Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

29 Kasım '11

 
Kategori
Şiir
Okunma Sayısı
236
 

Bir ömrün kitabını, aldın yabana verdin...

Bir ömrün kitabını, aldın yabana verdin...
 

Can Kırıkları ... / Dilim hiç varmasa da, her ân kanatacağım, bu susmayan dilimi...- Kulağı sağır eden bilmece çınlayacak hiçlik pervazlarından...


(1) Can Kırıkları…

Mâdem ki bana geldin, mesafeler aşarak…
Değil mi bizi gördün, cândan kucaklaşarak…
Peki, sitemin niye; sana sevindim diye…
Neden beni incittin, ândan uzaklaşarak…

Yoksa!..
Yoksa sen şu yürekle, oynamaya mı geldin?..

Oysa, dost değil miydin, benliğe kapı açan;
Hayat sayfalarına canından ışık saçan?
Keşke hiç görmeseydi, gözlerim bu tufanı
Sanki kalan ömrümü, aldın yabana verdin!..

Dilim hiç varmasa da;
Her ân kanatacağım, bu susmayan dilimi!
Yüreğim acısa da!
Artık sılaya mahkûm, canla yaşatacağım;
Yaza hasret elimi…

Meçhûle çivilenen, bir soru kıvranacak,
Ömür yapraklarında…
Kulağı sağır eden, bilmece çınlayacak,
Hiçlik pervazlarında…


(2)Hiçlik pervazlarından can kırıklarına…

Her gün pencerelerden,
Kızıl ufuğa koşan, rüzgârlar uçuşacak
Can çekişen ruhlarda…

Nehre küsmüş rüyâyla,
Güneş secde ederken, yüzü solmuş akşama!
Cevap verecek misin!
Kaybolduğun çizgiden, hâlâ gülümseyerek,
Yürekteki soruma?..

Cevap verecek misin?
“ Ben mi sana can verdim; Candaki ben mi sendin?.. ”
Yoksa!
Yoksa, küsecek misin?..

Ben…
Vedâ etmeyeceğim, yanan fotoğrafına!
Varlığımla sarıldım, kanayan kitabına…
Asla şüphe duyma ki, hiçbir eli değdirmem
Şu can kırıklarına…

Sen…
Cevap verecek misin, benliğin sorusuna!
“Ben mi  bizi cân bildim; biz miydik cânda, yoksa!..”
Sakın dönüp de bakma, hiçbir cevabın yoksa…
Can hiç yaşar mı sandın, cevabı sende yoksa!
Yoksa!..
Yoksa,  gülecek misin?..

...

Yegâh Elif Mirzâde

 

 

ümitümit bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

yazılarınız çok güzel . teşekkür eder, devamının daim olmasını dilerim. sevgilerle =)

Sokrates 
 02.12.2011 15:31
Cevap :
Teşekkür ederim,Sokrates.Elimden geldiğince yazacağım.Sizin de sayfamı okuyuşunuz beni memnun eder.Sevgi ve saygı ile.  02.12.2011 16:17
 

Kaç kez kırılır can hayatta, nerede toplanır o kırıklar? Belki bir kez, bazen de birden çok. Farklı renklerde, irili ufaklıdır. Her darbenin kırımı başkadır. Benim de çok kırıklarım var. Bir küp dolusu! Ben olmadıkları için kırıldı canım. Sonra anladım ki beni kıran benim! Kendi canıma sarıldım. O'ndaki ben olmaktansa bendeki ben oldum. Bizi değil beni can bildim. Sevgiler.

Ata Kemal Şahin 
 01.12.2011 5:51
Cevap :
Ata Bey! Çok değer verdiğim bir arkadaşım-belki de arkadaştan öte, dosttur bana-şu yakın zamanlarda arkadaşlığı/dostluğu çok derin(derini sanki hayal aleminde anlamıyla zikretmişti.Yok canım, belki de bana öyle geldi?!) yaşadığımı düşünerek/zannederek bana şunu dedi:"Sen arkadaşlığı/dostluğu çok derin yaşıyorsun.O sensin.Ama her "ben" senin gibi yaşamıyor.Senin "biz"e bakışın ben-ler-i çok yorar ve benler, senin gibi bakmadığı için "ben"lere kırılışların da oluyor ki bunu da anlamalarını bekleme onlardan!"Tam olarak böyle demese de buna yakındı arkadaşımın bana söyledikleri.Aynı hesap,ben de size cevap verirken "o sizsiniz/ben'i ve biz'i böyle algılayabilirsiniz.diyeyim.Biliyor musunuz;"ben" kavramından "biz" kavramına erebilmeyi başaran "can"lar; hayatta bir, bilemediniz iki kere kırılır...Fazlasıyla kırılanlar canı, dostu, arkadaşı görmemekte ve yorulmamakta ısrar eden "ben"lerdir...Neyse sizi yormayayım..."Biz hiç tükenmeyecek Zümrüd'ün Mor Kanadında" öykümü ltf.okuyun.Sevgi ile.   01.12.2011 17:59
 

Sevgili öğretmenim, " Seviyordur..." derseniz. Burada dururum. Durmam gereklidir. Sevdiklerimiz biz onları sevmeye devam ettiğimiz sürece var olacaklardır.. Olsunlar da...Yüreklerimizin dili, rengi bellidir. Tekrar kutluyorum! Sevgiler, saygılar...

Nil ALAZ 
 30.11.2011 15:03
Cevap :
Katılıyorum! Yüreklerimizin dili, rengi bellidir!! Sevginin rengi de...Yürek ya sevgi rengindedir; ya da sevgisizlik...Fakat sevgi ya da sevgisizlik rengindeki yüreği "hangi isim","hangi mekan","hangi durum","hangi sözcük","hangi davranış" altında gizlemeye çalışsanız nafiledir...Ve insan, sevildiğine/sevdiğine kırılır...Bir de sevilip sevdiğini bile bile "bir"leşemeyen can'lara.Canların, yüreğe rağmen boş inadına...Yorumlarınızla şiirim daha da derin anlamlar kazanıyor; teşekkür ederim arkadaşım...Sevgi ile.  01.12.2011 17:59
 

Lirik bir şiir fakat bir espriyle bitiyor. Ama yapı ustaca, kurgu güzel.. İnsanın içine işliyor.. teşekkürler...

Erdal Ceyhan 
 30.11.2011 9:28
Cevap :
Bu güzel yorumunuz için teşekkür ederim.Saygı ve selam ile.  30.11.2011 10:09
 
Toplam blog
: 191
Toplam yorum
: 901
Toplam mesaj
: 2
Ort. okunma sayısı
: 702
Kayıt tarihi
: 21.07.09
 
 

“Yazı yazmak” bir Yürek Yolculuğudur. Okumak ve yazmak bana Edebiyat alanının kapılarını açtı… Ed..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster