Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

18 Ekim '08

 
Kategori
Anılar
Okunma Sayısı
3638
 

Çocuklardık parlak yıldızlardık o zaman...

Çocuklardık parlak yıldızlardık o zaman...
 

Üniversitede okurken ruhumuz renkliydi, giysilerimiz olabildiğince renksiz. Neden hep koyu renk giyinirdik? Akşamdan kalmış uykusuz gözlerimizle derse yetişmeye çalışırken soğuk şehirde, güneş ışınları içimizi ısıtsın diye mi?

Hayatımız çok eğlenceliydi Konya (İkonia) şehrinde yaşarken. Ödemediğimiz faturalardan dolayı suyumuz, elektiriğimiz kesilirdi. Çeşmelerden su taşıma, mum ışığında oyun oynama aktivitelerimiz vardı. Biten tüpün yerine zibro cominde yumurta pişirmeye çalışırdık. Arkadaşlarımız gece saat üçte fırından sıcak ekmek almaya giderlerdi ama Konyanın ayazında ekmekler eve gelince soğumuş olurdu. Öğrenim kredisiyle tekel bayiden alınan içkilerin borcu ödenirdi. Parasız günlerimizde şargoz içerdik.

Böyle alışveriş çılgınlığıda yoktu tüketmeyi bilmiyorduk henüz. Bir sürü teknolojik gelişmeden uzaktık. Cep telefonları banka kredisiyle alınırdı. Şimdi işportada satılıyor. Sanki bir üçüncü elimiz gibi hiç yokluğunu anımsamıyoruz. MP3 çalarlarda yoktu hayatımızda adını bile duymamıştık daha. Bilgisayar dersinde "Dos" işletim sistemi öğretiliyordu. İnternetin adı ışık yılı kadar uzaktaydı:))

Radyo dinlerdik biz o zamanlar bir de kaset. Radyocu arkadaşlarımız programlarında bizim için şarkılar çalardı. Grup merdivenden. "Alışamadım ben bu kente"" Çiçeği burnunda" "Akdeniz akşamları"nın asıl sahipleri sahi nerdedir onlar?

Leman okur camel içerdik. Lemanın esprilerini duvarlarımıza asar camel paketlerini biriktirdik. Avonos'un seramik çöplüğünden aldığımız çömleklere yığardık paketleri. Birbirimizin evine gidince boş camel paketleri çalardık, ya camel bir gün jip verirse diye azimle çoğaltırdık. Deliydik güzel günlerdi....

Okulun çorak arazisinde öğle arasında çimlerin üzerine yayılır, okul bitince ne yapacağız diye düşünmeden kedersiz günler yaşardık. Arada canımızı sıkan olaylarda olurdu. Sağ ve sol düşünceli arkadaşlar biz bir arada yaşamayı başarırdık. Farklıydık diğerlerinden...

Bazen unuturduk Konya'da yaşadığımızı bu şehir de yapılmayacak bir sürü çılgınlığı yapardık.

Hayat son sürat akardı damarlarımızdan, hızımızı alamazdık. Herşey güzeldi sizin anlayacağınız kışları okul yazları kazı derken 4 yıl bitiverdi. 97 yılında mezun olduk. Hepimiz hayatın bir köşesine savrulduk, hem de ne savruluş... Konya içimizde güzel anılarıyla yaşamaya devam ediyor. Tekrar oraya gidip eskiyi yadetmek istiyoruz. Hepimiz 30' lu yaşların ortalarına doğru yol alırken, şimdi eski arkadaşlarımı bir bir facebook sayfamda toplarken geçmişi bir ucundan anmadan edemedim.

Kısacası, şiirsel olarak...

ÇOCUKLARDIK PARLAK YILDIZLARDIK O ZAMAN

Evvel zaman içinde dostlar ağaçlara ev kurardık
Tatlı bir düş içinde bir yere bir göğe bakardık
Gönlümüz kuş gibiydi dostlar dünyaya kanat açardık
Tutsak değildik zamana başına buyruk yaşardık

Çocuklardık parlak yıldızlardık o zaman
Ay büyülüydü yakamoz deniz
Ardından koştuğumuz sonbaharlar
Çocuklardık parlak yıldızlardık o zaman
Artık dönemesekte geriye
Ardında koştuğumuz son zamandır

O zaman bu zamandır dostlar neyi ister neyi özleriz
Denizini arayan akarsulara benzeriz
Pencereler bırak açık kalsın geceleri yağmurlar yağsın
Günebakan düşlerimiz yağmur sesiyle çoğalsın

Çocuklardık parlak yıldızlardık o zaman
Ay büyülüydü yakamoz deniz
Ardından koştuğumuz sonbaharlar
Çocuklardık parlak yıldızlardık o zaman
Artık dönemesekte geriye
Ardında koştuğumuz son zamandır

Söz:Meral Özbek
Müzik:Derya Köroğlu

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

bizde deli gibi biriktirirdik cip :) için değilde bize 300 tane biriktiriseniz bir özürlüye tekerlekli sandalye vericekler demişlerdi. Ki biriktirdiğimiz paketler binlere ulaştığında işin içersinde solcu :) abilerimizin kapitalist esprisi olduğunu geç anlamıştık. Birde leman öncesinde gırgır ve idolumuz utanmaz adam vardı ki... Ben hala dos komutunda açılan bilgisayarları anlatamıyorum kuzenlerime ... Güzel bir seyahat oldu sayenizde geçmişi hatırladık, birde parasız kalındığında bekar evine ilk defa kız arkadaşını davet etme stresi vardı ki o ayrı bir karın ağrılı bır durumdu.

Ehli Keyfim 
 08.01.2009 19:56
Cevap :
şimdi camel içemiyorum çok ağır geliyor:)) o zamanlar hayatı hafife alıyorduk tabi sonra bizi uçurdu.  10.01.2009 21:00
 

Herşey öyle kalabilseydi.Teknolojiden uzak,kendi çocukluğumuzda mutlu,kimi zaman isyankar,kimi zaman içine kapalı ama kendi zevklerimiz için çıkarcı :) (hatırlıyorumda parasız günlerdeki köpek öldüren şarap için verdiğimiz çabayı) olsaydık..olabilseydık..Şimdilerde ışık hızı kadar uzak çocukluğumuz sanki..Bende çok özlemişim..Bende...Sevgi yüreğinizden düşmesin..

son tual 
 22.10.2008 23:50
Cevap :
Ne günlerdi hiç değişmeseydi... Yine ucuz beyaz şarapla gazozun karışımı olsa hayat... Özledik hep özledik... Sevgiler size mersinden...  23.10.2008 11:46
 

Sahi değil mi? Unutmuşuz ama Akdeniz Akşamlarını unutmadık. Okuyunca hatırladım Merdiveni. Aslında asır da geçmedi nasıl da çabuk tükeniyor, tüketiliyor inanılır gibi değil. "Hem çok uzun, hem çok kısa macera ömür hayat imtihanla geçiyor" diyor ya Sezen her şeyi anlatıyor sanırım. Bu yazılar sayesinde bugün anılar günü oldu.. Sağlıcakla kalın.

TC kaan kartal 
 20.10.2008 21:29
Cevap :
anılar olmadan olur mu? Sizde sağlıcakla kalın...  21.10.2008 0:44
 

kızların evi -çok kalabalık değillerse- yine bi parça düzenli olurdu.ah bizim o barakalar. masanın üzerinde çamurlu çizmeler, banyonun kapısında 'Moruk naber' diyen hiç tanımadığım tayfalar, ismen tanıdığımız fareler böcekler:) bu yaz Moskova'da türklere hitap eden bi restoranın sahibi acayip bi para önerdi 'gelin orda çalın' diye. üçümüzün birden 'artık lojmana, pansiyona, rezilliğe katlanamayız' deyişi vardı ki, adam teklifinde samimiyse gerçekten şaşırmış olmalıydı. blog gibi yorum yazdım aferin bana:)

seringel 
 18.10.2008 14:57
Cevap :
Bizim evimizde pek farklı değildi. Komin yaşam merkezi gibiydi. Artık katlanamıyoruz bende fark ettim. Nasıl yaşamışız ne güzel günlerdi... Hayatın o anlarına geri dönmek mümkün değil, Çünkü Herşey akar.... :))  18.10.2008 15:53
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 21
Toplam yorum
: 107
Toplam mesaj
: 1
Ort. okunma sayısı
: 642
Kayıt tarihi
: 15.02.08
 
 

" verba volant, scripta manent." Hayatıma sürekli anlam katmakla meşgulüm. Galiba en iyi yaptığım i..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster