Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

30 Kasım '13

 
Kategori
Anne-Babalar
Okunma Sayısı
220
 

Çocuğa şiddet ne boyutlara geldi.

Çocuğa şiddet ne boyutlara geldi.
 

Resim çeşitli sitelerden alınarak düzenlenmiştir.


Küçük elleri ile kumral saçlarını büküyordu. Tam da odanın kapı arkası denen sote yerinde.

Belli ki bir derdi vardı. Gözlerine baktım. Gözlerini kaçırdı. Ürkmüştü ela gözler.

Yanına çöktüm.

-Ne oldu kızım?

-...

-Hadi söyle.

-Şey!

Biraz cesaretlenmişti. Elimi yanağına götürdüm sonra ela gözlerden biraz önce geldiği belli olan kurumuş yaşın izinden öptüm.

-Söyle altın emanetim. Nur tanem dedim.

-Annem kızdı.

-Niye kızdı?

-Oyuncak bebeği istedim diye.

Annesi kızmıştı. Kızmakla kalmıştı.

Şükürler olsun.

Oysa geçmiş günlerde açlığa bırakılarak ölmüş çocuk vardı hafızalarda.

Üstünde sigara söndürülmüş. Her yanı mosmor edilmiş. Geçmişte kırılmış kemikle dolaşan yaşıtları vardı.

Evlerde, hastanelerde, karakollarda, adliye koridorlarında ve adli tıp kurumlarında.

Tecavüze uğramışları vardı.

Aynı adreslerin bir başka köşesinde.

Üstlerine bomba yağdırılanları vardı kapı komşularımızda.

Daha dün annesinin emanet olarak bıraktığı yerde, emanet olan canını veren vardı.

Emanet canı verirken üstünde hopladığını biliyor muydu?

Bilseydi başına bunlar gelecek çocuk değil de o' nun egolarını tatmin etmek için belki zıp zıp minderi olmak isterdi.

Yaşamı öğrenirken onun nefret demek olduğunu öğrenmek zorunda bırakıldılar.

Evde, sokakta, okulda.

Kendi bedenleri gibi küçücüktü yaşayanlardan istedikleri.

Atla deve olmadı hiç bir zaman ve hiç bir yerde üstelik hiç bir şart altında.

Belki bir kelebek kadar cüsseli ve onun ömrü kadar geçici istekler yüzündendi başlarına gelenler.

Oysa en huysuz zamanlarında bile bir şekere ağır başlılıklarını takına biliyorlardı.

Kin beslememe, öfkelerini yenme, bir süre geçtikten sonra elindekini paylaşa bilme ve en önemlisi de evrendeki yıldızlardan daha çok hayal gücü becerilerinin sahipleridir çocuklar.

-Alırız kızım.

Sarıldı boynuma (muza) yüzsüzlüğün temsilcisi konumuna düşürülmüş yüzüme (müze) gül kadar güzel, bahar kadar ılık ve yürek kadar candan bir buse kondurdu.

Yüzümde (müz de) sevgi çiçekleri açıldı.

 

Sema Bekmez bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Kıymetli Üstat E Ruhi Yalçın : yine güzel ve önemli bir konu, Çocuklar çocukluğunu yaşamadan, ağır yükler altında eziliyor. Şiddet görüyorlar,aç kalıyorlar,susuz kalıyorlar.Baharı görmeden soluyorlar.Bahar çiçeksiz,Hayat çocuksuz olmaz.Bütün cefayı çocuklar çekiyor,Saygılar sunuyorum.Sağlık ve mutluluk diliyorum.

Mehmet Burakgazi 
 30.11.2013 15:01
Cevap :
Üstadım yazılacağı şair gözüyle kelimelere dökmüşsünüz. Saygılarımla  01.12.2013 12:33
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 371
Toplam yorum
: 503
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 799
Kayıt tarihi
: 14.02.09
 
 

Adalet önce kendimizde başlamalı ve haksızlıklar sorgulanmalı  ve hataların, afetlere dönüşmeden ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster