Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

16 Mayıs '11

 
Kategori
Güncel
Okunma Sayısı
477
 

Bu acı kimin acısı?

Bu acı kimin acısı?
 

Onun da hedefleri, onun da hayalleri vardı... Yaşamak onun da hakkıydı...Kim aldı bu günahsız canı?


Bu acı kimin acısı? 

Gökmen 26 yaşındaydı... Her 26 yaşında genç gibi sayısız hedefi, sayısız hayali vardı.... Ama malesef olmadı... Neden mi? Türkiye'de yürümeyen, çarpık düzen yüzünden.... 

Gökmen, öğretmen olmak istiyordu... Okudu... Öğretmen oldu... Ama yetmezdi ki sadece bu!... Bir de atama denen belayı atmalıydı başından genç Gökmen öğretmen... Bekledi... Tamı tamına 3 yıl bekledi atanmayı öğretmen Gökmen... 

Olmadı... Atanamadı Gökmen öğretmen... Çünkü atama çilesi, ekmek çilesi daha dolmamıştı Gökmenimin. Ama yılmadı, usanmadı bir dilim kuru ekmek davasından onurlu, gururlu Gökmen... 

Astsubay olmak istedi Gökmen... Bu sefer oldu da Gökmen... Mesleğe hazırlık aşamasını başarıyla geçip 1 yıl da astsubaylık yaptı Gökmen... Sonra nedendir bilinmez; astsubaylık yapmak istemedi Gökmenimin canı. 

Belki askerliğe kanı ısınmadı. Belki amiriyle takışıp canı sıkıldı. Belki Mehmetçiğin çektiği çileye yüreği acıdı. Ve belki de asıl mesleği öğretmenliği yapamamak içten içe canını acıtmaktaydı. 

Hayat çilesi, çileli koşusu son sürat devam etmekteydi talihsiz Gökmen öğretmenimin... Bu kez 6 ay temel eğitimini alıp 1, 5 ay polislik yaptı Gökmen... Hayatına son verecek son işi yapmaktaydı artık Gökmen öğretmen... 

Ve o gece gelip çattı Gökmenimin alın yazısına, kader çizgisine... 12 Mayıs gecesi Şırnak Silopi'de öğretmen evinin önünde nöbet tutarken gelip buldu onu ecelinin kör kurşunu... Bu, o şanssız hayatının ona son oyunuydu... 

Durun! Nereye gidiyosunuz ki? Gökmenimin çilesi daha bitmedi ki! Bir gün sonra kınası, öbür günse düğünü vardı Gökmenimin. Haberiniz var mıydı? Sevdiğine, helaline de kavuşamadı ülkesinin saçam sapan, çarpık düzeni yüzünden Gökmen öğretmen... Gözü yaşlı, çığlığı sessiz, elleri bomboş kaldı öğretmenimi sevenin... Ortada bir tek verecek hesabı kalmıştı bu kana, bu gözyaşına 27 yıldır meydan verenin... 

Ve bu da, yine kahrolası acı bir gerçeğiydi ülkem Türkiyemin... 3 yıl boyunca öğretmen yapamadığı, 1 yılda askerlikten sıtkını sıyırttığı, son 7, 5 ayını da kanıyla, canıyla ödettiği bu tarifsiz acı... Geride bir tek yüreği Gökmen acısıyla yananlar kaldı. 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Hayat gerçekten insana umulmadık acılar yaşatıyor Çok üzgünüm. Ne olacak nereye gidiyoruz diye hep soruyoruz ama bu kez sormayacağım nereye gittiğimiz belli.Seçimlerde de değişen bir şey olmayacağına göre , işssizler ordusu ülkede kocaman bir depresyon ve giderek derinleşiyor.Üniversite mezunları hatta kariyer yapmış gençler muallakta.

Şennur Köseli 
 16.05.2011 11:26
Cevap :
Sennur hanım, tekrar merabalar...Dertler aynı... Acılar ortak düşünen zihinlerle, hisseden yüreklerde... Cemce sevgilerimle...  16.05.2011 12:41
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 1287
Toplam yorum
: 3558
Toplam mesaj
: 73
Ort. okunma sayısı
: 1691
Kayıt tarihi
: 30.01.11
 
 

İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Halkla İlişkiler ve Tanıtım, A.Ö.F. Adalet Yüksek Meslek O..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster