Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

13 Ocak '20

 
Kategori
Öykü
Okunma Sayısı
14
 

ÇYK/A-21 2. Duruşma 1/6

A-21  2.Duruşma 1/6 (30 Kasım 1976 Salı)

16 Kasım 1976 günündeki ilk duruşmada verilen karar gereği 24 Kasımda Mahalinde keşif yapılmış ve 30 Kasım 1976 Salı günü (bu gün) de ikinci duruşma için Efe İsmail İle İlhan yine erkenden kalkarak Belediye otobüsüne binerek Üsküdar adliyesine gittiler. Üsküdar adliyesinde yine heyecanlı bir bekleyiş başladı. Önceki duruşmada saat 10:00 da denilmesine rağmen saat 11:10 da anca çağırılmışlardı. Salona girdiklerinde ikisinde de heyecan yükselmişti.

Hakim dosyayı açtı karıştırdı, kağıtlara baktı ve önceki duruşmada verilen kakarı okudu, sonra Efe İsmail ve İlhana doğru bakarak,

--Nüfus Müdürlüğüne yazılan yazıya cevap gelmemiş dedi, Yazının gelmesi lazım. Nusret’in kanuni mirasçısının olup olmadığını bilmemiz lazım. Sonrada duruma göre taraf oluşturulması gerekiyor. Taraflar teşkil edilmeden yargılama yapılamaz.

--Hakim bey bizim bir hasmımız yok ki karşı taraf olsun dedi İlhan. Hâkim,

--Senin dediğin gibi değil dedi, Eğer bir insanın hiç mirasçısı yoksa en son Devlet onun mirasçısıdır. Yani eğer kardeşi yoksa Devleti temsilen Maliye Hazinesi taraf teşkil eder, dedi.

--Ben ne bilirim Hâkim Bey dedi. Karşı taraf denince ben de bize hasım sandım.

--Yaz kızım dedi hakim, katibe de hemen vaziyet aldı.

--Nüfus müdürlüğüne yazılan yazıya cevap yok, Geçen duruşmada verilen ara kararı gereği mahalinde keşif yapıldığı görüldü.

Duruşma salonunda daktilo sesleri ile doldu, kâtibenin parmakları daktilo üzerinde çok hızlı hareket ediyordu. Durarak beklemeye başladı, salonda kısa süren derin bir sessizlikten sonra Hakim,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:1-Nüfus müdürlüğüne yazılan yazının cevabi yazısı gelmediğinden tekiden istenmesine,

2-Nüfus müdürlüğünden yazının gelmesi halinde duruşma günü beklemeksizin mahalli Polis karakoluna yazı yazılarak kişinin adresinin saptanması ve duruşma gününü bildirir davetiye gönderilmesine

--Kızım on beş gün sonra için duruşma ne zaman veriyoruz dedi.

Katibe yanında duran takvim yapraklarını karıştırdı ve 15 Aralıkta tamamen boş dedi.. İstediğiniz saat verebiliriz hâkim bey dedi. Hakim de,

3-Yukarıda açıklanan sebeplerle duruşmanın 15 Aralık 1976 Çarşamba günü saat 9:00 a bırakılmasına karar verildi, dedi.

İlhami ile Efe İsmail mahkeme salonundan çıktılar. Koridorda polis komiseri Tahir Özdemir kırmızı boyalı tahta banka oturmuş bekliyordu. Efe İsmail ile İlhan’ı görünce hemen yerinden kalkarak onların yanına doğru yürüdü ve karşılaştıklarında da tokalaşırken,

--Nasıl geçti diye sordu?

--Pek iyi değil dedi İlhan, Nüfus Müdürlüğü istenen kâğıtları göndermemiş, Bu nedenle de duruşmayı on beş gün sonraya attı hâkim bey.

--Tamam dedi, Tahir gider nüfustan istenen evrakı hemen alırız bu gün dedi. Sizin şimdi ağzınız kurumuştur. Gelin karakola gidelim de ben size güzel birer çay söyleyeyim dedi.

Üçü beraber adliye sarayından çıktılar ve yürüyerek karakola geldiler, Tahir’in söylediği çayları içtiklerinde kendilerine geldiler. Yüzlerindeki kara bulutlar dağıldı, güneş doğdu.

Çaydan sonra da yemeğe gittiler. Yemekten sonra mesai başladığında Nüfus müdürlüğüne giderek mahkemece istenen belgenin hemen gönderilmesini sağladılar. Belgede sağ olarak görülen Nusret’in kız kardeşi Esmahan Kendircioğlu’nun Selahattin Yoncalı adında biri ileevlendiği ve soyadının Yoncalı olduğu anlaşıldı, araştırma işini de Tahir üstüne aldı. Efe İsmail ile İlhan Kahvehaneye gitmek üzere Karakoldan ayrıldılar, Tahir’den haber bekleyeceklerdi.

Çaresiz kahvehanenin yolunu tuttular, zaten yapacak bir şeyleri de yoktu, beklemekten başka ellerinden bir şey gelmiyordu. Tahir benden haber bekleyin demişti. Bundan ötesi yoktu. Ayakları adımları isteksiz isteksiz atarak durağa geldiler. Sanki Üsküdar’da yapılacak çok işleri vardı da unutmuşlar gibi düşünceli bir halleri vardı. Mahalleye gidecek otobüsü beklerken Efe İsmail bir sigara yakarak vakit geçirmeye çalışıyordu. İlhan ise ilgisizce etrafa bakıyordu. Fazla beklemediler, otobüs geldi ve binerek ayakta mahalleye geldiler. Efe İsmail Kahvehaneye giderken İlhan da eve gitmek için izin istedi. Efe hiçbir şey demeden sadece elini havaya salladı.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 178
Toplam yorum
: 0
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 31
Kayıt tarihi
: 24.04.18
 
 

Uzun mu yoksa kısa mı olduğunu bilemediğim bir yolun sonuna adım adım yürüyorum. Yol arkadaşlarımın..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster