Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

11 Şubat '08

 
Kategori
İlişkiler
Okunma Sayısı
505
 

Benim kızım başkadır!

Benim kızım başkadır!
 

Kimi zaman yalnız kaldığımda (çok nadir maalesef) oturup düşünürüm. Geleceğimi... Kızımla benim geleceğimizi...

Hüzün çöker öncesinde. Ardından bir umut... Kim bilir, belki bir gün umutlarım tam tükenmek üzere olduğunda herşey değişir. Kızım büyümüş ben yaşlanmış! olurum. Kızım üniversiteyi bitirmiş, eline mesleğini almış, hayat mücadelesine başlamış. Ben yine yalnız. Aslında yalnız değilimdir elbet hayalimde. Kızım vardır ya! O yeter...

Hayata tutunmamın tek nedenidir kızım. Yaşım ilerlemiştir belki ama, hala kızımın arkasındayımdır. Belki yeni nesil kendi başına buyruktur. kim bilir? Ama yok! Benim kızım başkadır. Sever, sayar annesini. Değil mi? Öyledir elbet. Yine birşey olduğunda bana koşar kızım. Yine bana danışır bir adım atmadan önce. Tıpkı küçüklüğündeki gibi. Yine gelir sarılır, ağlar, erkek arkadaşından ayrıldığında. Sarılır değil mi? Sarılır elbet. Yeni nesile benzemez benim kızım. Sever, sayar annesini değil mi? Sayar elbet.

Benim kızım benzemez yeni yetmelere.. Başkadır elbet..

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

sorunlarıma ilgi duyduğunuz için saygılarımı sunarım hoça kalın cafer akın

Cafer Akın 
 16.02.2008 0:30
 

bugün posta kutuma öyle güzel bir ileti düştü ki..''kardeşi olmalı insanın''başlıklı çok hoş bir yazıydı bu.slayt olarak hazırlanmış.çok etkiledi beni..ben de 7 yıl düşündükten sonra 2. kez anne olmaya karar verdim.şimdi oldu 5 yaşında..haddim değil ama sadece bir öneri..çok sevgi dolusunuz neden kızınız gibi biri daha bu sevgiden nasibini almasın...kardeşi olmalı insanın..

daldabir 
 15.02.2008 22:19
Cevap :
Bu konuda çok ç0lişkili düşüncelerim var. ama kızımın kardeşi olması için yeniden evlenmem gerek :) bunu da düşünmuyorum. kızım ve ben böyle çok mutluyuz sanırım :) Teşekkürle ve sevgiyle..  16.02.2008 0:03
 

Sevgi yaşama bağlanma umudumuz ve güç kaynağımız. O yokken biz neyiz ki? Ama her sevginin de bir sınırı olduğunu, zamanı geldiğinde burada duraksama olabileceğini kabullenmezsek içinden çıkılamayacak Dünya'lara dalar, kahroluruz. Hazırlıklı ve sürprizlere açık olmanızı dilerim. Paylaşılabilecekler arasında sevgi de vardır, unutmayalım. Selamlar...

Cafer Akın 
 15.02.2008 17:58
Cevap :
Yorum için tesekkur ederim. Elbette herşeyde olduğu gibi sevgide de fazla verici olmak zarar getirir. Ama sanırım anne olunca bu biraz unutuluyor. Ne yapalım elde değil :) Sevgiyle..  15.02.2008 22:28
 

siz 1978 bense 1961 doğumluyum yani sizin ablanız sayılırım,benimde annem sizin gibi düşünüp beni çok severdi ama nasıl sevmek,anlatamam inanılmaz severdi tabi aynı şekilde bende onu severdim taparcasına,herşey iyi güzel harika ama,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,ama sonra ne oldu? beni bırakıp gitti,ALLAH rahmet eğlesin,arkada ben kaldım,şimdi ne yapacağım sevgisiz???,,,,,,,,düşünün,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,sevgiler,,,

Alyoşa-Sevmek Güzeldir. 
 14.02.2008 16:38
Cevap :
Merhaba. Öncelikle başınız sağolsun. Ama benim de annem zamanı gelince beni birakıp gidecek, ben de kızımı bırakıp gideceğim. Bu sevgisiz kalacağımız anlamına gelmez. Aksine sevgi sonsuzlaşır. Bu kez bizim annemizin sevgisine layık olabilmek için biraz daha fazla çaba sarfetmemiz gerekecek sanırım. Ne de olsa eskisinden daha fazla yanımızda olacak. Sevgiyle..  15.02.2008 9:08
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 3
Toplam yorum
: 10
Toplam mesaj
: 1
Ort. okunma sayısı
: 375
Kayıt tarihi
: 07.02.08
 
 

1978 İstanbul doğumluyum. Liseden mezun olup, direk iş hayatına atıldım. Şimdi matbaacı ve bir anne ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster