Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

11 Temmuz '14

 
Kategori
Ramazan
Okunma Sayısı
293
 

Çocukluğumun Ramazanları

Çocukluğumun Ramazanları
 

Bir zamanlar cocuktuk, kucuktuk ama yureklerimiz sevinc doluydu, umut doluydu.

Uykularimiz daha bir masum, aglamalarimiz daha bir cocukcaydi.

Cocuklugumu iyi hatirladigim yillar4-5 yaslarina rastlar...

Annemin diktigi empirme elbisemi, erik agacina kurdugumuz salincagi, denizin icinde oynadigimiz oyunlari, bir de Ramazanlari hep hatirlarim zaman zaman ozlem duyar, sevgiyle yad ederim.

Ben ve kardeslerim ile kalabalik bir ailede buyuduk biz. Cok caliskan cok disiplinli bir hanimninem oldu benim.

Yemeklerimiz yer sofrasinda ve kalabalik yenirdi. Yazin bahceye hasir yayilir, kisin ise bir sofranin etrafinda toplanirdik biz..

Cok mutlu gunlerimizin oldugu kadar huzunlu gunler de yasardik hep birlikte.

Evde buyukhanimn olusu benim ilk ogretmen cikmama kadar devam etmist. Rahmetli annecigim, yillarca otoriter bir Osmanli buyuguyle senelerini gecirmisti.

Bu yillara baktigimda, hayataki calisma disiplinimi ilk once hanim ninemden aldigimi dusunurum hep.......
Cocuklugumda herseyin baska, herseyin ozel oldugunu kim soylemez ki....

Kucucuk yaslarda Ramazanin sevgi tohumlari ekilmisti yuregimize.

Ramazan ayi o kadar onemliydi ki o yillar, herkeste bir telas, herkeste bir heyecan, yorgunluk bilmeden baslardi hazirliklar.

Annecigim cok sevdigim, hatta komsu anne dedigim komsularimizla, Ramazan oncesi baslardi hazirliklara.....

Yufkalar acilir, kurutulur, Gullaclar alinir, istiflenir. Hatta mahalle bakkalindan pirinc, makarna, seker alinip depo edilirdi.
Derken buyuk bir heyecanla beklenen Ramazan ayi gelir, herkeste bir huzur, bir sakinlik olusur.

Orucla kapanan agizlar; Bir gun boyu sabirla gururla aksami bekler.

Ne guzel bir bekleyistir O....

Cocuk halimizle biz de ozenirdik bu ac kalmalara, yani oruc tutmaya!!!!!

Buyuklerimize yalvarirdik bizi de sahura kaldirsinlar diye, ara sira kiyamasalar da kaldirirlardi bizi da sahura....
Buyuk bir istah olmasa da zorunluluktan yenirdi, pilavlar, borekler, hosaflar. Sonra niyet edilir, baslardi oruclar.

Bizim orucumuza tekne orucu derlerdi, yarim gun de tutsan yeterdi. Aksamin olmasini dort gozle beklerdik,h ele sabredip aksama kadar orclu kaldiysak, sevdigimiz yiyecekleri bir kesekagidina toplardik.

Nihayet o guzel ve ulvi ezan sesiyle, tekrardan toplanirdik bir sofra etrafinda....
Huzur ve mutlulukla acailan iftarlarin tadina doyum olmazdi.
Iftardan sonar erkekler teravih namazi icin camiye giderlerdi, kadinlarimiz ise ibadetlerini evde yaparlardi.

Biz cocuklarda buyuklerimizi taklit ederdik.
Iste boyle guzeldi, huzur veryordu cocukluygumun Ramazanlari,
Gecenlerde degerli bir arkadasim ezanimizin videosunu paylasmisti. O ne degerli bir paylasimdi.

Dinledigimde iliklerime kadar huzur buldugumu, cocuklugumu animsadigimi hatirliyorum
Yillar yillar oldu, ezan sesi duymuyorum.

Ancak televizyonlardn dinliyebiliyorum.
Vatandan uzakta, bir ayri onemsiz ve buruk geciyor Ramazanlar....

Muslumanligin en guzel ulkemde yasadigina inanan ben o eski Ramazanlari cok ozluyorum.

Ulkem icin herzaman baris dolu, kardeslik dolu Ramazan aylari diliyorum; Biliyorum ki ibadetin yeri zamani hic onemli degil.

Yeter ki yaptigimiz ibadeti, Allahla biz bilelim.....

 A.Sukran Eke 11.07.2014

 

 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 6
Toplam yorum
: 0
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 226
Kayıt tarihi
: 09.07.14
 
 

Yillarini meslegine ve ogrencilerine vermis bir ogretmenim. Emekliligimi takip eden yillarda aile..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster