Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

23 Ağustos '12

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
398
 

Bolluğun akışına izin vermek...

Bolluğun akışına izin vermek...
 

Bolluk içinde olmak…

Aslında hayatımızın her evresinde gönlümüzden geçirdiğimiz bir dilek bu, dile getirsek de getirmesek de... İçimizde bir yerlerde hep saklıdır bolluğa kavuşma isteğimiz. Ama ne yapmamız gerektiğini, nasıl hareket edersek bolluk içinde yaşayacağımızı bir türlü yerli yerine oturtamayız. Bu konuda yazılan pek çok kitap, yazı ve hatta nette gezinen bilgilere bir yanımız aşinadır aşina olmasına ama; iş uygulamaya geldiğinde kolay olmadığını görürüz. Ve eğer birazcık sabırlı, birazcık hayata karşı inatçı ve azimli değilsek vaz geçeriz hemen. Tüm o bolluk hayallerimiz olduğumuz yerde sadece düşlerimizi süsleyen bir parantez olarak kalır ne yazık ki.

Oysa ki zoru başarmak güzeldir, hem de ne güzel…
İçimizde barındırdığımız her duygu ve düşünceyi kısıtlamadan, olumsuz cümleler içinde kullanmadan, tamamen olumlu şekliyle tutmak, hatta olmuş gibi yapıp enerjinin çoğalmasına yardımcı olmak.

Bir anlamda gelecek olan güzelliklere, kafamızdaki olumsuz düşünceler nedeniyle set çekip mani olmamak. Bir şeyi isterken ya da düşünürken elimizdekilerin kıymetine kıymet katarak, artırarak istemek, gönülden geçirmek…

Evrenin akışında olmak aslında. Bir tür nehirde yüzerken o akışın gücünü arkamıza almak, ters yöne yüzmemek. Suyun gücünü hayatın güzelliklerini kendi lehimize çevirmek…
Bu akışta olunca çevremizdeki herşeye pozitif baktığımız için de tüm güzellikleri fark etmemiz, etrafımıza da aynı pozitif enerjiyi yaymamız an meselesi. Böylece bir bumerang gibi bizim yaydıklarımız katlanarak bize geri dönerken, çoğaltacak yüreğimizdeki herşeyi; sevgiyi, aşkı, hayata bağlılığımızı, şükran duygumuzu, tebessümlerimizi… öyle değil mi?

Tam tersine yoksunluğu içimizde yaşatmak ise ne büyük hata. Sahip olamadıklarımıza bakıp üzülmek, hatta bazılarının yaptığı gibi başkalarında olan şeyleri kıskanmak, bizi giderek güçsüz yapmaya başlıyor. Güçsüz ve mutsuz. Hayatın güzel yönlerini bir yana bırakıp hep eksikleri görür hale geliyoruz ve içten içe üzülüyor, daha agresif, yüzü gülmeyen, negatif insanlar haline geliyoruz. Bu ruh halindeyken hayata asılmak, çalışmak, hatta hayal kurmak bile eziyet gibi geliyor. Kendimize hayrımız dokunmadığı gibi etrafımıza yaydığımız negatif enerjiler bize geri döndükçe biz daha da diplere iniyoruz. Oysa ki tek fark düşünceyi, duyguları olumlu tutmakla ilgili. Aklımıza gelen olumsuz düşünce ve duyguları da (ki gelmemesi mümkün değil) hemen o anda, fark eder etmez değiştirmeye çalışmak.
Halbuki bizler ne yapıyoruz? İşin daha zor kısmı olan bu farkındalığı, bu hep tetikte olma halini (ki öyle olmayınca düşüncelerin hemen olumsuza kayma ihtimali hayli yüksek, böyle diyor uzmanlar, haklılar da; hele bu son zamanlarda dünyaca yaşadıklarımızı düşünürsek) hemen bırakıp; işin kolayına kaçıyoruz. Yoksun olduğumuz şeylerle yaşadığımız dünyamızı değiştirmek için kılımızı dahi kıpırdatmak istemiyoruz neredeyse. O cesaret, o özgüven yok çünkü içimizde ya da var ama yeterli değil, korkuyoruz.

Neden mi? Değişimlerden, hayatımıza sokacağımız yeniliklerden, o tek düze ve belki de hiç sevmediğimiz hayatı yaşamak istemediğimiz, hep söylendiğimiz halde yapamıyoruz. Elbette birazcık cesaret gerek, birazcık inanç gerek ve olmazsa da; üstelik elimizdekileri kaybetmek zorunda kalsak dahi bunun dünyanın sonu olmadığını anlamak gerek. Her insan bu dünyaya yalnız geliyor, paylaşıyor ve sonunda yine yalnız gidecek. Hayatın bizi zorladığı en dip anlarda bile bir umut ışığı olacağını hiç unutmayalım yeter.

Bolluk akışını kapatan yegane ise bizim en büyük fren mekanizmamız olan kontrolümüz. İster istemez bunu uygulamada tutuyor ve akışın o büyük gelişine kendimizce setler çekiyoruz. Oradan bize ancak cılız bir su akışı kalıyor. Evrende çağlayan misali akarken ve bir çok kişi bundan nasiplenirken hem de.

Hepimiz doğal olarak yaşantımızda herşeyin bolluk içinde olmasını istiyoruz; sevginin, aşkın, paranın, arkadaşların, sahip olduklarımızın daha da çoğunu. Ama buradaki küçük detayı hep atlıyor, görmezden geliyoruz. Çünkü bunun nasıl olacağına kafa yoruyoruz. Hani ‘’benim etim ne budum ne’’, ‘’nasıl olur da tüm hayallerime sahip olurum’’ diye düşündüğümüz anda her şey bitiyor. Bolluk gelecekken gelemiyor, bizim setlerimize çarpıyor. Bir şeyi istemek gönülden arzu etmek yeterli, nasıl ve ne şekilde olacağına kafa yormamak lazım. Çünkü bunu yaparken ister istemez olumsuz düşünmeye başlıyoruz kendi içimizde.

Ve yine aynı noktaya geliyoruz. Kendimizi sevdiğimiz, saygı duyduğumuz ve güvendiğimiz ölçüde cesur oluruz ve bu cesaret bize bolluk kapılarını ardına kadar açar. Çünkü içsel düşüncelerimizde herşey olumlu sinyaller üretip, etrafımıza da olumlu sinyaller gönderir.
Kontrollü olmaya devam eder, kaybetme duygularını içimizde yaşatırsak dışardaki bolluk bize teğet bile geçmez. Unutur gideriz dünyayı, güzellikleri. Kendi olumsuzluklarımıza odaklanıp onlarla yaşamaya başlar, geçmişi hatırlayıp kendimizi suçlarız hatta başkalarını da. (ki bu durum daha da tehlikeli).

Bolluğun herkese yetecek kadar çok olduğunu bundan bizim kısmetimize de kocaman parçalar düşeceğini hissetmeye çalışmak asıl olan. Kolay mı değil, çünkü o zaman belki de elimizdekileri kaybedeceğiz. Buna hazır mıyız, bu cesaret var mı bizlerde? Elbette buna kolay cevap vermek mümkün değil. Hani tabiri yerindeyse ne yardan ne serden vazgeçemiyoruz çoğu zaman. Hem elimizdekiler bir yanımızda dursun sırtımızı onlara yaslayalım diye düşünüyor, hem de hayallerimiz olsun diye bekliyoruz. Ama en ufak bir çaba dahi göstermeden… bu durumda o hayaller gerçekleşir mi, elbette ki hayır. Yeni hayaller kurulabilir mi? Hangi ruh haliyle? Buna gücümüz kalır mı?

Sözün özeti; herkes kendi düşünceleri duyguları ve hayata karşı gösterdiği cesaret kadar hayatın bolluklarından yararlanır. Sevgisini paylaştığı, yüreğini herkese açtığı, gönül gözüyle baktığı ölçüde mutlu olacak; bu mutluluk ona özgüven ve yaşamında değişiklikler yapma cesareti verecek ve bolluk akışı hiç bitmeden devam edecek. Sevginin, saygının, aşkın, hoşgörünün, anlayışın, empati kurmanın, gönül gözümüzle bakmanın esirgenmediği, özgürce paylaşıldığı bir dünya o kadar güzel ki… Buna tüm kalbimizle inanalım yeter bence. Bundan daha güzel bolluk olabilir mi insan hayatında?

Sevgiyle kalın.
Belgin ERYAVUZ
03.08.2012

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Cok guzel cok dogru ve yerinde bir yazi denemeden hic birsey bilinmez hic birsey yapmayip ama bi adim ilerlememek ve oturup bosa beklmemek hepsinden beter hayat devam ediyor yasamhakkiniz bir kez var bunu ister mutlu gecirirsiniz ister mutsuz oyle yada boyle gun gelip bakacakaksiniz ki gunler hep mutsuz gemis ama zaman gecmis zararin neresinden donulurse kardir derim ben. Elinize yureginize saglik Tsk sevgiler Sude

sudemes 
 30.12.2013 0:44
Cevap :
Merhabalar Sevgili Sude, Öyle haklısın ki, zararın neresinden dönülse kardır. ve vakit ŞİMDİdir.... Ben teşekkür ediyorum yazıma kattığın yorum için. Bu vesile ile MUTLU sağlık dolu huzurlu bir yıl diliyorum tüm sevdiklerinle beraber. Sevgiyle tebessümle... belgin  30.12.2013 12:45
 

PAYLAŞTIĞINIZ GÜZEL DENEME İÇİN KUTLUYORUM.SELAMLAR.NAHİDE ÇELEBİ

NAHİDE ÇELEBİ 
 24.08.2012 11:20
Cevap :
Çok teşekkür ederim kalbi güzel insan)))kucak dolusu sevgiler selamlar ve huzur dolu bir gün dileğimle... sevgiyle kalın belgin  24.08.2012 14:10
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 437
Toplam yorum
: 256
Toplam mesaj
: 16
Ort. okunma sayısı
: 503
Kayıt tarihi
: 09.04.11
 
 

Makine mühendisiyim, bir kız annesiyim. Okumayı, yazı yazmayı, yazarak paylaşımlarda bulunmayı, insa..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster