Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

15 Ocak '07

 
Kategori
İlişkiler
Okunma Sayısı
529
 

Bu gitmeler gitmek değil

Bu gitmeler gitmek değil
 

Gitme diyordu gözleri, kapının aralığından bakarken. Derin, yakıcı, yaralayıcı bir bakıştı, güzel gözlerden apartmanın boşluğuna yayılan. Asansör gelene kadar sürdü. Sessiz bir gürültüydü bu. Kulakları sağır edecek kadar güçlü…

Derin bir iç çekti adam, asansöre binip kapı kapandığında. Sadece geride bıraktığı güzel gözler değildi ona gitme diyen. İçinde susturamadığı onlarca ses aynı sözü tekrarlıyordu. Gitmek hiç iyi gelmemişti ona. Her defasında ayak sürüyerek gitmişti. İşte yine gitmesi gerekiyordu ve içindeki yara yeniden kanamaya başlamıştı.

Evinden uzaklaştıran işi de olsa bunu hazmedemiyordu. İçinde kanayan yaralar derin bir özleme dönüşüyor, yakıp kavuruyordu dönünceye kadar. Ayrılık anında başlayan hüzün, giderek yokluğun acısına dönüşüyor ve nefes aldığı her an bu acıyı yaşıyordu. Olmasını, hep yanında olmasını isteyen kalbinin başka bir şeye tahammülü yoktu adamın. Geceler boyunca gözünün önünde gülümseyen hayali ile avutmaya çalışsa da kendini olmuyor, avunamıyordu bir türlü.

Yanındayken, gülümseyen yüzünden içine yayılan sevinç dolaşırdı damarlarında. Gitmeden önce anlatmak istedikleri, konuşmak istedikleri, gidişiyle içinde büyümeye başlıyordu. Sancı oluyor, sıkıntı oluyor, içini daraltıyordu. Yokluğunda hep bir yanı eksik, bir yanı yaralı, sancılı hissediyordu kendini.

Sorgulamalar başlıyordu sonra içinde, kulaklarında sağır edici bir gürültü kopuyordu. Dünya bir karmaşa halini alıyor, bu karmaşanın içinde, hatta tam ortasında buluyordu kendini.

Oysa şimdi o dinginlik, o huzur, o mutluluktu geride bırakıp gittiği.

Bitecekti bütün bu acılar biliyordu. Ama bildikleri yaşadıklarını hafifletmeye yetmiyordu her zaman. Onsuz bir an bile geçirmek istemezken, onsuz geçireceği günler adamın beynini kemiriyor, olmayan yerine gelmeyen her şeyi yeniden sorgulatıyordu. Eksik bıraktığı her şeye lanetler okuyordu içinden. Bu gidişlerini yaratan kendine dair ne varsa kahrediyordu. Ama gidiyordu işte.

Bitecekti bütün bu gitmeler, biliyordu. Ama gidiyordu işte. Acısını içine gömüp gidiyordu.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 88
Toplam yorum
: 58
Toplam mesaj
: 27
Ort. okunma sayısı
: 882
Kayıt tarihi
: 26.07.06
 
 

1969 yılında Tarsus'ta doğdum. İktisat Fakültesi ve Su Ürünleri Fakültesi mezunuyum. Amatör olara..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster