Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

14 Şubat '08

 
Kategori
Öykü
Okunma Sayısı
9632
 

Bir insanı sevmekle başlar herşey

Bir insanı sevmekle başlar herşey
 

Her şey, sevilmeye mahkumdur!...


Sevmek…

Bir insanı sevmek, bir öyküye başlamak gibidir.

Bir öykünün ilk paragrafını yazmak ne kadar çileliyse, bir insanın sevgisi kazanmakta buna eşdeğerdir bazen...

Bir öyküyü tanımak, içinde kaybolmak, onu kısa ama anlamlı sözcüklerle süslemek, hece hece, satır satır sindirmenin gerekliliği; tıpkı bir insanı sevmeye benzer…

Kırmadan…

İncitmeden…

Üzmeden…

Öykü de sevgi gibi sessiz ama coşkun… kısık bir ses tonudur dilin…

Alçakgönüllü, mütevazı…

Sevmek…

“Bir insanı sevmekle başlar her şey…”

Zor satırlar geridedir artık… Adım adım ilerler öykü… Bazen düşündüğünden başka oynatırsın kalemi… Kalem sana aldırmadan yazar öyküsünü…

Sana yaşamak kalır.

Dünyanın herhangi bir köşesinden de baksan hayata; küçük bir çocuğun ya da kocaman bir dedenin gözünden de baksan, sevgi vardır gözünde… Sende yoksa bile o an baktığın yerde vardır.Çünkü öyküdür baktığın yer… Minik de olsa bir öykü yatar orada. Belki farkında değilsindir. Bakarsan görürsün…

Aldığımız nefeste, baktığımızda, tuttuğumuzda, kısacası yaşadığımız bu hayatın her yerinde sevgi vardır ve her sevgi pınarı bir öykünün başlangıcıdır.

“Bir insanı sevmekle başlar her şey…”

Ben bir insanı seviyorum… Bir insan beni seviyor…

Ben bir öyküyü seviyorum… Bir öykü beni seviyor…

Ben bir öykü yaşıyorum, bir de sevgi…

Bugün sevginin günü, tıpkı dün olduğu gibi…

Bugün dünya öykü günü…

Dün biten, bugün başlayan öykü gibi…

Bugün 14 Şubat… Sevginin ve öykünün günü… Yüreğimizdeki sevgiyle bir öykü seçelim okumak için… Sonra o öyküyü sevdiğimize, sevdiklerimize yollayalım… Herkes bir öykü okusun... Kabarsın öyküye olan sevdamız… Sevginin ve öykünün hakkını verelim.

Sevmek üzere…

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Sait Faik de böyle söylemişti: Bir insanı sevmekle başlar her şey. Komşulukla ilgili yazınızı da okudum. Bir kaç yazınızı daha okudum. Okuduklarımın hepsinde ortak nokta insan sevgisi. Size şunu sormak istiyorum. Toplumun bu kadar çözülmesinin nedeni öncelikle güven duygusunun yok edilmesi miydi yoksa sevginin yok edilmesi mi ? Hangisi diğerini tetikledi ? Daima sevgiyle kalın.

zelinartug 
 26.07.2008 0:18
Cevap :
Yıllar geçtikçe, insanlarımız, dünyanın değişimine ayak uyduruyor. Belki de buna mecbur. 50'li öncesinde kalamıyoruz. Bizim toplumumuzda bu değişim belki daha hızlı gelişiyor. Ülkemizde yaşanan politik değişim ve oyunlar temkinli olmayı, daha bir kendini güvende hissetmeyi getiriyor bence. Sevgi elbette insanlarımızın içinde varolan bir duygu. Burada söylenmesi gereken şey şu: Değişen dünyada öz'ümüzü koruyabiliyor muyuz? Gördüğüm şu ki; Bireysel olarak koruyamadığımız özyaşam biçimi, toplumsal anlamda yaşanan değişimin gösteriyor. Sevgiler...  26.07.2008 14:06
 

Başka bir seçeneği yok insanın, sevmeli..resimdeki taştan bir kalple bile karşı karşıya kalsa, seçeneği yok yinede inadına sevmeli..Öyküler yaşanır, okundukça ve paylaşıldıkça çoğalır..Yaşıyorsak bir öyküye sahibizdir ve çoğalmanın zamanı gelmiştir..yaşayalım ve paylaşalım..sevgiler..

roji 
 14.02.2008 9:26
Cevap :
Sevgi paylaşıldıkça büyür demek istiyorum. hep vermekten korkarız sevgiyi... oysa sevgi kormadan yaşayınca güzel... sevgiler...  14.02.2008 12:04
 

Hayat sevince.. ve sevilince güzeldir... o halde sevmeye devam:) çok güzeldi.. yüreğinize sağlık.. sevgilerimle.

sema öztürk 
 14.02.2008 9:24
Cevap :
Sevgi insanın yakıtıdır bence... Umutlara yol almak için onu içimize yüklemek lazım... Sevgiler...  14.02.2008 9:59
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 81
Toplam yorum
: 222
Toplam mesaj
: 62
Ort. okunma sayısı
: 1242
Kayıt tarihi
: 17.05.07
 
 

Yaşamın öncelikle sevgiden ibaret olduğunu düşünüyorum. Bunun içindir ki, yaşamak için sev sevmek iç..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster