Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

15 Mayıs '19

 
Kategori
Öykü
Okunma Sayısı
40
 

ÇYK/A-12 Elvan’la Tanışma 1/5

(1976 Yılı)   1/5

İlhan evden çıktı, Yağan yağmurun oluşturduğu çamurdan kurtulmak için yapılmış taş döşeli sokaktan kahvehaneye doğru yürüdü. Kafasında çeşitli düşünceler ve hesaplarla yürürken yan sokaktan biri çıktı. İlhan pek dikkat etmedi ama önü sıra yürümekte olan kişi birden durarak geri döndü. Bu hareketler İlhan’ın dikkatini kendisine doğru gelmekte olan kişiye yöneltmesine sebep oldu. Başını kaldırdığında çok güzel bir çift ela göz ile karşılaştı. Yerinde çakıldı kaldı Ela gözler ile arasında sadece iki buçuk metre kadar bir mesafe vardı. Ela gözlerin üstünde kavisli kaşlar ve kırışıksız düz bir alın ve etrafı sarmış kumral saçlar. Altta ise düz bir burun ve biçimli dudaklar ve hafif öne doğru kıvrık çene.

İlhan genç kızı görünce yerinde dondu kaldı. Sadece gözleri kızın tüm yüzünü inceledi, en son bakışlarını kızın gözlerine dikerek dünya ile tüm bağlarını kopardı. Aklında, düşündüğü şeylerin hiç biri kalmamıştı. Genç kız üç dört adım daha yaklaştı ve İlhan’ın tam önünde durarak,

--Affedersiniz, ben bakkalı arıyordum dedi.

Genç kızın üzerinde yakası iki düğme açık pembe bir gömlek vardı. Yakasının açık olan kısmından ise son dönemlerde çok moda olan metal bir barış sembolü görünüyordu. Gömleğin altında ise gri renkli ekose bir mini etek vardı. Gözlerini kızın üzerinde hızla gezdirdi. Ekose eteğin boyu dizlerin beş parmak kadar yukarısındaydı. İlhan farkında olmadan elini kısa saçlarının arasında gezdirdi. Bakışlarını yine kızın gözlerine kilitledi.

İlhan bir şeyler söylemek istedi. Ama sesi hiç çıkmadı, çabalaması da hiçbir sonuç vermedi. Genç kız o an için İlhan’ı sağır ve dilsiz sandı.

--Özür dilerim dedi. Geri döndü ve gitmek için ilk adımını attığında İlhan,

--Bak bak bak kal bakkal arka sokakta dedi.

Bunu duyan kız geri döndü ve kıkırdayarak gülmeye başladı. İlhan devam etti,

--Bakkal Bayram amca arka taraftaki yolda. İstersen gö tü reyim dedi.

--Demek konuşabiliyorsunuz dedi kız, hınzırca.

--Birden şaşırdım dedi İlhan.

--Niye şaşırdınız dedi kız, sanki bir şeyleri söyletmek istiyormuş gibi bir ses tonu vardı.

--Niye olacak dedi, sizin yüzünüzden.

--Niye benim yüzümden şaşırdınız diye çapkınca sordu kız.

İlhan başını yere çevirdi, hiçbir şey söylemedi. Kız cevap istiyormuş gibi,

--Benim yüzümden niye şaşırdınız diye sorusunu tekrarladı.

--Sizi buralarda daha önce hiç görmedim dedi. Buralardan değilsiniz her halde dedi.

--Biz şu ara sokakta oturuyoruz dedi kız. Bu mahalleye daha yeni taşındık. Bu yüzden görmemişsinizdir dedi.

--Ben de askerdeydim dedi İlhan, geleli bir hafta olmadı.

--Saçların ondan kesik galiba dedi kız.

--Evet dedi İlhan, ben de şu ilerde oturuyorum.

Bu sırada Efe İsmail kahvehanenin yan tarafındaki kapıdan çıktı, İlhan İsmail’i görünce caddeden bağırdı.

--İsmail abi bakkala gidiyorum bir şey lazım mı, İsmail uzaktan

--Ekmek al gel İlhan, ben çayı demledim dedi.

Kız bu sırada Efe İsmail’i ve bahçeyi dikkatle süzüyordu. Sonra kahvehane dikkatini çekti. Bahçede dökülmüş çınar yapraklarını da gözleriyle taradıktan sonra,

--Demek adınız İlhan, kahvehane mi çalıştırıyorsunuz diye sordu.

--Yok, henüz çalıştırmıyoruz, ama yakında çalıştıracağız dedi. Biraz tamir ve tadilat yapmamız gerekiyor da şimdi onu kararlaştıracağız, akşama da usta gelecek dedi. Sizin adınız neydi acaba dedi.

--Ben Elvan dedi kız tokalaşmak için elini uzattı ve ben Elvan Gemicioğlu dedi.

 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 108
Toplam yorum
: 1
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 39
Kayıt tarihi
: 24.04.18
 
 

1977 Uşak Endüstri Meslek Lisesi,             2003 Isparta Mes. Yük. Okulu,            TKGM  Taşr..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster