Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

25 Nisan '19

 
Kategori
Edebiyat
Okunma Sayısı
41
 

Cibranî-40 (Yaprak)

Sert bir rüzgarın hakim olduğu bir şehrin bir sonbahar gecesinde, yeniyetme bir ağaç gelmiş dile. Kızmış rüzgara, yapraklarımı dökmeni anlarım, zaten ölümü beklediklerini anladıklarımı da sarartır sana hazırlarım.Ama sen yeni, solmamış yaprakları da alırsın benden, ne istersin daha yaprak olamamış bu küçüklüklerden?

Rüzgar kulak asmamış, bildiği gibi davranmış, yapması gerekeni yapmış. Ağaç toprağa sızlanmış. Toprak yeniyetme ağaca İnsana bak demiş, başka bir şey dememiş. Ağaç aylarca insana bakmış, bakmış.

Ağaç çimene sızlanmış, çimen insana bak demiş. Yeniyetme ağaç ona da sinirlenmiş. Susup sonbaharın, kışın geçmesini, yeniden yeşillenmeyi beklemiş.

Aylar ve mevsimler geçip ilkbaharı getirmiş, yeniyetme ağaç yine yeşillenmiş. Niyeti bu kez yaprakların sağlam ve güçlü olmasını sağlayıp en azından küçüklerin büyümeden dökülmesini engellemekmiş.

Tüm ilkbahar ve yazı mutlu mesut geçirmiş ama kaçışı yok sert sonbahar yine gelmiş, yine yaprakları dökülmüş, yine küçükleri dökülmüş ama kimileri olduğu gibi kalmış. Ağaç rüzgarın kendisini bu kez dikkate aldığına inanmış. Ama bu kez birkaç küçük kuş kalan küçük yapraklardan bir kaçını alıp gitmiş ve ağacın elinden bir şey gelmemiş. Ağaç toprağa sızlanmış, toprak; sana insana bak demiştim, anlamadın

Hayat da onlara rüzgar gibi geliyor (ve dahi kimilerine lodos) onlar karşısında yaprak...

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 
Toplam blog
: 231
Toplam yorum
: 72
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 47
Kayıt tarihi
: 04.10.17
 
 

Gelmiş, gider. Görür, seyreyler, anlam çıkarır. Yazdıkları kalbinden taşanlar aklından uçuşanlard..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster