Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

10 Ağustos '09

 
Kategori
Çocuk Psikolojisi
Okunma Sayısı
2025
 

Beyaz saç ve dede...

Beyaz saç ve dede...
 

Net' ten alınıp düzenlenmiştir.


—Sen dede oldun mu?

—Henüz hayır.

—Saçların niye beyaz?

—Beyazladığından.

—Beyazlayınca dede olman lazım, eğer kadınsan nine…

—Kim dedi?

—Annem.

Doğruydu o zaman… Anne demiş.
Ne diyecektim? Ne demeliydim…
Bu hortlamasıca ya? Başında renkli toka, tokanın içinden fıskiye gibi çıkmış başak sarısı saçlar, tokanın kavrayamadıkları da dökülmüş üstelik büklüm büklüm.

—Tokan ne güzelmiş?

—Hı, dedem aldı.

Yine dede mevzu çıkmıştı.

—Senin adın ne?

—Buse İrem.

—Ne güzel isimler, isminle yaşa, sağlıklı mutlu ol, varlıklara faydalı ol, ye, uyu, büyü anne ol!

—Sonra da saçım beyazlayınca nine…

Etrafımdaki insanları unutmuşum, kahkahayı bırakıverdim. Soru sormayacaktım, bırakıyım bu iş nine de kalsın, diye düşünmekteydim ki… O üstüne basa basa, ağzından inci gibi dökülen kelimeleri ile…

—Erkek olsaydım, önce baba, sonra da saçım beyazlayınca dede olacaktım, demi?

Doluya tutulmayı bırakın, kafamıza inmişti...

—Hem İrem adını dedem yazdırmış.

—Ya, ne güzel…

—Bak, ben sek sek oynayabiliyorum.

Otobüs terminalin parke taşlarındaki çizgileri kullanarak, elindeki kâğıt mendili de buruşturup taş yaptı ve sek sek oynamaya başladı.

Bir süre oynadıktan sonra, oyunda taş vazifesi verdiği buruşuk mendili yerden alıp çöpe attı, ellerini tutarak iki oturak ötede bulunan annesine gitti. Annesi ıslak mendille ellerini sildi. İyi bir terbiye de aldığı belli idi… Sonra yine bizim oturduğumuz yere geldi.
—Sen oynayabilir misin?

—Oynayamam…

—Biliyorum, dedem de oynayamaz çünkü saçı beyaz.

Hanım başını okşadı… İşaret parmağını kafasına götürüp;

—Tamam, buldum senin niye dede olmadığını!

Hortlamasıca meğer oyun oynamıyor, benim niye dede olmadığımı buluyormuş.

—Niye?

—Çünkü baba olamadın. Bu senin neyin?

—Hanımım.

—Teyze, bununla üstünüzü çıkartıp, yatmadınız mı?

İş sarpa sarıyordu. Kontrolü elime almalıydım.

—Bak! Buse İrem, ben baba oldum ama benim çocuklarımdan evlenenler olmadı, tamam mı? Anlaştık mı?

Bir an duraksadı, sonra annesinin oturduğu yere koşarak gitti, bizi göstererek bir şeyler anlattı. Bir süre sonra geldi.

—Özür dilerim amca.

—Neden özür diliyorsun?

—Annem dedi.

Yanımızdan ayrılıyordu ki geri döndü;

—Çocuklarına söyle artık evlensinler çünkü senin saçların beyazlamış.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 371
Toplam yorum
: 503
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 770
Kayıt tarihi
: 14.02.09
 
 

Adalet önce kendimizde başlamalı ve haksızlıklar sorgulanmalı  ve hataların, afetlere dönüşmeden ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster