Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

07 Şubat '08

 
Kategori
Psikoloji
Okunma Sayısı
390
 

Bu ara...

Bu ara...
 

Kendi kuyruğunu ısıran bir kedi gibiyim bu ara. Kendi çemberimde dönüp dolaşıp yine kendime çıkıyorum. Ne parlayan güneşim var ne bahçemde kelebeklerim... Varsa yoksa kendime çıkıyorum. Dünyaya kızdıkça kendi kuyruğumdan alıyorum hırsımı. Sanıyorum ki o çemberi döner dolaşırsam o çemberden çıkış yolunu bulmayı başarırsam yoluna girecek birşeyler. Sanıyorum ki kendimle didişe didişe genişlerse çapım daha çok şeyi dolduracağım içime. Kim bilir belki de yanılıyorum...

Tüm yıldızların, gezegenlerin, güneşin ve ayın uzağında adı bilinmez bir yıldız gibiyim bu ara. Koskoca evrende bakıyor da şaşıyorum tüm bu düzen ve kurallara. Güneş ve ayın anlaşmasına, kayan bir yıldızın ardından diğer yıldızların yasına ve bir insanın çaresizce dilek tutuşuna... Ben burada evrenin en karanlık yerinde onlara bakarken ve kendimden bir parça ağır ağır ölürken yas mı tutayım yoksa çaresizliğime bir dilek mi bilemiyorum. Evren biraz daralsın da yaklaşayım diyorum diğer yıldızlara ya da en iyisi onlar büyüsünler de bana yakın olsunlar diyorum. Olmaz ya, ben olur sanıyorum...

Toprak altında dolaşan bir yaratık gibiyim bu ara. Yeryüzü mü daha karanlık yoksa yeraltı mı karar veremiyorum. Biliyorum hangisini seçersem ona göre biçimlenecek her yanım, ben kararsız kalıyorum. Bir gökyüzünün mavisine, açan çiçeklere, dünyayı kucaklayan ağaçlara, mağrur dağlara bakıp yeryüzü oluyorum bir toprağın ana gibi kucaklayan nemli yüzüne ellerimi sürüp ağaçların köklerine sarmalanıp yeraltı oluyorum. İkisinin arasında kalayım istiyorum. Kime sığınacağımı bilemiyorum...

Bir hüzünlü şiir gibiyim bu ara. Kafiye tutmuyorum. Kiminin kalbine yara açıyorum kimine ilham oluyorum. Bu ikisi arasında ne olduğumu şaşırıyorum. Bir yanım gece bir yanım güneş dilden dile dolaşıyorum. Bir mağara kapısına yazılıp orada öylece unutuluyorum. Güne ve geceye bakarak ve zamana yalvararak yeniden anımsanmayı bekliyorum. Üzerime yağmurlar yağıyor, silinip gidiyorum. O taşlar arasından çaresiz bir elin harflerimi bulmasını bekliyorum. Olmaz ya, ben umud ediyorum...

Fotoğraf: http://www.deviantart.com/print/2058095/

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Geç kalmışım okumakta yazını Fulya'cım, umarım şimdi daha iyi hissediyorsundur kendini. Sevgilerimle...

Özlem Akaydın 
 19.02.2008 9:28
Cevap :
İyiyim :) Huzur ve sükunet içindeyim... Çok teşekkür ederim. Sevgimle sana...  19.02.2008 11:11
 

Acaba dostum! "olmaz ya" dedyipte olan yanlarımız mı daha çok? yoksa "olur ya " deyipte olmayan yanlarımız mı daha fazla? nererden baktık, ne kadarını gördük. kadarız hepimiz. Ne garip; acaba sorgulama noktasında yorumsuz yada çokcümleleli ama sonuçsuz kalışımız, üç boyutlu yaşadığımız alemde, iki boyutlu görüyor olmamızdan mı kaynaklanıyor! ve hatta o çokcümlelei ama sonuçsuz olduğunu düşündüğümüz am aslında düşünürlüğümüzün sürekliliği yaşadığımız am görmediğimiz üçücü boyutumuzun, yaşama ve görememe birlikteliğinin çakışmamamsından mı kaynaklanıyor? amaan ne bilim ben kanka: Bak bende şimdi kuyruğunu döne döne yakalamay çalışan kedi gibi hissettim kendimi. :) galiba sonuç şu olabilir: karşılaşacım şey yada kişiye karşıı bende ne kadar tedirginlik ve tanımsızlık varsa, benle karşılacak olan herneyse, ondada aynı derecede tedirginlik vardır, olmalı. Ki hayatın anlamı ve adaleti olsun değil mi. sevgim ve dostluğumla. sen hayat yakışan bir dostsun. başarılar.

Yücel! 
 08.02.2008 20:52
Cevap :
Ah benim güzel dostum sen de kendi kuyruğunu ısırıp duranlardansın bilmez miyim ben. Ondan mıdır bu ruh yakınlığımız habire kuyruklarımızı kovalayıp da kocaman bir çember içine dünyayı doldurmaya çalışmamızdan mıdır? Sağol kankam ışığın için ve hep var ol hep dostum ol. Sevgimle saygımla sana her daim...  08.02.2008 21:40
 

Hani 'Kiminin kalbine yara açıyorum kimine ilham oluyorum' demişsin ya bence kalbine yara açtığın da ,sen de ilham alan da seni seviyorlar ki onları etkilemene izin veriyorlar;iyi ya da kötü. Ancak sevdiğim etkilendiğim kişi kalbimde yara açabilir veya bana ilham olabilir.

Esra İdil 
 08.02.2008 19:50
Cevap :
Kim bilir?  08.02.2008 19:58
 

Ama güneş hep doğuyor ve yeni umutlarla birlikte gülümsüyor evrene işte o gülümsemeler umudunu gerçekleştirip merhaba dedirtecek papatya tarlasında koşar bulacaksın kendini umut ediyorum... Öyle duygulandırdı ki bu güzel şiir gibi yazın sayfalarca yazmak geldi içimde ama yazamıyorum bu aralar bende... sevgiler

Meral Yağcıoğlu 
 08.02.2008 11:01
Cevap :
Bu aralar bir gariplik var sanki Sevgili Meral Hanım... Tüm dünya herşey bir hüzün yumağı gibi... Umutsuzluktan gözümüzü açamıyoruz... Karanlığın içinden bir ışık yükselmesini bekler gibiyiz. Ama insan umudu asla ve asla yitirmemeli. Çünkü umut insanı tetikler yerine çakılıp kalmasını önler. değil mi? sevgimle saygımla size her zaman...  08.02.2008 11:11
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 408
Toplam yorum
: 4068
Toplam mesaj
: 6
Ort. okunma sayısı
: 1061
Kayıt tarihi
: 17.06.06
 
 

Gazetecilik okudum... Ama gazeteciliği sırf yazabilme serüvenine bir adım daha yaklaşabilmek için ok..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster