Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

15 Ocak '09

 
Kategori
Siyaset
Okunma Sayısı
914
 

Biraz demokrasi lütfen

Biraz demokrasi lütfen
 

Bu üç sözcüğü herkes mutlaka ezberlemeli...

Temsil: Halkın istediği ve binlerce kişi arasından seçtiği -çalışkan, başarılı, üretken, liderlik yetenekli- insanların Millet Meclisi’nde onları temsil etmesi demektir; parti liderlerinin kendi düşünceleri doğrultusunda liste başı yaptığı kişiler değil...

Katılım: Halkın, sivil toplum örgütleri, dernekler ve düşünce/vizyon/çözüm üreten kuruluşlar kurarak, devlete ve halka yardımcı olmaları, hükümetin yanlışlarını bulup uyarıda bulunmaları ve birer vergi mükellefi olarak vergilerini tam verip ülke bütçesinin güçlü olmasına katkı sağlamalarıdır.

Denetim: Devletin olanaklarını ve toplanan vergileri yönetme hakkına sahip olan görevlilerin doğru işler yapıp yapmadıklarını, devletin olanaklarını kendileri, aileleri, yakınları ve partileri yararına kullanıp kullanmadıklarını gözlem altında tutmak için halkın denetleme hakkına ve olanağına sahip olmasıdır. Şimdi sorun kendi kendinize; bunlardan hangisi sağlıklı olarak işliyor bu ülkede? Hiçbiri, değil mi? Öyleyse, Türkiye’deki rejimin adı demokrasi değildir; çünkü halk kendi kendini yönetmiyor, zaten katılımcı davranmıyor ve denetleme olanağına da pratikte sahip değil.

Temsilin işlememesinin nedeni: Yürürlükteki kötü Seçim Kanunu ve Siyasi Partiler Kanunu yüzünden sandıklardan “negatif seleksiyon” denen olumsuz bir seçilmişler zümresinin çıkmasıdır. Yani milletin meclisine giden kişilerin çoğu Türkiye’deki en iyiler arasından ve hak ettikleri için seçilmiyorlar. Bir siyasi partinin yönetim kadrosu kimleri isterse, onlar “milletin vekili” seçiliyorlar. Bunlara aslında “lider vekili” demek daha doğru olur. Üstelik lider vekili seçilmeleri, ya bölgede nüfuzları olduğu için ya da hatırı sayılır bir parayı parti kasasına veya parti giderlerine hibe ettikleri için gerçekleşiyor. Gerçekten büyük oy potansiyeline sahip olan ve delege seçimlerinde liste başı olanlar bile, liderlerin bir hareketiyle son sıralara itilebiliyorlar.

Seçim kanunu mutlaka değiştirilmelidir. Ayrıca, ülkemizi daha çağdaş bir yönetim felsefesiyle idare etmeye hazır genç kuşaklara da daha fazla fırsat tanınmalıdır.

Halkın yönetime katılım enerjisi çok düşük ve etkisiz: Demokrasiyi sadece seçtiğimiz kişilerin bizleri idare etmesi şeklinde anladığımız ve seçim zamanı sandığa gidip, oyumuzu kullanmakla demokratik görevimizin tamamlandığını sandığımız için katılım anlayışımız gelişmemiş. Ayrıca, halkın katılımından rahatsız olan çevrelerin buna izin vermemeleri de bir başka etken tabii. Türkiye’de halkın demokrasiye ve devlet yönetimine katılımı sadece kendine veya bir yakınına fayda sağlamak için Ankara’ya gidip parlamenterlerden veya tanıdığı bürokratlardan birtakım taleplerde bulunmasıyla kaldıkça; demokrasinin zihinlerimize ve toplumsal yaşamımıza yerleşmesi sürekli ertelenecektir. Demokratik Kitle Örgütleri kurup eleştiri ve yapıcı önerilerle hükümete yön veren kuruluşlar çoğalıp güçlenmediği sürece, parti liderinin, “derin devlet”in ve “derin sermaye”nin ortaklaşa oluşturdukları bu sözde demokrasi sürüp gidecektir.

Halkın denetimi çok zayıf: Devleti oluşturan kurum ve kişiler, elde etmiş oldukları gücü, otoriteyi ve hazineden geçinme olanaklarını elden çıkarmak istemiyorlar. Dolayısıyla, halkın ve hukukun kontrolünden uzak durmayı yeğliyor, denetim talebi olan herkesi yıldırmayı bir strateji olarak kullanıyorlar. O nedenle halk, atılacak demokratik adımları sürekli olarak devletten ya da başkalarından bekliyor ve sandığa oyunu attıktan sonra demokratik görevinin bittiğini kabul ediyor.

Bu ülkedeki demokrasiyi geliştirmeyen üç önemli faktör daha var:
a- yüzyılların tembelliği, verimsizliği ve bilimsel/matematiksel aklın saf dışı bırakılması yüzünden kaynakların israf edilmiş olması
b- hukukun yavaş işlemesi veya hiç işlememesi,
c- nepotizm, yozlaşma, kayırmacılık, rüşvet ve vergi kaçırmanın -alenen yapıldığı halde- cezasız kalması.

365 günün sadece 200 günü çalışan, bilimsel araştırmalar yapmayan, teknoloji üretmeyen, yeraltı ve yerüstü kaynaklarını kullanmayan, eğitim-sağlık-sosyal hizmetler üçlüsüne gereken önemi vermeyen, düşünce kuruluşlarını oluşturmayan, düşünceyi suç sayan ve çözümleri hep kendi dışında bir kişi veya kuruluştan bekleyen bir ülkenin insanları demokrat olamaz ve o ülkede demokrasi elbette doğru dürüst gelişemez!

Sırtımızı güneşe dönüp miskince uyuduğumuz müddetçe, hak ettiğimiz yönetim şeklinin bundan daha iyi olmasını bekleme hakkımız olmayacaktır. Herkesi demokrasi öğrenmeye ve öğrendiklerini yaşamaya davet ediyorum. Bu, “imkânsız” gibi görünen görevi yerine getirdikçe, bunun ne kadar haz verici, onurlu ve yaşama anlam katan bir davranış olduğunu görecek; o zaman, demokrasiye olan inanç ve bağlılığımızdan asla taviz vermeyeceğiz.

Gerçek demokrasiye katkılarınız dileğimle...

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Mehmet bey yazınızdaki tespitlere katılmamak elde değil özellikle halkın denetimi konusunu şiddetle işlememiz gerekiyor. Sanırım yine her şeyin temelinde eğitim yatıyor. Saygılarımla. İyi yıllar..

Egemen Türkay 
 23.12.2009 3:13
Cevap :
Egemen Beyciğim, çok teşekkür ederim değerli katkınızdan ötürü. Nüfusumuzun yüzde 30'u eğitim yaşının çok üstünde ve hatta bunların yarısı okuma yazma bilmiyorlar. Ebeveynleri Eğitme Projesi diye bir düşünce dahi yok bu ülkede. O nedenle bu kuşak 25 yıl sonra eks olduğunda ve oy sandığına daha bilinç gençler tarafından oy atıldığında belki bir düzülme olur. Anlayacağınız bu yüzyılı da ıskalamak üzereyiz. Ya da işte ekonomik büyüklüğü ilk 20 ülke arasında 14'üncü vs olarak kendimizi teselli etmekle kalacağız. Bir ülkeniz medeniyeti okullarıyla, sanat galerileriyle, kaldırımlarıyla, parklarıyla, sokak hayvanlarının ve sokak çocuklarının azlığıyla vs belli olur. Selamla, saygıyla... MS  23.12.2009 10:24
 

Mehmet bey, o kadar guzel tespitler yapmissiniz ki... ellerinize saglik. Egitim diyoruz ya hani. Ulkemiz gercekten toplumun her kesiminin yapacagi katkilar ve elini tasin altina koyarak ciddi bir reforma ihtiyaci var. Egitimden baslayacak olan bu reform 20 sene surecek ki insanlarimiz bu uzerlerindeki cahillik, tembellik, uyusukluk ortusunu atacaklar. Iste o zaman oturup demokrasiyi, karsilikli anlayisi oturup tartisacagiz. Su anki manzara da islerini yurutenlerin pek isine gelmez bu kadar uyanik bir halk ama umudumuzu ve mucadelimizi kaybetmeyelim biz yeter. Iyi senelere mutlu mutlu senelere ...

Uğur Rıfat Karlova 
 22.12.2009 17:47
Cevap :
Katılıyorum Uğur Beyciğim. Güç verdiniz. Teşekkürle, sevgiyle, saygıyla ve daha nice mutlu yıllara... MS  23.12.2009 10:15
 

Adaylığınızı koyun temsilciliğe vallahi mersini bırakıp İzmire geleyim seçilmeniz için canlabaşla çalışayım. Seçim propagandalarında bol bol şiir okuruz bir de.halkçı,demokrat yüreğini öpüyorum sevgili Mehmet hocam.

CAFER DEMİRTAŞ 
 16.01.2009 16:12
Cevap :
Sevgideğer Cafer Beyciğim, çok teşekkür ederim teveccühleriniz için; fakat şairden, yalandan nefret eden yazardan politikacı olur mu hiç!!! Bizim görevimiz iktidara, muktedir olana muhalefet kim olursa olsun! Bu daha ulvi bence, değil mi, eefendim... :-) Selamla, en derin saygıyla... MS  17.01.2009 0:17
 

Demokrasiye olan inanç ve bağlılığım sonsuz ancak mehmhet bey bazen öylesine umutsuzlaşıyorum ki

Şennur Köseli 
 16.01.2009 10:52
Cevap :
iyi ki varsınız Şennur Hanım. En derin sevgi ve saygıyla...  16.01.2009 23:10
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 147
Toplam yorum
: 3492
Toplam mesaj
: 296
Ort. okunma sayısı
: 2804
Kayıt tarihi
: 05.05.07
 
 

İngilizce öğretmeniyim, çevirmenim, dilmaçım, araştırmacıyım. / Beş kitabım var: Beynin Kimliği, ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster