Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

10 Temmuz '10

 
Kategori
Şiir
Okunma Sayısı
1418
 

Beni Unutma Sevgili Dostum

Beni Unutma Sevgili Dostum
 

Sevgili dostum;

Bu şiirimde,

beni bana geri kazandıran Seni, sana anlatıyorum…

Aynı, şarkıda söylendiği gibi ‘’boşluktaydım.’’

**Kapıldım gidiyorum bahtımın rüzgarına**

Ben de kapılmış, kendi şehrimi kendime, gurbet etmiştim.

Uzun kışlar yaşamış, erememiştim gençliğimin baharına

Cümlenin sonuna konan nokta gibi, her şeye pes etmiştim.

Ve, yine, Orhan veli şiiri gibi ‘’umutsuzum.’’

**Ağlasam sesimi duyar mısınız, Mısralarımda**

**Dokunabilir misiniz gözyaşlarıma ellerinizle**

**Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel, **

**Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu**

**Bu derde düşmeden önce…**

‘’Çaresizdim.’’ Suskun; ve sinmiştim odamın bir köşesinde.

Kanadı kırık kuş misali uçmayı unutmuştum.

Gecenin zifirini yaşıyordum gündüzün aydınlığında,

Özgürlüğe inat adeta; tabiata dahi, küsmüştüm.

Ve bir gün; Sigaramın kor ateşinde yalnızca beyaz bir dumanı seçilirken,

İnceden bir ışık süzüldü, anlamaya çalıştım gözlerim kamaşırken.

Küçük alevdi gördüğüm muma benzeyen ve ardında birisini gizleyen

Ne ses, ne nefes sadece bir ışıktı bana doğru yavaş, yavaş ilerleyen.

Hafif den açılmaya başladı ışığı görünce kısılan gözlerim

O ışığı tutan bir el gördüm yeterince yaklaştığında

Bir korku sardı içimi ve titredi, artık hissetmeyen dizlerim

Oysa ki, şefkatli bir dost eliymiş, anladım yüreğime dokunduğunda


Karanlık, loş bir ışığa döndü ama aynıydı sessizlik

Tanımıyorduk biz bizi, vardı elbet güvensizlik

Önce tanıştık sonrasında uzun, uzun konuştuk

Laf lafı açtıkça açtı olup biten ne varsa dertleştik.

Kaynaştık.

O sendin…

Benimle benim karanlığımı paylaştın

Ve usanmadan dinledin üzüntülerimi yaşadın

İçerisi aydınlanıyordu sanki her konuşmamız da

Sebebi mum değil; Sebep! belli etmeden araladığın perde

Her sohbette daha da arttı güvenler

Her güvende daha da aralandı perdeler

Yavaş, yavaş yitirdi gizemini karanlık

Dost yüzün göründü çoğalınca içerideki aydınlık.

Yetmedi, açtın penceremi, azat ettin yalnızlığımı

Şen kahkahanla çınlattın odamı, yok ettin sessizliğimi,

Öylesine güzel, öylesine ince ve öylesine tatlıydın ki,

Unutturdun karamsarlığımı, geri verdin bana benliğimi.

Baktım tutmak istediğim güzel ellerine,

Elinde gördüğüm o ışık mum değilmiş.

Bakışlarımı kaydırdım tebessüm dolu gözlerine,

Avuçlarından gözlerine, gözlerinden de bana yansıyan, Kocaman dost yürekmiş.

Gün gelir; işte o ayrılık rüzgarına kapılırsak eğer,

Demeyelim ki ‘’ yaşananlar bir masalmış ‘’ meğer

Dostluğunu anlatıyor bak, üst üste konulmuş bu cümleler,

Cümleler ki gerçek ve sen yüklü, defalarca okumaya değer,

Şiir tadında hatıra yaşatan güzel DOSTUM İyi ki varsın …

UNUTMA BENİ Birol Yiğit 03.07.2010 / ALANYA

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 19
Toplam yorum
: 10
Toplam mesaj
: 6
Ort. okunma sayısı
: 392
Kayıt tarihi
: 07.03.09
 
 

Antalya doğumluyum. İlköğretim ve lise tahsilimi bu cennet şehirde okudum çeşitli meslek dalların..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster