Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

24 Eylül '18

 
Kategori
Öykü
Okunma Sayısı
101
 

Bir Mayıs Sabahı

Bir Mayıs Sabahı
 

Bir mayıs sabahı...

Sabah uyandığımda annemle babam yoktu evde.

Babaannemin hemen üst katımızdaki evindeydim.

O zamanlar gözüme büyük gelen kocaman bir terası vardı salon bölümüyle bitişik.

Dedem o terasta tel ve tahtadan kendi yaptığı eleğe benzer bir kapana ip bağlar, kapanı tahta bir çıtayla dik konuma getirip, içine koyduğu ekmek kırıntılarını almaya gelen güvercinleri ipi çekmek suretiyle yakalardı. Bende heyecanla yakalayabilmesini beklerdim. Dedemin eline aldığı güvercini ürkek bir şekilde sevmeye çalışır bundan da mutluluk duyardım.

Sonrasında güvercin hemen özgürlüğüne kavuşurdu. Mutluluğum ve heyecanım da uçup giderdi o kuşla.

Babaannem kuşlarla uçup giden heyecanımı fark etmiş olmalıydı ki beni yanına çağardı.

Camdan dışarı bakıyordum.

“Bak bakalım annenler geliyor mu?” dedi.

Pencerenin önündeki geniş pervaza kollarımı dayamış öylece gelmelerini bekliyordum. Tıpkı dedemle yakalamak istediğimiz kuşları bekler gibi.

Beklemek iyi bir şeydi. Heyecanlı bir şeydi. Belki de geleceğini bilmek beklemek sayılmazdı.

Benim için beklemek güzeldi.

Beyaz büyük bir minibüsün evin önünde durduğunu gördüm. “Babaanne” diye bağırdım.

Minibüsün kapısı açıldı. Ve nihayet babamın indiğini gördüm.

“Baba” diye bağırdım. Kısık gözlerle babam beni geçiştiren bir el salladıktan sonra tekrar minibüsün kapısından onu indirmesine yardım etmesini bekleyen anneme yöneldi. Annem ve kucağında beyaz bir kundağa sarılı bebek araçtan indiler. Babaannem heyecanla kapıyı açtı. Bu sefer eli dolu olan babamdı. Kucağında ki sarıp sarmalanan ufak, temiz, bal kokulu, sabahın berrak ışığı, minik kardeşimdi.

“Kardeşin seninle tanışmaya geldi!” dedi babam. Bana daha ilk günden bir de kendi gibi minik bir bebek hediye getirmişti.

Ama benim içim, aniden olgunlaşan ablanın sevgisiyle neşelenmiş ve kardeşimden başka hiçbir şey görmemiştim o an. Dedemle kuşları yakaladığımız o an ki heyecana benzer bir heyecanla ona dokundum. Annem, babaannem ve dedem bizi uzaktan izliyorlardı. Bense kardeşimi…

Onu sımsıkı tuttum ve hep çok sevdim…

O ise dedemle yakaladığımız kuşlar gibi hiçbir zaman uçup gitmedi, her zaman yanımda oldu.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 24
Toplam yorum
: 0
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 107
Kayıt tarihi
: 28.08.18
 
 

Bankacılık ve sigortacılık eğitimimi tamamladıktan sonra işletme üzerine lisans yaptım. Bankacılı..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster