Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 
 

AYFER AYTAÇ GAZETECİ YAZAR

http://blog.milliyet.com.tr/ayferaytac

15 Ekim '17

 
Kategori
Güncel
Okunma Sayısı
504
 

Domatesim Doğdu

Domatesim Doğdu
 

Biraz bodur, ama saksıda olan budur.


Yoktan var olan bir canı her anıyla yakından görmek müthiş bir his, detaylarını anlatmakta aciz kalınabilir. Görmeyi beklemiyordum doğrusu, özellikle serin sonbahar günlerinde... Neler demeliyim bilemiyorum. Harika, Muhteşem...

Ilık eylül ayının ilk günleriydi. Güneşin ışıklarının ısısı kemiklerimizin ısınmasına yetersiz kalmaya başlamıştı. Kısacası yazın güzel görünen her şey durgun halleriyle güzün habercisi gibiydi. Cam balkonumda son sıcaklardan iyice nasiplenmek arzusuyla, sabah kahvaltımı bile solgun güneşin bağrına yayılarak yapar olmuştum.Kahvaltı soframda tarlaların son kalıntılarından toplanıp pazara getirilmiş, kızarmakta aciz kalmış domatesim de bulunuyordu. Lezzetiyle çok güzel bulduğum domatesin tabağımda kalan çekirdeklerini, (Belki yerimden kalkmaya üşendiğimden) cam balkonun dışına konulmuş kuru topraklı saksıya dökerek, soframı toparladım. Sonra aklıma geldikçe, bu saksıya ara sıra bir bardak su döktüm. Bir süre sonra bardakla dökülen suların etkisiyle, dar alanda sıkışıp kalmış toprağın karnından bir yeşillik baş göstermeye başladı.

Çocukluğuma dönmek gibi sanki, çoşkulu bir heyecana kapıldım. "Belki bir ottur" dedim ilkin. "Olsun, canlanmış dikkat etmek lazım." Düşüncesiyle özenle bu yeşilliği hiç aksatmadan sulamaya devam ettim. Sonra ne mi oldu? Bir nevi geri dönüşüm oldu. Çöp torbası yerin toprağa serptiğim çekirdekler, yeniden hayat buldu.

O ot sandığım bitki büyüdü, yemyeşil yapraklandı. Yapraklarını mis gibi kokular sardı. Daha sonra o yapraklar arasından bazı dallar çiçek açtı. Sarı minik çiçeklere gözüm gibi bakar oldum.  Her bir yaprağı, dalı, çocuk gibi okşadım, tek tek ilgilendim. Çok güzel görünüyorlardı. Onlarla her sabah konuşur oldum. Konuştukça canlanır olduklarını gördüm.

Kendi evinde bir bitki yetiştirmek, çocuğunu yetiştirmek kadar zor olmasa da, eşsiz bir şey. Kendi elinle,emeğinle bir üretim yapmış oluyorsun. Bir var oluşa, lezzetin doğuşuna katkıda bulunuyorsun. Bu çok güzel bir duygu... Bu öylesine bir şey değil, çok özeldi. Yüce Rabbim benim evime, benim elimi vesile ederek bir can bahşetmişti. Evet bu canlı bir bitkiydi. Güneşin görünmesiyle ve günde verdiğim bir bardak suyla büyüyordu. Günden güne oluşumunu, değişimini görüyordum. Sıra dışı bir ayrıcalık bu, bayılıyordum seyrine...

Sarı çiçekler kurumaya yüz tutarken bir an üzüntüye kapıldım. bakamadım, ilgisiz bıraktım sandım. Sonrasında o büzüşen sarı çiçeklerin ardından önce toplu iğne başı kadar, sonrasında küçük fındık kadar bir yeşillik oluştu ve o yeşillik büyüdükçe, öğle vakti güneşine baktıkça kızardı, domates haline döndü. Her safhasında heyecanlandım, mutlu oldum. Üretici olmak zor, ama çok  harika... Bir şeyi yapmazsanız, başaramazsınız. Bunun ne demek olduğunu iyi anladım.Ben bundan sonra hep bir şeyler, ama güzel şeyler yapanlardan olacağım. Ben artık bir domates yetiştiricisiyim, bundan böyle çiftçi gazeteci  diyebilirsiniz bana.

Çok mutluyum, bir eylem yaptım. Benim evimde, dar bir saksı içinde bir canlı oluştu. Sonrasında çoğaldı, salkım üzerine dizili kıpkırmızı domatesler oldu.Parasız, pulsuz, sevgi ve ilgiyle toprağın altından çıkan bir candı. Adını sevgi koydum, göbek adı da mucize oldu...

Ayfer AYTAÇ

www.ayferaytac.com

 

 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 422
Toplam yorum
: 206
Toplam mesaj
: 1
Ort. okunma sayısı
: 161
Kayıt tarihi
: 08.12.14
 
 

Gazeteci-yazar ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster