Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

19 Kasım '06

 
Kategori
Psikoloji
Okunma Sayısı
16573
 

Çaresizlik!

Çaresizlik!
 

Hiç çaresiz kaldınız mı bu hayatta? Eliniz böğrünüzde denir ya işte öyle. Kimsesiz, bir ağaç kovuğundan çıkmışcasına… Boğazınız parçalanırcasına imdat diye bağırırken bu milyarlık dünyada sesinizi duyan bir kişi bile olmadığını gördünüz mü hiç?

Bilim, din ne varsa inandığınız sarılıp; kapılar yüzünüze kapandı mı hiç? Ya da ben güçlüyüm, bu dünyaya kafa tutabilirim derken, bir toz tanesi kadar bile öneminiz olmadığını hissettiniz mi hiç bu dünyada?

Yalnızlık nedir bilirmisiniz gerçekten? Kader mi alın yazısı mı yoksa isim veremediğimiz başka bir yolda sürüklenmek zorundayken sorguladınız mı başınıza gelenleri? Peki cevap bulabildiniz mi bu sorulara?

Büyük bir yanardağ patlarken, ya da bir sel delicesine coşmuş tozu toprağı kapmış üstünüze gelirken öylece bakakaldınız mı? Çözüm bulabildiniz mi üzerinize gelen lavları, çamurlu suyu durdurmak için?

Ya da bir yaşındaki çocuk kuvvetiyle üzerinize abanan otuzlu- kırklı yaşların erkek kuvvetine direnebildiniz mi? Size bir destek yokken? Çığlığınızı duyan kimse yokken?

Hiç yaşadınız mı bunları veya benzer olayları?.....

Duyamadım, cevap neydi anlayamadım…

Oturduğumuz yerden yorum yapmak kolay dı değil mi? Yargılamak, ya da yargılamadan infaz etmek. Her şeyin bir çözümü vardır diye ahkam kesmek.

Peki niye ağlıyor hala insanlar, niye çaresizce yılana sarılıyor denize düşenler…

Nerdesiniz çözümsüzlüklere çözüm bulan insanlar, nerdesiniz adaleti sağlayan insanlar?

Toplumsal ya da bireysel, bazı hayatlar sönerken neredeseniz?

Hani çözümünüz, hani duruşunuz?

Değiştirebildiniz mi yüzyıllardır tersine dönen dengeleri? Değiştirebildiniz mi açlığı, haksızlığı, yoksulluğu?... Ya da silebildiniz mi mazlumun gözyaşlarını?

O zaman mücadeleniz niye?

Bildiniz mi deniz yıldızının öyküsünü? Bir tanesi bile olsa ‘’onun için fark etti diyebildiniz mi?’’… Yoksa basıp gittiniz mi, ‘’ herkes kendinden sorumludur diyerek’’.

Tüm inançlarınızı askıya alıp, lanet ettiniz mi peki?

İnançlar….

Batıl, mistik ne derseniz deyin. İnandıklarınız… Yerle bir oldu mu hiç?

Olmadı mı? Ne şanslısınız!... Devam edin sahte hayatlarınıza o zaman. Yalanlarınıza, gülücüklerinize, bana dokunmayan yılan bin yaşasın hesaplarınıza… Yaşayın hayatınızı, güllük gülistanlık. Ne mutlu size!…

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

güzel...

Ahmet Aslan 
 02.07.2011 18:08
Cevap :
Teşekkür ederim.  03.07.2011 15:38
 

Çaresizlik değince aklıma Ferdi geldi... O kendini çaresiz hissediyor şuanda, yapabileceği hiçbirşey yok ama biz en azından ona yardım ederek COŞKUN beyin de dediği gibi Ç.Ç.B.İ olabiliriz... En azından Ferdi için... Lütfen Ferdinin Ç.Ç.B.İ leri çoğalsın...

Benan 
 26.11.2006 12:24
 

Deniz hanım sizi anlıyorum. Kadının birey olmadığı, olmasına izin verilmediği, hatta afedersiniz; ahırdaki inekten bile daha değersiz görüldüğü, itilip kakıldığı, aşağılandığı, dayak yediği, küfür edildiği bir kültürde sizin yorumladığınız gibi böyle duyguları hissetmesi hiç te zor değildir. Eğer öykü değil de siz iseniz bu birey, bu duyguları yaşatanlara nalet olsun demekten başka dilim varmıyor bir yerlere.. Çocukluk dönemlerinde kesin itilip kakılmıştır.. Başarılar ve mutluluklar.

Ali ÇOLAK 
 22.11.2006 20:39
Cevap :
Sevgili Ali Bey. Bu sıcak, içten yorumunuz için teşekkürler. Bu duygular hem toplumsal hem de bireysel olaylar da yaşadığım duygular. Maalesef bazen insan böylesine çaresizlikle başbaşa kalabiliyor. Herkes kendi çözecek diyorlar, zaten herkes çaba içerinde hiç olmazsa bireysel sorunlarında. Ama işte ''çaresizlik'' denen şey tüm akla gelen çarelerin tükendiği ve beynin o anlamda durduğu yer değil mi? O zaman yardım isteniyor işte. Ne kadar gururlu olursanız olsun yardım isteniyor. Sevgiyle kalın.  23.11.2006 10:01
 

Ç.Ç.B.İ : Çözümsüzlüklere çözüm bulan insanlar: sen o zor durumları yaşarken senin yanında değillerdi DENİZ.... Onlar bir yerlerde ahkam kesmeye devam ediyorlardı. Haytında bazı insanlar gibi sen'de çok zor şeyler yaşamısın, ben'de yaşadımkendime göre....kimse'den yardım almamayı,başımın çaresine bakmayı öğrendim bu acımasız dünya'da Deniz...Yazdığın her satırın yanındayım,sana bu yazıda sonsuz destek veriyorum. O kötü günlerinin tekrar yaşanmaması dileklerimle...... herşey gönlünce olsun......

COŞKUN 
 20.11.2006 10:17
Cevap :
Teşekkür ederim Sevgili Coşkun. Çünkü biliyorum ki manevi destekler hep var ama bazen işte böyle çığlık sessiz kalıyor. Kötü günler yaşanır ardından gene güneş doğar. İnsanız her an başımıza bir şeyler gelebiliyor. Bazen pes edip yardım istemek de gerekiyor. Sevgiyle kal.  20.11.2006 13:48
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 243
Toplam yorum
: 1378
Toplam mesaj
: 381
Ort. okunma sayısı
: 1286
Kayıt tarihi
: 18.08.06
 
 

Zamandan şikayet ederken, ne kadar hızlı aktığını fark edemeden geçmiş yıllar. Kırklı yıllar, kır..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster