Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

11 Mart '07

 
Kategori
Psikoloji
Okunma Sayısı
2977
 

Bir yalnızlık öyküsü!

Çoğumuzu yalnızlık kavramını düşünmek bile tedirgin eder, sosyal varlıklar olduğumuz için, toplu halde yaşamak, doğamızın gereğidir. Yalnızlık aslında en iyi öğreticidir, yeni boyutlar açar, detayları algılamamızı sağlar, ama sosyalliğin gerektirdiği özelliklerimizi biraz! paslandırabilir. Özellikle yalnız yaşayan insanlarda tipik, ortak özellikler vardır; çok konuşmak, aşırı detaya takılmak, takıntılar, unutkanlık, kalabalıktan rahatsız olmak gibi olumsuzluklar gelişebilir. Fakat yalnızlığın kişinin gelişmesine, anlayışlı olmasına, rahatlıkla yaratıcı özellikleri yüzeye çıkarmasına da yol açar.

Beni çok etkileyen bir öykü yazmak istedim bu pazar gününde. Öykü uzun zaman önce yaşamış bir bilge kişinin öyküsü, bu bilge kişi çok düşünür, düşündüklerini zihin süzgecinden geçirir, damıtır öyle geliştirirmiş, bu bigenin kimsesi yokmuş, seksen yaşını geçeli çok olmasına rağmen, dinç, sağlıklı, ışıl ışıl bir görünüme sahipmiş...

Bir gün, parkta yürüyüşe çıkmış, uzun bir yürüyüşten sonra, dinlenmek üzere bir banka oturmuş. Derinlere dalmışken, iki genç kendi aralarında gülüşerek, sohbet ederek ona doğru yaklaşmaya başlamışlar, gençlerden biri" yahu şu yaşlı adama bak, çok yalnız görünüyor, hadi yanına oturup, sohbet edelim adamcağızla, yalnızlığını unutturalım " demiş, arkadaşı da, " çok iyi bir fikir " diyerek; bilge kişinin yanına gelip, oturmuşlar, neşeli neşeli bir de çok faydalı bir şey yaptıklarını düşünerek" merhaba amca nasılsın? " diyerek hatır sormuşlar, bilge yavaşça gençlere gülümseyerek" teşekkür ederim iyiyim "demiş, gençler neşe içinde çok konuşup, hiç birşey söylemeyerek, bayağı yormuşlar bilge kişiyi, ama o nezaketini bozmamaya çalışarak, bir güneş gibi ışıldayarak, sakinliğini korumuş.

Gençlerden biri sadaka verir gibi" amca seni yalnız gördük, yalnızlığını gidermek için yanına oturduk "deyince, diğeri de başını sallayarak, aynı fikirde olduğunu belirtmiş.

Bilge kişi sakinliğini sürdürerek gençlere" aslında siz gelip yanıma oturduğunuzda yalnız kaldım " diyerek cevabını vermiş. Gençler önce adamın ne demek istediğini anlayamamışlar, ama insanların çoğunda kendi algıladıkları, bilgi sınırları içinde diğerlerini yargılama eğilimi olduğundan, kalkıp, söylenerek uzaklaşmışlar. " Zaten biz de kabahat, yanına oturup, ona yardım etmemiz gerekmezdi , gibi sığı bir yorumla yollarına devam etmişler.

Siz ne kadar bilgili olursanız olun anlattıklarınız karşıdakinin anladığı kadardır. Bu bilge kişinin erdiği bilinç seviyesine varmamız umuduyla, diyorum. Yalnızlık, bizi sürekli acımasızca yargılayanlarla birlikte olmaktan çok daha iyidir diyorum!!!

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Sevgilin Tanju hn Gerçekten çok doğru söylüyorsunuz, anlatıklarınız, karşınızdaki kişinin anladığı kadardır. İnsan kendini karşısındaki kişilere ne kadar onların anlayacağı şekilde anlatırsa okadar başarılı olur. Bu her konuda geçerli, kendimizi karşımızdaki insanlara, guruplara,ülkelere doğru anlatabilmek çok önemli. bence sizde burda yazdıklarınızla kendinizi gerçekten iyi anlattınız sanırım. Kendinize iyi bakın enderin sevgi ve saygılarımla..

Mehmet EREN 
 16.03.2007 23:55
Cevap :
Ne kadar duyarlı ve naziksiniz,sizin gibi güzel insanların varlığı beni umudumu yitirmekten koruyor,yaşama sevinci veriyor,biz bitmemişiz,iyi insanlar da var diyorum.Yorumunuza çok teşekkür ederim.  18.03.2007 18:21
 

sizi ilk tanıdığım andan itibaren pozitif enerjiniz beni çok olumlu etkilemişti. son dönemdeki ve şu okuduğum parçadaki tanju hanımda ise sanki hayata biraz daha olumsuz bakan ve insanlara biraz kızmış ta artık kabuğuna çekilmek isteyen bir yapı görüyorum. lütfen gülen yüzünüzü ve o sıcacık yüreğinizi olumsuz birkaç olay veya kişi yüzünden karartmayın ya da hayata küsmeyin. sizi seven insanları ve hayatına olumlu yönde etki ettiğiniz birçok insanı düşünün. onlar sizinle ve yazılarınızla tanışmaktan çok memnun. en kısa zamanda eski tanju hanım ve onun içten, sıcacık ve samimi yazılarında buluşmak ve görüşmek dileğiyle! esen kalın :)

nevzat ünsal 
 16.03.2007 22:54
Cevap :
Yorumunuza çok teşekkür ederim,yaşama sevinci veriyorsunuz,herşey gönlünüzce olsun,gönül dolusu sevgilerimle!  18.03.2007 18:20
 

Tanju Hanım, bu öyküler kulağa çok hoş ve anlamlı gelir. Fakat bana göre bunlar kurgudur. Mesela o gençler çok iyiniyetlidir, o ihtiyar da aksi ve kendini beğenmiş biridir. Gençlere "asıl siz gelince yalnız kaldım" deyince, gençler üzüntü içerisinde bakakalıverir. Fakat o sırada ihtiyarın kalbine bir ağrı saplanır, gençler elinden tutup onu hastaneye kaldırır. Neyse ihtiyar iyileşir, gençler onu hastaneden çıkarıp, ağaç altı bir banka bırakırlar. İhtiyar bundan sonra o bankta hep o gençlerle sohbet eder vs. Bu da benim kurgum diyelim. İnsanlar hakkında karamsarlaştığınızı farkettim de. Bir iki yorum için bu kadar can sıkmaya değer mi? Ben de çok üzgün bir anımda ters bir yorum yazmıştım size fakat bir yazınızı eleştirmem önyargılı olduğumu ya da kişiliğinize değer vermediğimi göstermez ki! Aksini düşünüyorsanız o yorumum için özür dilerim. Diğer yorumcularınıza da kızmayın burada herkesin başına gelebiliyor böyle şeyler. Bence resimlerinizdeki şirin halinize dönün artık. Sevgiler..

Lale Beşe 
 12.03.2007 17:21
Cevap :
Yorumunuza teşekkür ederim.  13.03.2007 7:48
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 258
Toplam yorum
: 380
Toplam mesaj
: 85
Ort. okunma sayısı
: 1958
Kayıt tarihi
: 09.11.06
 
 

Ben İngilizce öğretmenliği yapan yurdum insanıyım. Yalnız öğrencilerim yetişkin arkadaşlar. Devlet m..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster