Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

26 Ocak '07

 
Kategori
Psikoloji
Okunma Sayısı
824
 

Dejavu

Dejavu
 

Ben bedenimi dinlendirirken yatakta, uykum ruhumu gezdirir uzaklarda. Gezer sabaha kadar değişik yaşamlarda, bir farklı uyanırım bedenimle buluşunca. Bazen , yahu ben neymişim deyip bilgiçlik taslayıp da kendimizde şaşırırız ya. Kimi zamanda ben buraya daha evvelden gelmiştim durumları. Rüyalarımız, hayallerimiz, hissettiklerimiz ve hatta inanılmaz tesadüfler. Bu saydıklarım varsayım olabilir. Tamamen hayal mahsulü olabilir. Koca bir yalan olabilir.

Hadi siz bir yaklaşımda bulunun. Bana kabuslarınızı anlatın, korkudan uyanmak isteyip de uyanamadığınız rüyalarınızı.. Ya da anlamını bilmediğiniz fakat uyandığınızda , keşke uyanmasaydım dedirten huzur ve mutluluk veren rüyalarınızı anlatın.

YOKSA RUHUNUZ, BİLİNÇ ALTINIZDAKİ İSTEKLERİNİZE YA DA KORKULARINIZA GÖREMİ SEYAHAT EDİYOR. Belki de ruhunuzun eski yaşam tecrübeleri zaman zaman ortaya çıkarak sizi şaşırtıyor. Hadi canım diyenlerinizi duyar gibiyim. Haklı olabilirsiniz. Belki de yüzde yüz haklısınız. İşte hayatın gizemi ve çok yönlülüğü.

BEN DAHA FAZLA İLERİ GİTMEK İSTEMİYORUM. Belki de benim ruhum ve bedenimdeki fırtına kendi kaosum ya da yol göstericimdir. Sizler de ruhunuzdaki ışığı keşfedin ve kendinizi o ışığa hiç çekinmeden bırakın. Ama kesinlikle körü körüne kaderci olupta yaşamın cümbüşünden kaçmayın. Bu renkler, bu ahenk ve bu ince hesap bizim için. Bizleri böylesine alternatif zenginliğine atan hesap sahibinin , canlı yayın dururken , bant yayın yapacağını zannetmiyorum. Ben ana ışık kaderinin haricinde herşeyin insanın kendi elinde olduğuna inanıyorum.

Medyum - Metin Özkaya

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

cevap verdiğiniziçin çok teşekkür ederim... belki ameliyat olarak o kadar zor değildi ama, heralde ilk ameliyat tecrübemiz olması ve eşimi o şekilde görmüş olmam beni etkilemiş olabilir. başımdan geçen olay için yapmış olduğunuz değerli yorum için tekrar teşekkür ederim. hoşçakalın

cindrellaman 
 13.02.2007 14:22
 

... döndüğümde kendimi kanepenin üzerinde yatarken gördüm. "allah ım rüya bu gerçek değil" diyerek kendimi uyandırmaya çalıştım ve uyandım. gerçekten az önce kendimi yatakta gördüğüm pozisyonda yatarken buldum . ve içerideki alacakaranlık rüyamdaki görüntü ile aynı idi. hiç bu kadar korktuğumu hatırlamıyorum. ceketimi aldığım gibi evden kendimi dışarı zor attım ve gece 02.00 ye kadar eve geri dönmedim. :) yorum sizin...

cindrellaman 
 12.02.2007 13:24
Cevap :
Tek kelimeyle muhteşem bir deneyim. Eşinizin ameliyatı zor mu oldu? Ya da onu kaybetmekten çok korkarak, ruhunuzu bedeninizden ayıracak kadar şiddetli bir yoğunluğamı sevkettiniz kendinizi? Daha derin yorum yapmak, ana hayat planınızı bilemeyeceğimiz için çok yanlış olur. Fazla üstünde durmayın ve yaşamınızın bu boyutunda mutlu bir şekilde hayatınızı sürdürün. Bu konu üzerinde fazla yoğunlaşmak, kafanızı karıştırabilir. Sizin avantajınız , içsel dünyanızın titreşimlere hassas olması nedeniyle, tehlikeleri daha evvelden hissedebilme, insanların yüzüne bakarak karakterlerini çözebilme ve hisleriniz yönünde doğru karar verebilme yetenekleridir. Bunların dışında , yeteri kadar uyumaya ve fazla uykusuz kalarak yorgun düşmemeye dikkat etmeniz gerekir. Paylaştığınız için çok teşekkürler. metin özkaya  12.02.2007 17:23
 

anlatın demişsiniz anlatayım :) eşim guatr ameliyatı olmuştu ve ben 1 gecelik uykusuz refakatin ardından ertesi gün öğlen gibi evime gelmiştim... hemen salondaki kanepenin üzerine sırt üstü uzanmıştım. e doğal olarak yorgunluktan hemen uyumuşum. çok gerçekçi bir şekilde (malum rüyalarda zaman ve objeler bazen çok uçuk olabiliyor) kapı tıkırtılarının ardından salona eşim girdi. üzerinde hala ameliyat elbiseleri boğazında o içinden kan akam hortumlar... gözlerinin altı morfinin etkisi ile kararmış... korkunç görünüyordu... "hayırdır sen ne arıyosun burda" dedim. sadece gülümsedi ve gelip karnımın üzerine oturdu. boğazımı sıkmaya başladı... nefes alamıyordum... ve kendimi çok güçsüz hissediyordum. sonbir hamle ile eşimi üzreimden yere attım ve korku, dehşet içinde besmele çekerek "sen özge değilsin, sen özge değilsin" diyerek yerde iki büklüm yatan eşimi tekmelemeye başladım (özge eşimdir :)) daha sonra koşarak alaca karanlık olan odayı aydınlatabilmek için salonun ışığını yakıp arkamı

cindrellaman 
 12.02.2007 13:21
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 116
Toplam yorum
: 641
Toplam mesaj
: 33
Ort. okunma sayısı
: 3077
Kayıt tarihi
: 15.01.07
 
 

İstanbul' da doğdum. Antikacı, saray restoratörü ve eksperim. Antika konusunda 50’ye yakın belgesel ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster