Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

07 Eylül '11

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
296
 

Çocuklara biraz daha sevgi verelim...

Çocuklara biraz daha sevgi verelim...
 

Çocuklar Dünyanın en masum insanları…Onları ilgilendiren evlerin büyüklüğü, lüks oyuncaklar, lüks kıyafetler yada lüks geziler değildir..Sadece biraz sevgi ve ilgi hepsinin yerini rahatlıkla doldurabilir… 

Anne ve babalar oyuncak, kıyafet gibi şeyler almak yerine biraz zaman ayırarak içindeki çocuğu ortaya çıkarsalar, çevremiz deki mutsuz insanlar azalır.. 

Gözlerinizi kapatın ve düşünün; mis gibi bebek kokusunu nasıl güzel değil mi? İlk emeklemesi, ilk ayağa kalkmak istemesi, anne baba demesine ne demeli, artık konuşabilir ağladığında panik yapmanıza gerek yok neresi ağrıyorsa söyleyebiliyor . 

Zaman o kadar hızlı gidiyor ki yetişemiyorsunuz. Zamanı geri alıp ilk emeklemesine, ilk anne baba demesine gidin. Gidebilir misiniz? Sırf bu yüzden ne kadar sevgi, ilgi gösterirsek o kadar çok anımız olur… 

Hiç anne olmama rağmen, çocuk doğurmakla anne baba olunmadığını yanında sevginin, ilginin de gerekli olduğunu öğrendim. 

Bakamayacaksanız yapmayın. Bakabilecekseniz de zahmet olmazsa azcık ilgilenin, o sizin servetiniz, tüm mal varlığınız , hazineniz… 

Kendi çocukluğumu hatırlıyorum, annem vardiyalı çalıştığı için babaannem büyüttü bizi. Bizi diyorum ablam ben amcamın kızları tam 6 toruna göz kulak oldu, yanında baktığı azda olsa hayvan da var. 

Annemin çalışmasına rağmen biz anne kız değil de sanki iki arkadaşız . Ben sevgilerimi, arkadaşlarımı anlatıyorum o da bana dertlerini anlatıyor. Ağzından hiç ‘ hayır ‘ diye bir kelime duymadım. Arada kalsam ne yapmam gerektiğini sorarım, annem de kendi düşüncesini söyler yapıp yapmamak hep bana kalmıştır. Sonunda mutlaka yapmamam gerekeni yapmamışımdır… 

Aşağıda yazan yazıyı bugün internette okudum ve çok huşuma gitti, yazıya eklemek istedim… 

Gel oğlum kalk bakalım tahtaya, sana bir sorum var.... 

-Buyurun, sorun öğretmenim 

-Canlılar kaça ayrılır? 

-Dörde ayrılır öğretmenim. 

-Bana yanlış gibi geldi ama say bakalım. 

-Bitkiler, Hayvanlar, İnsanlar, Çocuklar. 

-Çocuklar insan değilmi oğlum  

-Haklısınız, o zaman canlılar üçe ayrılır öğretmenim 

-Peki, şimdi yeniden say bakalım  

-Bitkiler, Hayvanlar, Çocuklar  

-Oğlum insanlara ne oldu ? 

-Kalplerinde sevgiyi yeşertip düşünebilenleri hep çocuk kaldılar, diğerleri de hayvanlaştılar öğretmenim. 

 

Yüreğinizde ki çocuk hiç solmasın hep yeşersin....  

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Demek ki bize 'çocuk gibisin' dediklerinde kızmamalıyız çünkü bazen duyarız bu sözü ve kızarız. Oysa bazen çocuk olabilmek güzel. Çok çok güzel bir yazıydı Nurhayat, seni tanıdığıma memnun oldum. Benim 4 yaşında bir oğlum var, çalışan bir anne olarak onunla da anneannesi ilgileniyor ama işten eve gittiğim andan itibaren bütün vaktimi ve izinli olduğum günleri ona ayırıyorum. Masamda ki resmine bakıyorum, ayrıca 4 tane minik yiğenim var onlara duyduğum sevgide çok büyük ve gerçekten de çocukları sevmek onlara iyi geldiği gibi bize de iyi geliyor.

Selma GÜRBEY TAŞDELEN 
 12.09.2011 12:49
Cevap :
sayfanıza uğradım ve resinlerizini gördüm. maşallah çok tatlı oğlunuz sağlıklı, mutlu bir yaşam sürer inşallah... haklısınız çocuklarla oynamak ilgilenmek onlardan daha çok belki bize iyi geliyordur onlarım iyi niyetine, masumiyetine sığınmak.... katkınız için çok teşekkür ederim... kocaman sevgilerimle...  12.09.2011 14:26
 

Hiç kuşku yok, insanı insan yapan da, erdem sahibi yapan da içindeki "büyümeyen" çocuktur. Tarihte ne kadar şiddet yanlısı, kan döküçü şahsiyet varsa, tamamının mutlaka çocukluğunda sevgisiz büyümüş kişilerden çıkması bir tesadüf olamaz. Çocuklar!.. Bu dünyayı onlar idare etmeliydi. Büyüklerden çok daha başarılı olacaklarına adım gibi eminim. Çok severek okudum değerli arkadaşım. Çok genç yaşına karşın çok olgun düşüncelere sahipsin. Kutluyorum seni. Sevgi ve selamlar.

hazandagüzeldir 
 08.09.2011 12:32
Cevap :
yorumun ve katkıların için çok teşekkür ederim. o kadar güzel iltifatlarda bulunmuşsun çok sağol... insanı insan yapan içimizdeki büyümeyen çocukların çoğalması dileği ile hazanın en güzeline kocaman sevgilerimi gönderiyorum ...  08.09.2011 13:04
 

Biliyor musunuz, torun sahibi olmama rağmen "içimdeki çocuk" hiç büyümedi. O yüzden torunum beni oyun arkadaşı sanıyor. Çocuk ve çocuklara sevgi ilk hassasiyetlerimden...10.8.2011 tarihli "Pembe topuklar" isimli blogumu okuduğunuzu tahmin ediyorum, çünkü sizinle paralel duyguları yansıtıyor. Sevgilerle...

Yurdagül Alkan 
 08.09.2011 11:56
Cevap :
içinizdeki çocuğun hiç buyumediğini biliyorum bu konuda sizi kıskanıyorum bile :) o yazıyı okudum çok güzeldi hatta yorum bile yapmıştım. çocuklar dünyanın en masum varlıkları bazen kendi rant kavlarımızı onlarıda dahil ediyoruz malesef bizim yüzümüden çok acı çekiyoruz insanlar gercekten buyudukçe hayvanlaşıyor galiba... katkınız için çok teşekkür ederim o pempe topuları benim içinde koklayıp öpermisiniz? kocaman sevgilerimle...  08.09.2011 12:22
 

1986 doğumlu biri için mükemmel bir bakış açısı. Kendisi ile barışık insanlar zaten yaşamda hep çocukturlar. Adeta hayata yanlış bakış yapan zihniyetle dalga geçerler, ama asla gerçekleri inkar etmezler. Bilirlerki hayat dediğin bardakta suyun yarısı boştur yarısıda doludur. boş anı yaşarken dolu tarafıda görerek şükrederler. hayat boyu sevgi denen o büyük duyguyu yaradılanlardan asla esergemeyenlerden olman dileklerimle...

hssensoz 
 08.09.2011 11:12
Cevap :
yorumunuz için çok teşekkür ederim. o kadar güzel yazmışsınız ki bu yazının üstüne başka ne söylenebilir. beni çok bahçup ettiniz elerinize sağlık... içinizdeki güzellikler hiç solmasın ...  08.09.2011 12:16
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 4
Toplam yorum
: 13
Toplam mesaj
: 3
Ort. okunma sayısı
: 466
Kayıt tarihi
: 08.01.10
 
 

Ben mi kimim kendi halinde biriyim. 86 doğumluyum. Bir gün piyangodan çıkar gibi otomotiv sektörünün..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster