Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

02 Nisan '07

 
Kategori
Çocuk Psikolojisi
Okunma Sayısı
472
 

Çocuk yaşım!

Çocuk yaşım!
 

Bir çocuk düştü düşüme! düşlerinden aşırmış yaşam çocuğu, düşürmüş hayatın orta yerine. Elleri böğründe kenet kenet kalmış çocuk. Şaşkınlığında dağılmış umutları, umudu hiçliğe karışmış, değil farkında çocuk. Bir çocuk! düşleri çokmuş, düşlerden ne çok elleri varmış. Düşlere saklanmış. Kendi düşünden düşmüş. Yolunu yitirmiş, benim düşüme düşmüş anladığım kadarıyla.

Çocuk :- Usta! Biraz alabilir miyim düşünden? Fazla değil çocukluğum kadar.

Usta : - Neden? Düş çağında birinin düş dilenmesi neden çocuk?

Çocuk : - Usta! Çocuk aklımın alamayacağı bir şey bu, “ölüm” derlermiş adına. En güzel düşümü aldı benden. Düşsüz kaldım düş çağımda.

Usta: - Ne oldu ki çocuk! Büyük laf bunlar!

Çocuk: - Dinle o vakit usta, dinle ! anlarsın neden düş dilendiğimi ?

Kızarıyor yine gün

Yine akşam, yine karanlık

Ve…soğuk ardından,

İçimde zemheri

Sanırım ağlamak vakti.

Ve… yine bir başıma

Ve… yine yapayalnız

Yalnızlık, çocuk yaşıma.

Nasılda koyuverdin anne!

Sensizliği ta göğsüme,

Ölümü ne bilirim ben,

Öleni ne bilirim.

Hele annesizliği!

Rüyadayım sanıyorum,

Hep seni sayıklıyorum,

Sesimi kısıyorum,

Kıstıkça yanıyorum.

Geleceksin diyorum

Gelivereceksin.

Gelmezsen kızarım bak!

Hem küserim de,

Yıkılır sonra yüreğin,

Bak paramparça zaten

Oğul adlı ciğerin.

Üzerim anne!

Gelmezsen üzerim.

Üşürüm, hasta olurum,

Görürsün o vakit

Ölüp te gitmeyi.

Ağlayacağım ben,

Seninde mavi olacak gözlerin

Ağlayacaksın.

Yeşilken maviye çalacak

Ağlamaklı ıslak maviye.

Görürsün sen, bırakıpta gitmeyi.

Hem kime bıraktın beni!

Evlat çağımda kendime mi?

Yoksa bıktın mı benden!

Çocuğum oysa ben,

Senin yaramazınım

Senin haylazın.

Ama söz..!

Ağlamam bir daha,

Hastada olmam,

Çorapsız gezmem anne!

Hep kalın giyerim inan.

Erken yatarım

Sokağa çıkmam

Uslu olurum yemin.

Hadi gel!

İki etmem dediğini

Özledim gel.

Korkuyorum anne!

Gece olmadan

Basmadan karanlık,

Soğuk koynuma dolmadan,

Ne olur.

Ne olur ağlatmadan,

Adımı söyleyerek gel.

Eller kolumu kapmadan,

Oğul de gel.

Evlat de gel.

………….yücel……..

Çocuk : - Şimdi bana biraz düş verir misin usta? Fazla değil, çocukluğum kadar usta!

Usta : -Elbette çocuk! Uçurtmalarım, bilyelerim ne varsa senindir.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 50
Toplam yorum
: 121
Toplam mesaj
: 12
Ort. okunma sayısı
: 592
Kayıt tarihi
: 20.03.07
 
 

  Yıldız yüklü gecelerde Üşüyerek beklerim. Canım tellere takılır, Ellerimde yüreğim. ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster