Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

11 Haziran '07

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
478
 

Canavar 1 - Çiçek 0

Canavar 1 - Çiçek 0
 

1996 da tanıdım onu...Gencecikti,şimdikinden bile...İlk gördüğünüzde kanınızın ısındığını hissettiğiniz,sevmeniz için tek kelime bile etmesine gerek olmayan
insanlar vardır ya...Onlardan biriydi O...Sesi, bir kuşun şakımasına neden olabilirdi...Gülümsemesi kendi gibi binlerce çiçeğin açmasına...

Adını öğrendiğimde şaşırmadım..İnsanlar isimleriyle özdeştir ya! İsmini taşıyan biriydi O.İsminin yakıştığı biri...Çiçek’ti O...

Şimdiki kocası,o zamanların “hoşladığı çocuk” Mevsim bana sormuştu...

- Zeynep Abla! Çiçek’e doğumgününde ne alayım?
- Oğlum ne biliim ben...Birlikte misiniz şimdi?
- Ya birlikte değiliz ama ..İşte anla...
- Valla bilemicem Mevsim.Hep üstünde taşıyabileceği birşey al..Takı bunun için en doğru seçimdir..Hem özeldir hem de yolladığın sinyallerin devamlılığını sağlar..
- Ben Bodrum’a inicem Zeynep Abla! Sen de benle gel..Beraber seçelim Çiçek’e birşey..
- Tamam Mevsim..Gidelim çoçuum...

Mevsim O’na gümüş bir bilezik aldı...Sade,dümdüz ama (bence) en özel olan....

Çiçek o bileziği,görüştüğümüz süre içinde hep taktı...Alyansları bile o kadar özel olmadı belki hiç bir zaman...Mevsim,yıllar içinde Çiçek’i belirli aralıklarla üzdü...Ama ne Mevsim ne de Çiçek birbirlerinden vazgeçemediler...

Ta ki Canavar’ın Çiçek’le randevusu olduğu 9 Haziran 2007 ‘e kadar...


O-


Burada O’nun için çok şey yazabilirim...Çok duygusal kelimeler kullanabilirim...Kimilerinin gözlerini dolduracak bir zamansız ölümden bahsedebilirim...O’nun ne kadar hayat dolu,ne kadar “canlı”,ne kadar gitmeyi hak etmeyen bir olduğundan girip “Haksızlık bu!”dan çıkabilirim..

Ama yapmayacağım...Çünkü bunları size yazmak kendime de söylemek anlamı taşıyacak –ki bunları kendimden duymaya hazır mıyım bunu bilmiyorum...

Ben, “Biri bu dünyadan gittiğinde Delfin’e bunu nasıl anlatırım?” sorusunun cevabıyla devam edeceğim hayatıma...

Biz Çiçek’le yıllardır beraberdik...Biz O’nu çok seviyorduk ama Allah Baba da O’nu çok seviyordu...Sonra bir gün Allah Baba dedi ki; - Yeter artık sizle olduğu,biraz da benim yanımda olsun Çiçek ,dedi.Ve O’nu yanına aldı...”

Allah Baba’cım...Çiçeğime iyi bak! Ben emin ellerde olduğunu biliyorum O’nun...Biz O’nu çok sevdik,sen daha çok sev! E mi!

Hoşçakal Çiçenk’im!...Ben kahkahanı hep duyacağım...Herkesle birlikte....

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Çiçek ve siz...ARDINDAN KALAN BİR BOŞLUK ŞİMDİ ÇİÇEK..sanki hiç doğmadı , hiç yaşamadı... RAHMET DİLERİM...esen kalın...

Portakal Çiçeği ve FISILTI 
 16.06.2007 17:58
Cevap :
tanır mıydınız?belki o kadar iyi tanırdınız ki sormam abes...ama verdiğiniz duayı benimkiyle birlikte ona yolluyorum..yoktur bir sakıncası sizce de sanırım...teşekkür ederim Serap! Çok teşekkür ederim hem de...Sen daha esen kal...Hoş da kal !  16.06.2007 21:51
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 82
Toplam yorum
: 473
Toplam mesaj
: 48
Ort. okunma sayısı
: 1182
Kayıt tarihi
: 22.06.06
 
 

İstanbul'da yaşanan tüm aşkların, tüm ayrılıkların, tüm özlemlerin, tüm nefretlerin, tüm eğlenceleri..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster