Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

31 Aralık '13

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
107
 

Demokrasi yerine yeni bir sistem gerek

Demokrasi yerine yeni bir sistem gerek
 

Öfke nöbetlerine karışan sara kaçıkları (nöbetleri):

Savrulmalar olur ancak, dönüp dolaşıp aynı yere konar, bu anda biter kaçamaklar. Öyleyse, eleştirilen savrulma değil, düştüğü yeri bilememektir.

Esfender Hoca yazmıştı şu katılmadığım fikri: “Demokrasinin olduğu toplumlarda refah düzeyi daha yüksektir. Ne yaparsanız yapın, demokrasinin olmadığı bir ülkede piyasa şartları da oluşmuyor. Ekonomide etkinlik ve verimlilik olmuyor. Piyasayı başıboş bırakmak da sonuç vermiyor.”(11 Nisan 2013 Yeniçağ)

Eleştiri geliştirebileceğimiz tezler kümesi, 1. refah düzeyi demokrasi toplumlarında yüksektir, 2. Piyasa şartları demokrasilerde oluşur, 3. Ekonomik verimlilik demokrasilerde artar, 4. Başıboş piyasalarda verimlilik düşer,

Piyasaları, demokrasi dediğimiz sistem üzerine kurarsanız elbette yukarıdaki tanımların doğruluğunu gözlemleyebilirsiniz. Demokrasi sistemini ancak, demokrat kafalara sahip kişiler kurabilir. Başka yolu yok mu refah düzeyini yükseltmenin? Refahtan ne anlıyoruz? Önce bunu cevaplamalıyız. Parası, pulu olan, her istediği malı satın alabilen, her istediği yiyeceğe-giyeceğe ulaşabilen.. Filan. Refah düzeyi ile ilgili verilerdir. Adamın cebinde (hesabında) parası milyonlarla, sabah-akşam zeytin ekmeğe talim ediyor, arabası yok, kısa mesafelere yürüyerek gidip geliyor, evi var, sıcacık, şimdi bu adamın refah seviyesi düşük mü? Ama adam demokrasiden hiç mi hiç anlamıyor. Hatta anladığımız anlamda demokratta diyemeyiz, çünkü söylediği fikirlerin eleştirilmesinden asla haz etmez. Çocukları bile laf edemez onun sözlerinin üstüne. Ama refahı çok çok yüksek.

Demokrasi dediğimiz sistem içinde refahın adilane dağıtılmadığını da gözleyebiliyoruz. İdareciler tamamıyla yüksek mektep bitirmiş, tahsilli kişilerden oluşur. Tahsilleri adeta karşıyı ezmek, kendilerini yüceltmek için yapılmış gibidir. Güya bu kişiler demokrattır. İdare ettikleri (halk) ise bilerek cahil bırakılmıştır kendilerine daima muhtaç olsunlar, daima kendilerine başvursunlar diye. Dolayısıyla seçim zamanlarında oylarını böylelikle alacaklardır. Pek demokrattırlar, pek allâmedirler. Ama milleti ezmekten zevk alırlar ve haklarını dağıtmaktan imtina ederler. Hani demokrasi?

Refahın toplamı, toplam saadeti de anlatmaz. Çünkü demokratlar milletin saadetli ve huzurlu olmasını asla istemezler. Böyle olunca millet düşünmeye ve eleştirmeye başlar. Bu ise, kendilerinin iktidarlarının bir gün sona ereceğini anlatır ki, bunu asla istemezler. Hele hele, yönetim yerlerine halktan birinin (yetişerek, öğrenerek) gelmesi demek onlar için felakettir. Halkın yönetim yerlerinden uzak tutulması politikalarının aslıdır. Aç bırakmak, bilgisiz bırakmak, muhtaç bırakmak demokrasinin ilk şartlarındandır. Şimdilerde demokratlar, küreselciliğe soyundular. Küresel şirketler, yönetimleri demokratların elinden aldı, alacak. Zaten onların emirlerinin dışında bir karar aldıkları da yok. Böyle mi? He.. Doğru, böyledir.

Hani demokrasi? Diye sorarız öyleyse bizde. Hani demokrasi? Demokrasi bunun neresinde? Aralıklarla sandıklara gidip oy kullanmak demokrasi midir? Doğrusu demokrasiden anladıkları da tam bu oy kullanma meselesi. Oy kullanılıyorsa işte sana demokrasi. Yesinler sizin demokrasinizi.

Evinden sandığa kadar giderken bile oy verecek kişinin fikrini değiştirebiliyorsanız, burada demokrasiden değil, otokrasiden bahsedilebilir. Hem nerede görülmüş bir şehirde, bir bölgede, bir sandıkta %80 ve üzerinde oy çıkan demokrasi? Ancak, bizimki gibi bir kraliyette söz konusu olabilir. ‘Krasi’ si kalmış, ‘dem’i kaybolmuş bir karabasan yönetim tarzı.

Piyasa zaten örgütlü bir alandır. Eğer piyasa kelimesini kullanıyorsak zaten örgütlü bir yapı vardır. Başıboş piyasalar tanımı yanlıştır. Başıboş ise orada bir piyasadan değil, zorbaların tahakkümü ve dayatmalarından bahsedilebilir. Ali kıran baş kesen tarzı. Deli Dumrul tarzı, geçenden on akçe, geçmeyenden döve döve yirmi akçe alınan durumlar. Buna piyasa diyemeyiz. Devletlerin saldıkları vergilerde piyasalarda oluşmaz. Ancak, piyasaların hareketlerinden, kıvılcım alan devlet organı harekete geçerek, vergi oranlarında (-) veya (+) oynamalar yapa(bili)r, bu kanunlarla verilmiş bir görevdir.

Piyasaları örgütleyen ve gidişatını denetleyen devlet niye sadece demokrasilerde etkin olsun ki, piyasa şartları sadece demokrasilerde oluşsun? Bunu anlamak zor. Şu cümleyi sık duyarız; “yenisi bulunana kadar en iyi yönetim tarzı demokrasidir”.Peki demokrasi bulunana kadar piyasalar başıboş muydu? Bize göre tam tersi.

Küreselleşme iştiyakları demokrasilerin pabucunu dama atmıştır. Yönetsel kararlar dünyanın bazı belli bölgelerinde (küresel çete merkezleri) alınıyor ve o kararlar görevliler tarafından dikte ediliyor. Kendilerini demokrat sanan idareciler ise o kararları uygulayarak, demokrasinin nimetlerinden bahsediyorlar. Hepsi bu kadar.

Nurullah aydın Hoca, Turansesi com sitesinde yayınlanan bir makalesinde “ABD’nin küresel emperyalizminin uyuşturucu sloganı; insan hakları, demokrasi, özgürlük ve serbest piyasa ekonomisi kavramlarıdır”.Demektedir. Demokrasi, küreselcilerin kırbacı gibi kullanılmaktadır. Köhnemiş bir sistem yıkılmaya mahkûmdur ve yıkılmalıdır.

Devrini tamamlamıştır demokrasi. Yerine ya, küresel çetelerin dikte ettikleri sömürü düzeni oturacak (ki, kendini idareci sananlar bu yöntemi seçiyor günümüzde), ya da Türk’ün geliştirdiği yeni bir yönetim sistemi geçecektir.

Niye Türk?

15 Bin yıllık millet olma şuuru, 7 Bin yıllık devlete sahip olma idraki, sayısız devlet kurma ve 3 büyük imparatorluk tecrübesi, bin beş yüz yıllık İslam-Türk medeniyet külliyatı bir kenarda dururken, bahsettiğimiz yeni devlet sisteminin bir başka medeniyetin insanlarından beklemek akıllara ziyandır.

Yeni devletin, yeni medeniyetin tarihi birikimi Türklerde mevcuttur ve ezilen, haklarından mahrum bırakılmış, üretilen refahtan yeterli ve gerekli payı alamayan dünya insanlığı bizden bunu beklemektedir.

Yazının başındaki cümleye dönersek; özellikle son üç yüz yıldır savrulmaktadır ve gideceği yönü bilememiştir Türk. Şimdi savrulduğu yerden, tam çözüm noktasına, ‘Hak devleti’ noktasına düşecek ve geçmişle oyalanmak değil, ileriye daima ileriye bakarak dünyanın beklediği sistemi geliştirecektir.

Demokrasiden alınacak dersimiz var ise, oda “demokrasinin aslında büyük finansman kaynaklarını harekete geçirdiği ve aslında seçicilerin bir-kaç sınırlı kişi olduğu gerçeğidir.” Gerisi laftır.

Öfke nöbetlerinin sonu ifakattır.

www.mahmutemin.blogspot.com

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Bence de öyle! Bu konuda ne kadar yorum yapsak, ne kadar dil döksek yeridir. Bence Tarih Bilinci olmadan hiç bir kurtuluşa erişilemez kardeş. Batı ve özellikle Japonya nasıl ki kendi kültür ve uygarlık özlerine basa basa yükselebildiler Türk İslam ulusları da Batı'nın emperyalist emellerini gizleyen 'demokrasi', 'özelleştirme' ve 'küreselleşme' ile BOP tuzaklarına düşmeden yeni çıkış yolları bulmak zorundadır. Yoksa sonumuz hüsrandır. Özellikle son on bir yılda dayatılan nice örneklerde görüldüğü ve 'kardeş kanı' döktürülmeye çalışıldığı gibi 'körle yatan şaşı kalkıyor!' Ya sabır!

Ömer Faruk MENCİK YILMAZ 
 07.01.2014 12:40
Cevap :
"Ya Sabır..." Çok teşekkür ederim, Saygılarımla  09.01.2014 10:48
 

Bu fikirler ve benzer üslubu biyerlerden tanıyor gibiyim. Özgür Deniz'in düşünce ve ülubuna benziyor. Onun biraz daha yumuşağı. Selâmlar...

İsmail Hakkı CENGİZ 
 01.01.2014 10:16
Cevap :
Selam İsmail Hakkı Bey, Yorumunuz için teşekkür ederim. Lakin belirttiğiniz ismi tanımıyorum. Saygılarımla  01.01.2014 18:55
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 59
Toplam yorum
: 14
Toplam mesaj
: 3
Ort. okunma sayısı
: 414
Kayıt tarihi
: 25.05.11
 
 

"Bom boş, Boşlukta" Konuyla ilgili eğitimim yoktur.Merak ve özel çabalarla bir şeyler yapmaya çal..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster