Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

01 Aralık '07

 
Kategori
Kişisel Gelişim
Okunma Sayısı
967
 

Bir hayat deneyimine katılmak ister misiniz?

Bir hayat deneyimine katılmak ister misiniz?
 

Daha basit bir anlatımla affetmek; Düşünürken ne kadar kızgın, üzgün, karamsar, öfkeli ve gerginsinizdir, bunu anlamak için bir minik test, tam da bu duygular içindeyken görüntünüzle yüzleşmek imkanını yakalayın yani o saniyede bir yansımanızı görebilseniz (çatık kaşlar, aşağıya bakan kirpikler, büzülmüş bir ağız ) Affederseniz düşünmezsiniz, düşünmezseniz unutursunuz. Düşündükçe de hatırlarsınız ve acı çekersiniz.

Ne mi yapın, müzik dinleyin ama hüzünlendirecek veya düşündürecek anıları olanları değil.

Kitap okuyun desem, bu zaman zaman mümkün olamıyor (malum konsantre meselesi).

Çıkın dışarı gezin dolaşın. Kısacası ne keyf veriyorsa deneyin ...

Bir lise öğretmeni bir gün derste öğrencilerine bir teklifte bulunur: "Bir hayat deneyimine katılmak ister misiniz?" Öğrenciler çok sevdikleri hocalarının bu teklifini tereddütsüz kabul ederler.

"O zaman" der öğretmen. "Bundan sonra ne dersem yapacağınıza da söz verin" Öğrenciler bunu da yaparlar. "Şimdi yarınki ödevinize hazır olun. Yarın hepiniz birer plastik torba ve beşer kilo patates getireceksiniz! "

Öğrenciler, bu işten pek bir şey anlamamışlardır. Ama ertesi sabah hepsinin sıralarının üzerinde patatesler ve torbalar hazırdır. Kendisine meraklı gözlerle bakan öğrencilerine şöyle der öğretmen:

"şimdi, bugüne dek affetmeyi reddettiğiniz her kişi için bir patates alın, o kişinin adını o patatesin üzerine yazıp torbanın içine koyun." Bazı öğrenciler torbalarına üçer-beşer tane patates koyarken, bazılarının torbası neredeyse ağzına kadar dolmuştur.

Öğretmen, kendisine "Peki şimdi ne olacak?" der gibi bakan öğrencilerine ikinci açıklamasını yapar:

"Bir hafta boyunca nereye giderseniz gidin, bu torbaları yanınızda taşıyacaksınız. Yattığınız yatakta, bindiğiniz otobüste, o bindiğiniz otobüste, okuldayken sıranızın üstünde? Hep yanınızda olacaklar.
"
Aradan bir hafta geçmiştir. Hocaları sınıfa girer girmez, denileni yapmış olan öğrenciler şikâyete başlarlar:

"Hocam, bu kadar ağır torbayı her yere taşmak çok zor." "Hocam, patatesler kokmaya başladı. Vallahi, insanlar tuhaf bakıyorlar bana artık." "Hem sıkıldık, hem yorulduk" Öğretmen gülümseyerek öğrencilerine şu dersi verir:

"Görüyorsunuz ki, affetmeyerek asıl kendimizi cezalandırıyoruz. Kendimizi ruhumuzda ağır yükler taşımaya mahkûm ediyoruz. Affetmeyi karşımızdaki kişiye bir ihsan olarak düşünüyoruz, hâlbuki affetmek en başta kendimize yaptığımız bir iyiliktir...

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Benimde affedemediğim biri var, onu ömrümün sonuna kadar affedemeyeceğim, çünkü geçmişte affedilecek şey yapmadı , çok denedim çok uğraştım ı ıı olmuyor affedemedim olmuyor, zaten o şahıs uzak bir şehirde bizden uzak tehlikelidir kendisi hemde çok, dediğin gibi üstümde ağır bir yükü var ama ben asla ama asla affetmeyeceğim çok zor affedemem,çok zorlandım ama yapamıyorum canım benim, Allah affeder ki biz kullar bize mi düştü affetmemek ama yapamıyorum işte elimde değil canım, çok güzel çok anlamlı bir yazı yazmışsın eline sağlık canım kocaman öpüyorum...

Mavi Ruh 
 07.12.2007 16:13
 

Sayın yazarım ' affetmemek aslında kendini cezalandırmaktır ' Bu cümlenin üstüne ne sölenebilir? Yüreğine sağık..Sevgiler

Esma KAHRAMAN 
 06.12.2007 0:39
Cevap :
bu cümlenin üstüne "lütfen dene ve iliklerinde hisset" affetmenin mucizesi. denilebilir mesela. Umarım herkes başarır, pek de kolay değil aslında :) ama isteyen başarabiliyor. Teşekkürler katılımınıza,  06.12.2007 17:34
 

çok güzel bir hikaye yerinde olmuş.bunu okuyunca kendimi düşündüm.hiç bir insan bana kötülük yapıp sonra af dilemedi doğal olarak bende kimseyi affetmedim.çok mu iyiyim kimse bana kötülük yapmıyo anlamadım gitti.

sevinçiz 
 05.12.2007 12:24
 

sıkıntılardan kurtulmak keşke yazılanlar kadar kolay olsa, ama ne mümkün?

stilwater 
 04.12.2007 16:27
Cevap :
Merhaba adınızı çok görüyordum diğer sayfalarda, bana yorumunuzla yazılarınızı okudum da üç aşağı beş yukarı aynı tarz . Demek ki uygulama aşamasında sınıfta kalıyorsunuz:)gün içerisinde sık sık ne düşündüğüme dikkat ederim farkında olmadan negatif düşüncelerdeysem dürterim :) kendimi yani farkındalık, telkin, gülümseyerek günü yaşamaya çalışmak inanın birsürü artıyı getiriyor.. (denenmiş, deneniyor emin olun tespitler sağllammmm::))  05.12.2007 18:18
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 86
Toplam yorum
: 266
Toplam mesaj
: 63
Ort. okunma sayısı
: 8167
Kayıt tarihi
: 07.10.07
 
 

Çocuk yetiştiriyorum dünyanın en zor, en güzel, en önemli işi değil mi? İşim bu. Vizyonum, Eğ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster