Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

07 Kasım '06

 
Kategori
Kent Yaşamı
Okunma Sayısı
295
 

Doğduğum yere ithafen..

Uzun zamandır yazmaktan, okumaktan, konuşmaktan yana olmayan ben, nihayet toparladı kendini. Bu semt beni yavaş yavaş çürütüyor çünkü..

Ağır metal yüklü, siyah beyaza renklere bürünmüş olan bu doğduğum ,büyüdüğüm yerde(gebze de) hala birşeylerin değişemediğini görmek ya da değişmediğini görmek beni üzüyor derken güzel bir haber aldım..

TİYATRO!

Ankara Ekin Tiyatrosu oyuncularının dopdolu, keyifli gösterisinden sonra eve gelirken gülümsediğimi farkettim.. günlük hayatın yoğunluğundan, karmaşasından sıyrılıp kendimizi ne kadar mutlu edebiliyoruz acaba.. ama sadece kendimizle birlikte kendimizi mutlu etmek için...

Sevdiğiniz dostlarınızla ya da sevgilinizle değil, ailenizle değil sadece kendinizle ne kadar vakit geçiriyorsunuz acaba.. neden hep birşeyler yaparken birilerini arar gözlerimiz yanımızda.. neden kendi mutluluğumuzu endeksliyoruz

hep başkalarının mutluluğuna..

Bunları düşünerek yol boyunca tek başıma yürümekten keyif aldığım için otobüse binmedim, yürüdüm.. yürüdüm.. eve geldiğimde hala gülüyordum. mutlu ve enerji doluydum. hatta o kadar iyi hissediyordum ki kendimi 6 saat daha ders anlatabilirdim:) neyse özetle bugün tıpkı öğrencilerim gibi " çocuk " gibiydim..

Sözüm Gebze ye!!!

Gebze! hala çamur dolu sokakların.. çocukken de çamur olurdu paçalarım hala değişmedi yolların.. Ben büyüdüm sen hala büyüyemedin.. renklerini değiştiremedin.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 13
Toplam yorum
: 12
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 1261
Kayıt tarihi
: 24.08.06
 
 

Her şeye rağmen kişi yaşarken bile her şafak yepyeni umutları getirmeli, uçup giden hayallerinden bo..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster