Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

22 Şubat '09

 
Kategori
Anılar
Okunma Sayısı
452
 

Çantada bebek varmış

Çantada bebek varmış
 

Sizlerle bir anımı paylaşmak istiyorum.

Sanırım beş yaşındaydım.

Kıpır kıpır, yerınde duramayan bir çocukmuşum. O sebepten dolayı annem hep yedek bir kıyafetle gelirmiş beni kreşten almaya.

"Temiz temiz gidelim eve, " derdi.

Çogu zaman eve gitmezdik, gezerdik. O dükkan senin, bu restoran benim, diye diye akşam ederdik.

Yine o günlerden biriydi. Annem gelmisti!

Üzerime giymem icin, kilos bir elbise getirmişti, altına bembeyaz dantel çorap ve onun altına parlak rugan ayakkabılar. Bir de güzel olmuştum ki sormayın.

Altın saçlarım lüle, lüle olmuş omuzuma dökülüyordu.

"Hadi gidelim kızım, " dedi.

İlk defa, ne kıyafet bakmaya dükkanlara, ne de restoranlara gittik. O gün sadece evimizin yolu üzerinde bulunan bir dükkandan, deterjan almaya gittik beraber. Gerüekten de sadece deterjan ve bir çikolata aldı annem bana.

Dükkandan çıktığımızda “Ben taşırım anneciğim, sen çalıştın yorgunsundur” dedim.

Annemin “Olmaz kızım, taşıyamazsın” demesine aldırış etmeden, taşımaya başladım. Benim neredeyse boyum daki, deterjan kutusunu, ıkına sıkına yarı yola kadar taşıdım onu. Yanımızdan geçen herkes, durup anneme “ Ne kadar tatlı bir kız” diye yolumuzu kesiyordu. Aklıma gelen, belki de çocukluğuma ait olan, az ve güzel anılarımdan biriydi o gün. Hatırladığım kadarıyla o günlerden biriydi, annemin; “ Sana kardeş geliyor kızım” demesi. Çok sevinmiştim, artık bana oyuncak bir bebek gelecekti, ( kardeşimle oynayacağım için, o bana sanki çok istediğim bir oyuncak gibi geliyordu ) onunla istediğim oyunları oynayacaktım hem de ne oyunlar, büyük abla olacaktım.

Annemle ben sevinirken, dünya`da bizim ailemizle değişiyordu. Uykusuz geceler, kirli çamaşırlar ve eve gelen onca insanlar.

O güne kadar „ Baba „ denilen figuran gönülden zaten ıraktı artık, tamamen gözden de uzaklaşıyordu. Babam hakkında anlatacak pek birşey bulamıyorum aslında. Dört yaşıma kadar Türkiye'de anneannem ve dedemle kalmıştım, annem o dönemler annelik izni alamamıştı (tüm işçilere ihtiyaçları varmış) Opel den. Almanya'ya geri geldiğimde ise tanışmak mümkün olmadı onunla. Aklımda kalanlar:" Büyük acılar, ihanetler, kavgalar, dövüşler, gözyaşlarımız!". Ben altı yaşındaydım, annemin karnı burnundaydı, o günler de babam evden bir hayli uzaklaşmış durumda, kumar, kız arkadaşları, alkol. Gününü gün ediyordu anlayacağınız.

Babamın benimle ilgilendiğini hatırlamıyorum, ne sarıldığını bilirim, ne öptüğünü, nede baba şevkatini. Eve geldiği zaman geleneksel olarak annemi dövüyor, çantasından paraları alıp gidyordu. O dönem ben yengemlerde kalıyordum, çünkü kardeşim yoldaydı. Benim oyun arkadaşım geliyordu. Tam bir hafta sonra annem elinde acayip bir çantayla yengemlere geldi.

Çantanın içinde kapkara saçlı, tatlı, boncuk-boncuk bakan, zeytin gözlü bir oyuncak bebek vardı.

Önce annemle hasret giderdik. Annem beni, ben annemi öpe- öpe bitiremedik. Annemi öyle özlemiştim ki, kokusunu içime çekerken sanki yeniden doğmuş gibi oldugumu çok iyi hatırlıyorum. Bir yandan karnını okşuyordum annemin. Değişmişti! Haftalardır, aylardır okşadığım göbeği yoktu artık .” Topumu patlattılar” diye ağlamışım (Ağladığımı hatırlamıyorum). Annem daha da sıkı sarıldı bana ve çantaya işaret ederek ” Bak yavrum, kardeşin dünya`ya geldi” dedi.

Korktum, ömrümde ilk kez oyuncak bebek diye getirdiği bebek, oyuncağım değildi, kardeşimdi. Ağlamasıyla irkildim. Çantadan bebeği aldı ve bağrına yatırdı.

" Benim annem o" diyecektim, diyemedim." O bağrı benim" diyecektim diyemedim. Artik sadece benim annem değildi o. O bizim annemizdi, bir bebekle paylaşacaktım onu, tanımadığım biriyle. Hem üzgün, hem de mutluydum. Annemi paylaşmak zorunda kalmanın hüznünü, kardeş sahibi olmanın mutluluğu örtmüştü ama yinede içimde bir burukluk bıraktı bu olay. İlk dönemlerde çok kızıyordum bebeğe, annemin bütün ilgisini üzerine çekmişti çünkü, kendimi yapayanlız hissediyordum. İlk kez o tarihlerde hayali bir dünya kurmuştum kendime.

O dünya'da herşey güzeldi, annem sadece bana aitti.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 8
Toplam yorum
: 49
Toplam mesaj
: 12
Ort. okunma sayısı
: 759
Kayıt tarihi
: 04.09.07
 
 

1974 yılında doğmuşum. Haylaz bir çocuk olduğumu söylerler. Belki de annem o yüzden dayımların yanın..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster