Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

07 Mart '07

 
Kategori
Dünya Kadınlar Günü
Okunma Sayısı
1072
 

Beni huzur evine göndermeyin!

Beni huzur evine göndermeyin!
 

Beni huzurevine göndermeyin ne olur. Zaman zaman unutsamda bazı şeyleri, hatırlıyorum sizin bile hatırlayamayacağınız şeyleri. Ne çabuk unuttunuz, bayramlarda sizler için yaptığım dolma ve börekleri. Beni huzurevine göndermeyin ne olur, unutsamda bazen bazı şeyleri, hatırlıyorum anneler gününde getirdiğiniz çiçekleri. Siz benim yavrularımsınız, unutamam yüzlerinizi, beyazlasa da saçlarınız kar gibi. Sesinizi duysam oturduğum bir köşede, dünyalar benim olur ömrümün son deminde. Ara sıra çenem düşse de söz veriyorum karışmam hiç bir işinize. Ne olur göndermeyin beni huzurevine.

Ben böyle değildim aslında bilirsiniz, giydirirdim bütün bayramlarda bir çırpıda babanızı da sizleride. İhtiyarlık be çocuklar, siz bakmayın bana otururum sesizce bir köşede. Yeterki göndermeyin beni huzurevine. Ayrılmasaydı babanız da erkenden aramızdan, o da hiç muhtaç etmezdi beni kimselere. Tamam tamam çenem düştü yine, siz bakmayın benim böyle dediğime, yaşlılık işte hakim olamıyorum patavatsız çeneme. Size çok yük oluyorum biliyorum, ama yine de götürmeseniz diyorum beni huzurevine.

Soruyorum bazen kendime neden bu kadar uzun yaşadım diye. Zamanın nasıl geçtiğinide anlamadım aslında peşlerinizde, bir öteye, bir beriye. Koca bir ömrü bitirdik bakamadan, arkamıza geriye. Her ne kadar mutluluk ve hüzünle baksak da albümlerdeki resimlere, gelmiyor giden senelerle, kaybettiklerimiz yerlerine. Ne kadar üzülsende dönemiyorsun o güzel günlerine.

Sık sık gelsede unutkanlıklar, hiç bir zaman unutulmaz yavrularla geçen anılar. Dokunmak istiyor insan eskiden olduğu gibi ellerinize. Bakmak istiyor doyasıya hiç yaşlanmayan bebek gözlerinize. Zaman zaman anlatacak gücü bulmasamda bedenimde, başımı yastığa her koyuşumda yalnız gecelerimde, içimi bir korku kaplıyor uyanacağım diye yavrularımdan ayrı, adresini bilmediğim bir huzurevinde.

Metin Özkaya

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Ellerinize sağlık Metin Bey. Çok duygulandım çok. Ne yazacağımı bilemedim. Çok etkilendim, üzüldüm, televizyonda izlediğimiz son zamanlardaki o canilere beddualar ettim, huzurevlerine gönderen evlatlara kızdım ve içerledim kendi kendime. Biz insanoğlu neden böyleyiz. Neden barındıramayız yaşlılarımızı yanımızda. Sanki evlatlar yaşlanmayacak? Saygılarımla

Abla 
 06.04.2007 15:08
Cevap :
Yorumunuza teşekkür ederim Sevim Hanım. Maalesef bu konuda canı yanan çok insan var. Allah kimseyi, kimseye muhtaç etmesin.  06.04.2007 15:36
 

son günlerde izlediğimiz bir programda huzurevlerinden birinin inanılmaz rezaletiyle yüzyüze geldik ne yazıkki..her insan doğar, büyür,yaşlanır! bu gerçeği görebildğimiz anda insan olacağız galiba! saygılarımla..

aygoz Özlem Eryoldaş 
 17.03.2007 18:20
Cevap :
Evet Özce; Gerçekten haklısınız. Ne yazıkki bazıları insan olabilmek için yaşlanmayı bekleyecekler. Sevgi ile kalın. Yorumunuza teşekkür ederim.  17.03.2007 23:16
 

Sayın Özkaya Hikayeyi bilirsiniz evdeki yaşlı baba kırmasın diye yemeğini tahta kaşıkta veriyorlarmış evin küçük oğlu birgün bir ağaç parçasını çakı ile yontarken babası sormuş oğlum ne yapıyorsun diye - Sana tabak yapıyorum babacığım yaşlanınca yemeğini yemen için yanıtını almışlar. Bugün ana babalarını huzur evlerininin hasret kokan odalarına kapatanlar yarın ne olacaklar acaba bunu herkez düşünmelidir. Yazınız bir kişinin bile düşünmesini sağladı ise ne mutlu. Teşekkürlerimle

Avent 
 16.03.2007 12:46
Cevap :
Anneler ve babalar günümüzde, tahta kaşık ve tabaklara razılar. Yeterki bir yerlere gönderilmesinler. Ne güzel yorumlamışsınız, bir kişinin bile düşünmesinin önemini. Teşekkür ederim.  16.03.2007 13:38
 

Sayın Özkaya "Bir anne,baba dokuz evlada bakmışlar,dokuz evlat bir anne ve babaya bakamamış" Bizim kültürümüz ataerkil bir aile düzenine göre oluşmuş ultra lüks bir huzur evi bile evin sıcaklığına olan hasreti sonlandıramaz. Çok çaresiz kalanların dışında ana babaları huzurevinin yalnızlığına itenleri ben mazur göremiyorum. Ayrıca huzur evlerindeki dram ayrı bir konu çok iyi denetlenmeli varlığımızı borçlu olduğumuz insanlara şevkat,ilgi ve insan onuruna yakışır davranış görmeleri sağlanmalıdır.Bu sosyal yaraya değindiğiniz için teşekkür eder, saygı ve sevgilerimi sunarım

Ersen Gürpınar 
 16.03.2007 10:33
Cevap :
Bu konudaki görüşleriniz sayfama ayrı bir renk getirdi. Bu kadar güzel bir yoruma bir şeyler ilave etmek gelmedi içimden. Saygılarımla efendim.  16.03.2007 11:27
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 116
Toplam yorum
: 641
Toplam mesaj
: 33
Ort. okunma sayısı
: 3134
Kayıt tarihi
: 15.01.07
 
 

İstanbul' da doğdum. Antikacı, saray restoratörü ve eksperim. Antika konusunda 50’ye yakın belgesel ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster