Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

03 Temmuz '07

 
Kategori
Çocuk Psikolojisi
Okunma Sayısı
3698
 

Büyük çocuk sendromu

Evin en büyük çocuğu siz misiniz?

Anne-babadan sonra gelen siz misiniz?

O zaman kulak verin derim.

‘’İlk Ve Büyük Çocuk Sendromu’’ tabirini herhalde ilk burada yer veriyorum. ‘’ilk ve büyük çocuk sendromu’’ ne demektir?

-Kardeşler arasında sorumluluk paylaşımında yükünü alır,

-Anne-baba tarafından kardeşlere yöneltilen suçlamalarda yükünü alır,

-Anne-baba tarafından sevgi paylaşımında kırıntıları alır,

-Dostlar arasında şikayet konusu çocuklar olursa yeterince yükünü alır,

-Okul ve eğitim zamanında kardeşlerin zayıflığı, yetersizliği, geçimsizliği olursa yükünü alır,

-Kardeşler evlenir, boşanır ve huzursuz olursa yükünü alır,

-Yaşlı Anne-baba’ya ilgi, alaka, bakım ve yardımı olursa yine yükünü alır,

Off yeter değil mi?

Evin ilk ve büyük çocuğu işte bu kadar ağır yükün altında yaşam akışında tutunmaya, ayakta kalmaya, savrulmamaya çalışır.

Çok zordur ilk ve büyük çocuk olmak,

Çok zahmetlidir ilk ve büyük çocuk olmak,

Çok eziyetlidir ilk ve büyük çocuk olmak,

Çok cefalıdır ilk ve büyük çocuk olmak,

Çok sıkıntılıdır ilk ve büyük çocuk olmak, daha saymakla bitiremiyorum.


İsterseniz örneklemelerle yazıyı somutlaştıralım.

Çocukluk döneminde;

-kardeşine oyun oynatmak ve oynamak (Güya mecburum onunla oynamaya),

-Kardeşinin zarar görmesini önlemek ve her şeye karşı korumak (Sanki benim sihirli gücüm var),

-Kardeşinin ders çalışmasını sağlamak (Güya ben öğretmenim),

-Bakımlı ve temiz kılmak, (Eh sanki dadıyım)

Hikaye devam ediyor. Kardeşler büyürler, evlenirler, yaşlanırlar hala yukarıdakilere benzer veya başka değişik modelleri görülür ve yaşanır.

İlk ve büyük çocuk olmak istemiyorum. Bu sendromu yaşamak zorunda kalmayı arzulamıyorum ancak kimse bana sormuyor ki.

İlk çocuk olarak dünyaya gelme şanssızlığını yaşayanlara ve ailelere

(birden fazla çocuk sahibi) çağrıda bulunmak istiyorum.

1. Büyük ve ilk çocuğunuzu, diğer küçük çocuklarınızın arasında tam bir eşitlik uygulayın, sorumluluk duygusunu büyükten küçüğe doğru dağıtmayın. Her çocuk yaşının sorumluluğunu yüklensin.

2. Kardeşlerin her biri kendisini korumayı ve ayakta kalmayı öğrensin, Büyük ve ilk çocuğa havale edilmesin.

3. Anne-baba sorumluluklarına, ilk ve büyük çocuğu ortak etmesin. Kısaca anne-baba sorumluluğu, 1 nci çocuk sorumluluğu, 2 nci çocuk sorumluluğu, 3 ncü çocuk sorumluluğu tamamen özerk ve müstakil olsun. Birbiriyle bağlantılı olmasın. Birbiriyle geçirgen olmasın.

Son söz: Büyük ve ilk çocuk sendromunu bu şekilde tarif edebiliyorum. Umarım kimse bu tarz sendromlara maruz kalmaz.

Saygılarımla.

Not: Bu durumda olan okurların yazımı doğrulayan yada çürüten, kısmen doğru, kısmen doğru değil diyen yorum ve görüşleriniz bekliyorum.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Küçük olmak büyük olmaktan zordur. Her zaman küçükler saygılı olur, büyükler istediğini söyler, her zaman küçükler arar, büyükler canı isterse arar, küçük yaşta küçükler anasız babasız kalır, her zaman büyükler tarafından onların çektiklerini çekmedikleri için suçlanırlar, yaş ilerledikçe yaşlansa da hala en küçüktür, büyüdüğünü kimseye ispatlayamaz vs. Saygılarımla...

moonlight1 
 02.04.2008 11:01
 

Sayın HOMEROS, yazılarınızı okumaya en sondan başladım. Evet evin ilk büyük çocuğu olmak gerçekten de çok zor. Sevgili ağabeyim, en büyüğümüz, [biz 5 kardeşiz ve hepside erkek] baba'mız 1969'da rahmetli olduktan sonra, sanki herşeyi o üstlendi, bizim her şeyimizle o ilgilendi, bizlere destek oldu, fikir ve düşüncelerini, yanlışlarımızı, doğrularımızı, gördü ve söyledi, büyük bir sorumluluk aldı, onun için kendisine teşekkür ediyorum. Ayrıca çocukların içinde ortancısı olmakta çok zor, ben ortancısıyım ve bende çok ezildim, tabiatım gereği hep göze battım, çoğu kez bana da yüklendi bazı veya tüm sorumluluklar. O da İ.T.F'den mezundur!Sevgiyle kalınız.

Ohannes 
 04.07.2007 15:56
 

İlk burada sizden duymak çok iyi. Dünya ortamında olup da göremediklerimizi okumak kadar, ilkleri okumak da bana keyif verir. Tesbitleriniz konusunda bu olayı yaşamadığım için düşünmem gerekiyor. Empati yapmak, yaşamadığımız durum, ortamlar ve kişiler için, tam olmasa da yakın bir fikir verir.

Özkan Salman 
 03.07.2007 20:25
Cevap :
Yaşananlara bir isim bulmam gerekiyordu öyle söyledim. Nazik ifadeleriniz için teşekür ederim. saygılarımla.  03.07.2007 21:31
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 689
Toplam yorum
: 3569
Toplam mesaj
: 343
Ort. okunma sayısı
: 2385
Kayıt tarihi
: 17.01.07
 
 

 2007 yılından beri Milliyet Blog'da yazarım. 2009 yılında 'Normal Ötesi Aşk' ve 'Normal Ötesi Aş..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster