Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

14 Ağustos '13

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
233
 

Bir öğretmenin intiharı

Bir öğretmenin intiharı
 

Bayram bitti.

Bayramın tatil olması dışında bir anlamı yoktu aslında.

“Tatil” kelimesi de anlamsız bir kavram benim (bizim) için. Boş boş oturmak tatilse, tatilin kralını öğretmenler yapıyor. Yaz tatilleri başladığında öğretmenlere, “tatil primi” verilmeli. Belki tatile çıkanlar olur. Çoğu da çıkmaz bana göre, biriken borçlarını öder bu parayla.

Böyle bir prim beklemesi hayaldir öğretmenlerin. Zira tatil başladığında, öğretmenlerin ek dersleri kesilir. Bir çıplak maaşla ne yapsın öğretmen? Çocuğunun okul masrafı bitmemiştir. İki çocuk okutan bir öğretmen varsa, işi hepten zordur.

En iyi tatil; eğer herhangi bir köyde evi varsa öğretmenin, (ana baba evi de olur) gidip köyünde sineklenecek. Varsa bir çadırı, ataları gibi bir çadır kuracak deniz kenarına. Alt yapısı olmayan bir ortamda, yaptığı her hareket, tatil olacak. Tarih ve kültür gezilerini televizyonlarda, belgesellerde izleyecek.

Mesela ben hiç tatil yapmadım. Bir yıldızlı otelde bile kalmadım. Şu bu…

Özgürüm ben.

Bütün denizler benim!

İtalya’dayım şimdi(!)

*

Bayram bitti. Kös kös okula geldim.

Bir telefon geldi. ”Okulunuz öğretmeni…  intihar etmiş, haberiniz var mı?”

!!!

Neden?

Bu sorunun cevabı çok derin.

İki çocuğu var öğretmenin. İkisi de yükseköğrenim görmekte. Maaşı pay ediyormuş ikiye. Yetmiyormuş. Borçlarını sezdirmiş akrabalarına. Askıda kalmış sözleri. Derdine derman bulamamış.

Öğretmenin evi var. Arabası var iyi kötü.

Eeee maaşta var.

Niye intihar edersin be adam?

Öğretmene soracağım da, gitti öbür tarafa!

Saat dörtte çıkmış evden. Eşine, ”abime gidiyorum. Abim çağırdı” demiş. Abisinin evine varmış.  Babasının evini dolaşmış. Bütün ışıkları açmış. Eşi, telefonla eşinin yanında tüfek olduğunu söylemiş, abisine. Öğretmen evden çıkmış. Tarlasının kapısına varmış. İnmiş arabadan. Tarlanın kapısında, dayamış çenesine tüfeği. Çekmiş tetiği. “Gümmmmmmm!”

Bitmiş her şey.

Ne çocukların borcu…

Ne kredi kartları…

Ne geçim sıkıntısı…

Ne taksit…

Bitmiş her şey.

Taksit taksit yaşanan hayat, peşin gitmiş öbür tarafa.

*

Bilemiyoruz, başka nesi vardı bu öğretmenin. Canına kıyacak kadar, önemli olan sorunları neydi?

Yaşadığımız yerde, gördüğümüz bir intihar olayı bizleri üzüyor.

Öğretmenlerin intihar etmesi, kötü bir şey.

Sinirlerimizi bu kadar yıpratan nedenleri, niye çözemeyiz insan olarak, toplum olarak…

Hep sonradan, “keşkelere” sığınırız.

Polisler intihar eder.

Öğretmenler gider.

Zengin birisi, öldürür çoluğunu çocuğunu sonra kendisini.

Fakir sallandırır, borçla aldığı ipte kendini.

Herkesin derdi başka başka.

Bu toplum, içinde yaşadığımız toplum, bakakalır gidenlerin ardından.

Bir kaç gün sonra, her şey unutulur.

İntihar olaylarının yaşandığı ülkelerin, başındadır bizim ülkemiz.

*

Bayram sonrası, bir öğretmenin ölümünü gördük.

İtalya’ya tatile gitmiştim. Yarıda kesip tatilimi, dönüverdim Çanakkale’ye(!)

Cenazeye bari katılıp gözyaşı dökelim. İtalyan güneş gözlüklerimin ardında, gözyaşlarımda görülmez ama…

Ağlamadı demesinler.

Değil mi ya!

 

 

Ömer Faruk MENCİK YILMAZ bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Çok üzücü... Hikâye şeklinde yazmışsınız. Belki gerçek, belki değil. Belki yeni, belki eski. Lâkin böyle şeyler oluyor. Toplumun ve bireylerin çok önemli psikolojik ve ekonomik sorunları var. Bunlar üzerinde duran nerede? Selâmlar...

İsmail Hakkı CENGİZ 
 17.08.2013 6:45
Cevap :
Yeni gerçek bir olay. Aynen yazdığım gibi. çekti tetiği peşin gitti, sırlarıyla birlikte. Daha bilmediğimiz kimler var, böyle hayatına son veren, bilemiyoruz. Selamlar.  17.08.2013 14:51
 

İnsanı anlamak! Bunu başarabilse insanlar, intiharlar o kadar azalırdı ki. Hatta belki kalmazdı bile. Ve işte sizin de yazınızın sonunda çok çarpıcı bir şekilde vurguladığınız gibi, "kimi insanlar" da o kadar insan ki, insancıl ki ve anlıyorlar ki insanı, bir gerçek: timsah gözyaşları:(( Oysa anlasalardı insanı sözde değil özde üzülürdü insanlar, o acıyı kendi yüreklerinde de hissederlerdi. Bilip de demiş atalar da zaten "ateş düştüğü yeri yakar" diye. Kimi hayatlar dram, kimi sonlar çok acıklı. Sizlere başsağlığı, yitip giden öğretmenimize rahmetler diliyorum, gittiği yerde bari huzur içinde olsa keşke, olur mu ki?

Filiz Alev 
 15.08.2013 4:30
Cevap :
Bu günkü Dünya'ya bakıyorum da, cadı kazanı gibi kaynıyor. İnsanlara bu Dünya'yı, yine insanlar dar ediyor. insanlar bir günlüğüne de olsa çiçekli bir bahçe bulamadılar kendilerine. Hep kan hep kan. Ve... Vazgeçtim Dünya'dan... Acı, keder... Gerçeğin yanında timsah gözyaşları... Her şeye rağmen yaşamaya tutkun insanlara, selam olsun. Selamlar.   17.08.2013 0:56
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 420
Toplam yorum
: 596
Toplam mesaj
: 69
Ort. okunma sayısı
: 1548
Kayıt tarihi
: 19.12.08
 
 

1957 Çanakkale/Yenice doğumluyum. Öykü ,deneme, şiir yazarım. Yazdığım bir çok şiirin bestesini d..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster