Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

04 Aralık '12

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
143
 

Bir başkaydı bayramlar...

Eskiden bayram kavramı vardı.  Günler öncesinden cici kıyafetler alınır, renklere karar verilemez çocuklar hep heyecanlıdır.  Bizler için bayramlar yeni elbise ve ayakkabılar, şeker ve çukulatalar birde dedelerin ninelerin mendil arasına sıkıştırdıkları harçlıklardı. 

 
Her sene renkleri değişen fırfırlı elbiselerim ve yeni rugan ayakkabılarım olurdu.  Sokağa çıktığımda etrafımdaki çocuklarla aynı mağazadan fırlamış gibi olurduk.  O zamanlar rugan ayakkabılar modaydı, kızlara fırfırlı elbiseler, erkeklere papyonu eksik olmayan askılı pantalonlar. Her çocuk bir farklı şeker olurdu o zamanlarda...
 
Büyüklerimizi unutmamak gerek.  Bayanlar renk renk elbiseler uzun topuklu ayakkabılar giyer, saçlar kabarık ve havalı modellerle şekillendirilirdi.  Erkekler takım elbise, foulard, saçlar briyantinli ve o zamanın modası uzun favoriler...
 
Sokakta herkes kendi bütçesine uygun şekilde şık dolaşırdı,  gülümser ve bayramlaşırlardı.  Saygı ve güleryüz vardı çocukluğumun bayramlarında...
Bayramın ilk günü aile büyüklerinde toplanılır, uzun bir sofrada yemek yenirdi.  Paylaşım vardı, neşe vardı,  birliktelik vardı eskilerde...
Anneannemlerdeki seramık üzeri çıçekli şekerliği hiç unutmam, elim hep içindeki çukulatalardaydı...Gözlerin benden uzaklaştığı her anı değerlendirir bir tane atardım ağzıma...
Sofra bir panik içinde hazırlanır, özenilir ve aynı şekilde bir karmaşayla toplanırdı.  Severdim o kalabalığı...Her bayram beni heyecanlandırırdı...
 
Eskiden telefon etmek sırayla olurdu.  Telefonu açar şehirlerarası tebrik konuşmaları için isim yazdırır sonrada heyecanla beklerdin...Uzaktaki yakınların seslerini duymak ne heyecanlandırırdı...O zaman sanallık yoktu.  Bır eposta ile toplu kutlanan bayramlar yerine ayrı ayrı cümlelerle yazılan, özenle seçilen tebrik kartları vardı, bir hafta öncesinden postaya verilen sevgi dolu kartlar.
 
Şimdi bayramlarda şehirler bomboş...insanlar kaçabilecekleri bir gün olarak gördükleri bayramlarla yaşıyorlar.  Ziyaretler, toplu neşeli yemekler kalmadı...
 
Eski bayramlardan kalan kareleri birkaç çerçeveye sığdırdık.  Baktıkça gülümsüyorum.  Yeni nesil bayramlardan bir haber büyüyor, ne selam biliyorlar ne hatır...Telefonun bir ucunda bile olmak istekten çıkıp kendini mecburiyete bırakmış...
 
Ben çocukluğumun bayramlarını özledim.  Ben çocuklarım kalabalık sofralarda büyüsünler istiyorum, hatır bilsinler, büyüklerine saygı duysunlar ve onları birgün göçüp gittiklerinde hep o neşeli sofraların baş köşesinde hatırlasınlar...
 
Sevmiyorum bir tuşla kalabalık bir listenin içinde bayramımın kutlanmasını...İstiyorum ki hatırlayan beni hatırlasın, benden bir karenin hatırına bir telefon açsın...İstiyorum ki küçüklerimiz değerlerimizi anımsasın, gocunmasınlar bir telefon numarası çevirmekten....
Biz değerlerin bilindiği, unutulmadığı bir nesilden geliyoruz ...

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Başarılar diliyorum.Selam ve sevgilerimle.

Şennur Köseli 
 05.12.2012 12:54
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 10
Toplam yorum
: 6
Toplam mesaj
: 4
Ort. okunma sayısı
: 280
Kayıt tarihi
: 14.11.12
 
 

1978 istanbul doğumluyum. Saint-Benoit Fransız Lisesi mezunu... İKÜ'lü bir Bilgisayar Mühendisiyi..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster