramanlar gibi kilitlemiştim içimdeki odaya... Çok sevdiğim ama acı veren kitapları rafların arasına saklar gibi saklamıştım… Belki kendimden bile saklayarak… Onun içimde olduğunu, zaman zaman düşünmeyerek yaşayabilmiştim hayatı. Başka zamana aitliğini ezberlemişçesine, anlamsız bir yaşamın eteğine oturmuş öylece boşluğa dokunuyordum. Bir şehri terk etmenin verdiği hüzünle, yağan muson yağmuru gözyaşlarıma aldırmadan… Öylece… Onu yıllar sonra gördüğüm an içimdeki o sağlam ama kilitli odadan çıkarmıştım. Oysa görmeden önce fısıldamıştım kendime… "Her zamanki gibi parmak aralarından bak…" Şimdi İçimde geziniyor özgürce… Gözlerimde, bakışlarımda… (kendi duygularımdan satırlar eklemek istedim. Bu içten duygularına...sevgiyle)

Leyla Kanat 
 28.02.2013 11:42
Cevap :
Ne demek o kadar ki cuk oturmuş derker ya boşluklara.Oturmuşta taşmış bile.Benden önce ki ben de böyle başlamıştı buna benzer buna yakın ne eksik ne bir fazla.Gelin görün kü hayatlarda yarım kalan o kadar çok hikaye var ki.Ve öyle anlar geliyor ki... çok sevdiğimiz insanları diğer çok sevdiğimiz insanlardan ayırıp bir kenara kilitlemek zorunda kalıyoruz...İncinmesini istemediğimizden.Aslında belki de saklamamak lazım...Bizimle yaşamalı belki alınacak,belki konuşmayacak.Belki de hiç bir zaman yüreğimizde özgürce dolaşamıyacak. Ama o hep yüreğimizn bir derinlerinde.Bir yerlerinde olacak. Zaman zaman özgürce dolaşacak hayellerimizdeki gibi. Bazen kilitlenecek. Ama bizden bizim bir parçamış gibi. Değerli Yorumun yazımı taçlandırmış. kırgınlıklardan sonra beyaz bir sayfa açtığımı ama başka beyaz sayfalar açmak istemediğimi hissederek , omzuna ihtiyacım olduğunda bunu yapabilmek mümkün olmasa da imkansızı yapacak kadar seven yüreklerle küçük bir armağan olsun.Sevgilerimle...   28.02.2013 23:02
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 227
Toplam yorum
: 719
Toplam mesaj
: 100
Ort. okunma sayısı
: 519
Kayıt tarihi
: 16.01.08
 
 

Fazla söyleyecek bir şey yok herkes gibiyim. Artık... Bazı acılar faydalıdır. Önce üzer, sonra he..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster