Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

12 Şubat '08

 
Kategori
Mizah
Okunma Sayısı
698
 

Bir delinin günlüğünden / Yabaniyim ben

Bir delinin günlüğünden / Yabaniyim ben
 


Yabaniiii … Zebani dermiş gibi oldu ama olsun. Yabaninin kelime anlamını hepimiz biliyoruz. ( Bilmeyenler için Bkz : TDK) Kendimi bildim bileli “Ne yabanisin sen” diye çıkışlarla karşılaştım… Hemen örnek vereyim bu durumlara…

— Bayramları severim. Yani bu bayram olmasından dolayı değil tüm aile ve kuzenlerle geçen mükemmel günler içindir… Tabiî ki gelen misafire de git denmez. Birde gelenler; anne ya da babanın büyük amcasının kızının torununun damadıysa çok çekici gelmez açıkçası… Tabi bu durumlarda 10 kişilik bir grupla kaynaşma olayından çok hoşlanmadığım için kendimi odama kapatırım. Tabiî ki “hoş geldin” deme nezaketinden sonra… Odamın kapısı hırsla açılır… Gelen tabiî ki annemdir. Ve sinirli bir ses tonuyla “Ne yabanisin sen. Çık şu odandan da iki akraba gör”... Bunu yaklaşık 20 yıldır dinliyorum… Değişen bir şey yok… Annemin tabiriyle hala yabaniyim…

— Zaman çabuk geçiyor. Büyüyüp gidiyor insan… Eski arkadaşlarla toplanmış, eski günleri yad ediyorsunuz… Münasebetsiz arkadaşınızın biri oradan hemen atlıyor sessiz sessiz dinlediğiniz sohbeti bölerek… “Ay hiç değişmemişsin. Konuşmuyorsun. Hala yabanisin”… Ben bunu konuşana saygı olarak yaparım. Yani sessizliği karşımdakinin konuşmasındandır. Dinlerim. Ekleyecek bir şey varsa konuşmaya dâhil olurum. Gereksiz bir şekilde konuşacaksam yabani olmak daha iyi diye düşünüp, gülümsüyorum arkadaşıma… O hala söyleniyor “Yabanisin sen yabani”

— İş yerinde suratsızlığım meşhurdur. Yani bu bilerek yapılan bir şey olmayıp, tamamen işe yoğunlaşmakla ilgili… Ama bunu çok iyi anlatabildiğimi söyleyemeyeceğim. Patronum işe giren personelin deneme süreci bittikten sonra kısa bir görüşme yapar. Sorduğu sorular arasında “Seda Hanımla anlaşabiliyor musunuz?” oluyormuş… Bir süre sonra arkadaşlar kendilerine bu sorunun geldiğini ve neden olduğunu soruyorlar… Gülüp geçiyorum… Patronumun tepkisi şudur; “Ya Seda ne yabanisin, personel alırken bile seninle anlaşma durumuna bakıyorum”… Haydaaaaa… Ne söylesem boş artık…

— Bu aralar işler yoğun. Kendimi eve zor atıyorum. Haliyle arkadaşlarımdan, ailemden ve yaptığım çoğu işten kendimi çektim… Annemin tepkisi her zaman olduğu gibi… “Yabanisin… Ne var şöyle gezmelere gitsek beraber. Bak Şeftani Hanımın kızı ne güzel işten gelir gelmez akşam gezmesine gidiyor. Senin varsa yoksa bilgisayarın, kitabın, takı yapma merakın var… Azcık insan içine çık…” Offf yabaniyim ben yabaniiii

— Bu sadece bana özgü bir davranış değil. Fulla’da öyle… Odasından çıkmaz… Hatta diğer kuzenlerimde… Bizimkiler şikayetçiler… “Bizim bu çocuklar ne olacak” diye… Umutsuz bir hastalık olarak görüyorlar :)))


Sözün özü… Yabanilik boş konuşup, gereksiz laubalilik yapmayanlara yakıştırılıyorsa eğer; hem ben hem kuzenlerim yabaniyizzz :))) Öyle samimiyetsiz, saçma sapan olmaktansa, odamda kendi halimde kalmayı, iş yerimde suratsız bir yabani olmayı, arkadaşlar arasında ayrık otu gibi kalmayı tercih ediyorum… Ehhh yabanilerde böyle olmaz mı? Bizden olanlar var mıııııı?


Fotoğraf : http://pastseeker.deviantart.com/art/Wild-Thang-34006002

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Yabani falan değilsin, aksine, samimisin samimi:)) Sevgiler Sedoşuma...

Özlem Akaydın 
 19.02.2008 9:20
Cevap :
Çok çok teşekkür ederim Özlem'ciğim. Aslında biraz mesafeliyim. Ondan bu yakıştırmalar :))) Sevgilerimle  19.02.2008 15:10
 

Kuzeeeen kuzeeen lütfen kendine bir viski al ve iyi düşün. Ben senin veya kuzenler olarak hiçbirimizin yabani olduğunu düşünmüyorum. Belki mesafeliyizdir; bu da asaletimizin bir sonucu tatlım:))

Esra İdil 
 16.02.2008 18:26
Cevap :
Asaletimizden desem "ukala" diyecekele ama herkesle de aynı olunmaz ki.. Mesafe şart kuzennn... Öptüm kocamannnn  19.02.2008 15:09
 

Tahmin edersinki bende öyle birisiyim.Hatta okurken dedimki bunlar resmen benim ağzımdan çıkmış gibi.Misafir gelirken olsun (onların olduğu oda da oturuyorum, cidden oturuyorum, ama ne oluyor, kös kös oturduğum gibi can sıkıntısından patlıyorum), az konuşmam olsun, işyerindeki suratsızlığım olsun (ki ben oraya işimi yapmaya gelmişim kardeşim, nolur yormayın beni diyesim geliyor).Bunlar aslında kötü şeyler değil, aslında bu yabanilik çoğu kez samimiyetten ve doğal olmaktan ileri geliyor.Ben bu halimden memnunum.Aslında yabani olmamaya çalışan insanlar kendilerini çok ciddi bir ikiyüzlülüğün içine atıyorlarda farkında değiller, kendileri değiller birkere!Biz kendimiziz, nasılsak öyleyiz.Rahatız yani.Ayrıca bu söylediğim hoşuna gitmeyebilir ama sen deli filan değilsin.Hatta deliliğin yanından bile geçtiğin söylenemez.Kusura bakma :))

Sinefilozof 
 13.02.2008 13:13
Cevap :
Ya öyle gelenin gidenin yanında suratsız bir şekilde oturmakta onları gere değil mi ama? Hem yabaniyiz ne var ya bnda :))) Deliyim ben işte deliii :))) Sevgiler kardeşimeee....  14.02.2008 8:37
 

Az ve öz konuşmak iyidir. Önemli olan değer verdiğiniz ve sevdiğiniz kişilerle olan yakınlığınız. Onlar da sizi cana yakın buluyormuş, gerisi boş. Sevgiler.

Nilgün Akad 
 12.02.2008 23:12
Cevap :
Valla insan herkesle can ciğer olamıyor malesef. Değer verdiklerim çok şükür severler beni... Önemli olanda bu zaten. Gerisi yabani demiş ya da farklı birşey söylemiş çokta umurumda olmaz açıkcası. Bu yabani yakıştırması çoğıumuza yakıştırılmıştır eminim :)) Sevgilerimle...  13.02.2008 8:58
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 194
Toplam yorum
: 2196
Toplam mesaj
: 2
Ort. okunma sayısı
: 1515
Kayıt tarihi
: 04.08.06
 
 

1981 yılında aslında istenmiyor olsam da geç alınan karardan dolayı hayattayım:)) Haritacıyım ve işi..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster