Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

22 Haziran '12

 
Kategori
Kent Yaşamı
Okunma Sayısı
1987
 

Bugün Yetmiş Beşinci Gün…

Yetmiş beş güne sığdırılmış ya da sığdırılamamış bir yığın anı, yorgunluk, yılgınlık ve sabır…

Şansımızın olmadığını çok daha iyi biliyoruz artık, şans bize güler, bizim işimiz rast gider gibi hiç umudumuz yok artık.

Yıllarca neyi bekledik biz, birbirimize kavuşup huzurla yaşamayı düşleyerek neyi bekledik acaba?? Belki nefsimize mi yenik düştük, belki isyan mı ettik diye kendi muhasebe mi yapmaktan yoruldum artık.

Her ne geliyorsa Allahtan, baş göz üstünde…

Bu ne kaderime isyan, ne yaradana bir serzeniş, sadece aciz bir kul olarak kendi iç muhasebemde çırpınış benimkisi.

Mutlaka var bir hatam var ama nerdeydi acaba ? Bir bulsam belki içimi soğuturum ‘bak kızım şu da o günün bedeli’ diye…

Evliyiz ve birlikte mutlu olmak için çabalamalıyız.

Hayat bizi nişanlıyken zorluyordu, evlenince geçer diyorduk, şimdi de zorluyor ama çok bekler ayrılınca geçer dememizi. Herşeye rağmen gözümün bebeği olmaktan eksilmeyecek eşim.

Hayat bizi zorlasın zorlayabildiği kadar bizde inadına daha sıkı sarılırız birbirimize inadına daha dik dururuz esen rüzgarlara….

Evliliğimin otuzuncu günü bilmediğim bu koca şehirde işe başlamak zorunda kaldım. Herkes bana keşke evinin tadını çıkartsaydın ev işine, eşine alışsaydın demekten başka bir şey demediler.

Ben bilmiyordum zira en tatlı vakitlerimi evde geçireyim, canım kocama çeşit çeşit yemekler çıkarayım şu canım şehir İstanbul’u karış karış dolaşayım…

Sonra kocam istemiyor mu karısını gezdirmeyi, bilmiyor mu o alışveriş merkezi senin bu mağaza benim karısını gezdirip donatmayı…

Ona ne dediler peki hiç evden çıkmaz mısın sen, gezmeyi sevmez misin ? gibi saçma sapan ithamlar.

Oysa bütün bunları yapmak için imkan lazım, para lazım.

Bu boş konuşanlar eşimin iki aydır işinden para alamadığını bilmezler tabi. Evde oturup keyif yapalım kirayı, elektrik suyu da altınları bozdurur öderiz diyemeyecek kadar altınımızın olmadığını akıl edemezler, bunlar neden böyle sakin yaşıyorlar demezler.. Kimse demiyor acaba ne sıkıntıları var da bu kız hemen işe koştu…

İnsanların destek değil köstek olduklarını bir kez daha hatırlattı güzel Allah’ım bize.

Sabrımızı sınıyor ki,bu işten herkes gibi çarçabuk vazgeçenlerden mi yoksa iyilikte kötülükte diye birlikte olanlardan mıyız ???

Ben kocamla parası var ya da olacak diye evlenseydim en başından evlenmez ilk sendelediğinde vazgeçerdim.

Kocam benimle para için evlenseydi o da çoktan vazgeçerdi.

Biz güzellik yakışıklılık için değil, para pul için değil, altın mücevher, yat kat kıyafet için değil, biz birbirimiz olmak için evlendik.

Maaşını alamıyorsa ben çalışırım hem de hiç gocunmam.

Ben evde oturarak gelin oldum demiyorum, kocamın bana her güzel bakışında her gün gelinmiş, prensesmiş gibi hissediyorum kendimi.

Biz geçinmek için evlendik, bir olmak için.

Beklentiler istekler için evlenmedik.

Biz kavga etmek için evlenmedik.

Gezmek için, eğlenmek için evlenmedik.

Sevgiyle göz göze bakmak için, sabırla birbirimizin sırtını okşamak için, dizlerinde uyumak için, hep yan yana can cana olmak için evlendik…

Kim eksik yarım kalmak ister, kim bizim gibi yetmiş beş günde paranın yokluğunda kaybolup bu şehirden gitmeyi göze alır.

Biz her yerde mutlu olmayı hayal ettiğimiz için gidiyoruz buralardan.

Daha insanları insan, daha şartları normal, birbirimize vakit ayıracağımız bir yere gitmek için, şehir koşturmasını bir kenar etmek için gidiyoruz canım İstanbul’dan.

Her yer de  sorumluluğumuz aynı olacak her yerde ev geçindireceğiz kira ödeyeceğiz, hatta  belki hazır işlerimizden olacağız iş bulmak için bekleyeceğiz.

Bu şehirde denedik bu şehir bize mutluluk vermedi şimdi de şansımızı her zorluğunu göze alıp başka şehirde deneyeceğiz.

Bize el ele olduğumuz her yer cennet. Makus talihimizde bu sefer biraz rast giderse işte o zaman herşey daha güzel olacak…

Buna inanıyorum, tüm kalbimle… 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

SEDACIM SLM. YENİ OKUMA FIRSATI BULDUM YAZINI. EN ÖNEMLİSİ SAĞLIK SIHHAT. EVLENDİKTEN 15 GÜN SONRA, BEBEĞİ OLDUKTAN 3 AY SONRA İŞİNE BAŞLAMAK ZORUNDA OLAN Bİ EŞ VE ANNE OLARAK SAĞLIK, HUZUR, SIHHAT VE DESTEK OLAN BİR EŞ YANINDA OLDUĞU SÜRECE HER ŞEY DAHA KOLAY VE KIYMETLİ. İNŞALLAH ZOR GÜNLERİNİZİ BİRBİRİNİZDEN DESTEK ALARAK ÇABUCAK ATLATIRSINIZ.

BURCUuUu 
 24.08.2012 15:12
 

Siz benim idolümsünüz Seda'cım, gerçekten size ve sevginize hayranım. Siz birbirinizin elini bırakmadığınız sürece, aşamayacağınız engel olamaz canım. Mutluluğunuz daim olsun dilerim, sevgilerimle.

Mor Okyanus 
 27.06.2012 16:57
Cevap :
Amin canım teşekkürler...Hayatta umduğumuzdan zor darbeler vurmasın ama el ele her zorluğu göğüslüyoruz diye yahuuu :(   28.06.2012 16:56
 

Herkes akıl verir ama kimse elini tutmaz demek kötü ama malesef gerçek bu el ele verin ve sevginizi saygınızı sakın eksiltmeyin her güçlük daha güçlü yapsın sevginiz artsın umudunuzu kaybetmeyin siz yeterki birbirinize sımsıkı sarılın sabırlı olun , sevgilerimle.

Tülay EKER 
 23.06.2012 12:30
Cevap :
Sabır ne zorlu bir erdem yaff :( bizde öyle yapıyoruz el ele ve sabırla direniyoruz hayata:) Teşekkürler...  28.06.2012 16:57
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 205
Toplam yorum
: 496
Toplam mesaj
: 91
Ort. okunma sayısı
: 4414
Kayıt tarihi
: 11.11.06
 
 

86nın bir kış günü doğmuşum, belki de ondadır kışı çok sevişim .Hayatın gerçeklerini görüp nefret..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster