Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

04 Ağustos '15

 
Kategori
Şiir
Okunma Sayısı
140
 

Biz çok öldük, ya sizler?

Biz çok öldük, ya sizler?
 

gazeteden alıntı


/dağın fermanında çocukluğunu bilmeden büyüdüler

tam kanat çırpacakken hayata

kırıldı kanatları toprağa düştüler/

“kızgın damarlarından akan kan, bulaştı yüzüme

kan kardaşım

unuttun mu bizim çamurdan misketlerimiz vardı

bu çirkin demir bilyaları kimler verdi eline

bu kaçıncı sınama/ yapma yapma yapma

görmez misin elindeki kardeş kurşunudur

vurma kardaşım vurma

yolculuk vakti değil, bizi erken yolculama “

boşuna gümbürdemezdi bu gök

çığdı arkası mutlak

dağların fermanı buyruk

ne analar, ne bebeler yitti gitti bu yolda

geçmez, geçmeyecek acıların nasırı…

doya doya görmeden, ışığıyla gülmeden

ezip geçti günü silindir gece

yaşamak mecburiyetten ibâret sadece

“kan yerde kalmayacak” diyorlar

kan yıkanır da

genizde kalır kesif kokusu

yaşamdan caymış

uykuya tok gözlerde

artar kara toprak sevdası

“acınız acımızdır” demek boş lâftır beyim

hani doktorlar bi lâf ediyolar  “ağrı eşiğin yüksek” diye

sizinki ondan herhal

damlarımız gibi, bizde her şey düşük

belki de bundan sebep, ölümle boy ölçüşemedik…

zorla ölüme yatırılanlar bizim çocuklarımız

bu araf bizim a n l a m a d ı n ı z

beyim, sizin hiç çocuğunuz şehit olmuş muy du?

ıslıkla geçmez bu korku

geçilmez taze kazılmış topraktaki tümsek

ve yeni yontulmuş tahta kokusu

varın gidin bakın beyim

oluk oluk kan içiyor toprak

kör sağır duruşunuza haykırıyor

altında uzanmış fidanlar

“siz bir fidanın kesilirken gözyaşlarını gördünüz mü?

biz çok öldük bayım biz çok öldük

ya sizler ya sizler!?...”

Hâdiye Kaptan

(c) - Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsicilerine aittir.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Acı ve gözyaşları,yoksulluklarla büyümüş bir toplum olarak çoğumuz suçluyuz.Demokrasi,özgürlük ve adalete tırpan vurulurken,Cumhuriyet ilkeleri yerle bir edilirken,yüce İslam dini otoriteleştirilirken hep seyirci kalındı.Bu ihanetin bedeli ödenecektir,ödeniyor da zaten.Bizlerin ölümleri bu nedenlerden dolayıdır.Öldürenler ölmez ki Hadiye hanım.Çok üzgünüm.Gün geçmiyor ki vurulan vatan evlatlarımızın son nefesini alıp götürmesin vahşi rüzgarlar...Etkilendim şiirinizden.Elinize,yüreğinize sağlık.Duyarlılığınız için de sağolun.Selam ve saygılarımla.

Abbas Oğuz 
 12.08.2015 19:16
Cevap :
Ne yazık ki öyle; ancak bu duruma uzaktan bakıp hâlâ uyuyanlara inanmak güç gerçekten. Ve ne yazık ki şehitlerin üzerinden propaganda yapanların hiç mi hiç yüzleri kızarmıyor. Ailelerin ne mutlu olması gerektiğinden bahsediyorlar. Yazıklar olsun, vah ki vah o ateş düşen ocaklara. Ne kadar çok yazsak da olmuyor, olamıyor acıyı çeken bilir ancak. Rabbim sabırlar versin. Değerli yorumunuza teşekkürler ederim.  20.08.2015 21:42
 

Hep biz ölüyoruz. Hep biz ölürken birileri borsalarda kanın kaç paradan gittiğini hesaplıyor... Ne acı, ne yazık! Çözemedik gitti kandan kazananın hiç bir zaman biz olmadığımızı. Yüreğine, bileğine sağlık arkadaşım. Birilerinin kulağına küpe olur mu bilmem?

Ayrıntıda gezinmek 
 07.08.2015 3:24
Cevap :
Çözemedik evet ve de çözemeyeceğiz; insanların hırsları uğruna gencecik fidanlar toprak oluyorlar.Yaza yaza insanların sabırları tükendi, hangi biri küpe oldu ki arkadaşım. Bizimkisi söz hamallığı işte.Acılar tek kişilik yaşanır aslında, biz ne kadar acı duysak ta ateş düşen yer kadar acımaz.. Teşekkürler ederim paylaşımına. Selamlar sevgiler ile  20.08.2015 21:46
 

Değerli Hadiye hanım, içimizde kor alevlerle yanan bir konuyu işlemişsiniz yine, bu güzel şiirinde. Yüreğine sağlık. Ben de duygularımı daha önce ablam Nahide Çelebi'nin bir şiirine verdiğim yorumda da yer alan birkaç satırla yansıtmak isterim. "Birlikte çocuğum birlikte. Neşeyi de, dertleri de, coşkuyu da, Yaşayamıyorsan, seni bütünleştiren umutlarla, huzura ve güvene taşıyan, o sihirli duygu ve akıl deryasına atamıyorsan kendini, ve silemiyor isen kardeşinin sinesine süzülen gözyaşlarını, etle kemik misali bütünleşmiş bir gövdeden kopmak, bir başkasının sana sunduğu çürük protezlerle sürdürmekse hayalin, yaşamını... Ve hala göremiyorsan çocuğum bu birliktelik kaderini bozmaya planların pis emellerini.. Ne diyeyim be yavrum, akıl duygulardan ayrı bir mekanda volta atıyorsa eğer, düzde değilsin. Yuvarlanarak düşeceğin tepelerin tutunacak bir dalı yok, yok be yavrum, gerçekten yok." Sevgi, saygı ve selamlarımla. Refik BAŞDERE

Refik Başdere 
 05.08.2015 8:36
Cevap :
Bir hiç uğruna ya Rab ne fidanlar ölüyor!... Umalım daha kötüye sürüklenmeyelim. Vakit ayırdığınız için teşekkürler ederim kardeşim. Sevgi ve selamlar ile Sağlıcakla  05.08.2015 16:43
 
 
Toplam blog
: 495
Toplam yorum
: 1657
Toplam mesaj
: 3
Ort. okunma sayısı
: 146
Kayıt tarihi
: 16.05.11
 
 

Güzel Sanatlara tutkulu, Türk sanat müziği hayranı,  deniz ve İstanbul âşığı şiiryazar bir fâni....

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster