Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

11 Kasım '11

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
441
 

Dr. Miyazaki'yi kaybetmenin utancı

Dr. Miyazaki'yi  kaybetmenin utancı
 

O bize en kötü günümüzde uzaklardan uzanan eldi. Depremden yıkılan binaların altında kalan insanlarımızın kararan dünyalarına yeniden ışık veren bir kardeşimizdi. Can dostumuzdu. Yardım ordumuzun bir neferi idi. O ülkesini ve ailesini uzaklarda bırakarak göçük altında kalan insanlarımıza yardıma geldi. Bize insan olmanın erdemini gösterdi. Gece gündüz zorluklarla mücadele etti.  Çünkü o depremi her zaman yaşayan topraklardan geliyordu. Depremi yaşayan insanların ruh halini biliyordu.

O 23 Ekim’deki büyük depremin ardından arama-kurtarma çalışmalarına katılmak için Japonya’dan “Association for Aid and Relief” (AAR) adlı yardım organizasyonunda görevliarkadaşları Yumeka Ota, Miyuki Konnai ile birlikte Erciş’e gelmişti.

Arkadaşı Yumeka Ota kısa süre önce ülkesine dönerek hayatını kurtarmış, çalışmalara bir süre daha devam etme kararı alan Konnai ve Miyazaki Van’a geçerek adı Bayram olmasına rağmen insanları hayatını karartan cehennem oteline yerleşmişlerdi. Geçtiğimiz günlerde meydana gelen önce artçı deprem zannedilen, sonra bağımsız deprem olduğu ortaya konulan 5.6 büyüklüğündeki depreme kaldıkları otelde ekip üyesi Konnai ile yakalanmışlar ve göçük altında kalmışlardı. Depremden yaklaşık 5.5 saat sonra açılan tünelden Konnai sağ çıkarılmıştı. Hemen hastaneye kaldırılan Konnai’den 13 saat sonra Dr.Miyazaki’ye ulaşılmıştı.

Ağır yaralı halde çıkarılan Dr. Miyazaki’ye serum takan sağlık ekipleri yaklaşık 25 dakika kalp masajı uygulamışlar. Ancak Van Bölge Eğitim ve Araştırma Hastanesi bahçesindeki sahra hastanesine kaldırılan Miyazaki tüm çabalara rağmen kurtarılamamıştı.

O arkadaşları ile birlikte kurtarma çalışmaları yanında kentte satın aldıkları kurbanlık hayvanları kestirmiş, ardından poşetlere koydukları etleri çadırlarda yaşayan depremzedelere dağıtmışlardı. http://zaman.com.tr/haber.do?haberno=1200797&title=yardima-kosan-japon-doktor-otel-enkazinda-hayatini-kaybetti

O bizlere güvendi ve inandı. Cehennem otelinde kalmaktan hiç çekinmedi. Son yıllarda hızla artan ısı koruma amaçlı mantolama işleminin kusur kapatmak için kullanılacağına ihtimal bile vermemişti. Otelin gerekli kontrollerden geçmiş olduğunu ve yetkililerin o bina ile herhangi bir çekincesi olmadığını zannetti. O otelin kendi sonu olacağına hiç düşünmemişti.

Ne de olsa onun doğduğu topraklarda sorumlular görevini yerine getirir ve insan kayırmadan doğru iş yaparlardı. Yetkililerin sözlerine güvenilirdi. En ağır afet anlarında bile insanlar sakin ve sorumluluklarının bilincinde idi. Ne deprem, ne tsunami ne de nükleer patlama insanları görevlerinden alı koymazdı. Önce insanlar alışkındı düzene, eşitliğe ve insanlığın erdemine. Sistemleri başarılı kılan insandı sonuçta.

Dr. Atsushi Miyazaki bugün aramızdan ayrıldı. Hem de bizlerin hatasına kurban gitti. O otelin çökeceğini sanki hiçbir kimse görmemişti ve düşünememişti. Her yer yerle bir olurken üstü kaplı içi deprem yorgunu cehennem otelinin kusurlarını ne belediye ne de ilgili diğer kamu kuruluşları, yörenin temsilcileri görebilmişti. Belki biliyorlardı belki de saklıyorlardı. Diğer deprem gücüne göre zayıf sarsıntıda dışarıdan güçlü görünen otelin yıkılmasının başka izahı olamazdı.

O uzaklardan bize yardıma gelirken geride ailesini ve sevdiklerini bıraktı. Onun kim bilir ne hayalleri vardı. Ailesi ve kendisi sonucun böylesine acı olacağını hesaba katmamıştı. Ne de olsa yapacağı iş insani değerleri yüksek olan ulvi bir çalışma idi. Bugün diğer insanlarımız ile kahramanımız Dr. Atsushi Miyazaki büyük bir ihmal sonucu kaybettik. Onu yardım ettiği insanların yaşadığı topraklarından sonsuz yolculuğa uğurladık. Güvenli bir yuva zannedilerek sığınılan cehennem otelinin yıkıntıları arasında gerçekte biz kaldık. O bize yardım eli uzatırken, biz onu koruyamadık.

Bugün onu yaşatamamanın utancını yaşıyoruz. Onun ailesine, onun ülkesine verilecek cevabımız yok. Kimsenin sorumluluğu başkasının üstüne atmasına hiç gerek yok. Başta o otellerin sahipleri olmak üzere yöredeki yetkililer isteselerdi bir uyarıda bulunabilirlerdi. Çünkü onlardan bazıları bu acı gerçeği zaten biliyorlardı. Bu faciaya engel olabilirlerdi. İnsanlarımızı göz göre göre ölüme atmazlardı. Gelinen bu acı noktadan sonra konu ile ilgili çeşitli bahaneler ve sorumluluktan kaçma yolları bulunabilir. Ama meydana gelen olay, faciaya sebep olanların vicdanlarda sonsuza kadar bir yara olarak kalacaktır. Hiçbir mazeret onları temize çıkaramayacaktır.

O otellerde basın mensubu arkadaşlarımız, deprem için çalışmaya ve yardım etmeye gelen insanlarımız vardı. Dr Atsushi Miyazaki ile birlikte o makyajlı otel hepsine mezar oldu. Yardım için geldikleri topraklarda hayatlarına son nokta kondu.

Dr. Atsushi Miyazaki daha nice hayatlar kurtarması mümkün iken genç yaşta aramızdan ayrıldı. Bizleri utancımızla baş başa bıraktı. Ailesinin başı sağolsun. Japonya’nın başı sağolsun. Onun can kurtarmak için gelen bedeni cansız olarak topraklarımızdan ülkesine gönderilirken yaşadığımız bu utanç lütfen hepimize ders olsun.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Merhabalar, Japonlar asil bir millettir. Ne para, ne pul, ne milliyet, ne çıkar, ne menfaat ve ne de rant için değil, insanlık için hayatını kaybeden bu asil milletin temsilcisi ve güzel insan Dr. A.Miyazaki'yi kaybetmiş olmanın üzüntüsünü hala yaşamaktayım. Ben de bu güzel insana http://degirmendenmektupvar.blogspot.com blog sayfamda yer verdim. Bu güzel insana yüce Allah'tan rahmet, ailesine ve sevenlerine başsağlığı ve sabır dilemekten başka hiçbir şey elimizden gelmiyor. İnşallah yetkililer, yapılması gerekeni yaparlar. Selam ve dualarımla.

Pervane 
 11.11.2011 23:41
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 391
Toplam yorum
: 85
Toplam mesaj
: 4
Ort. okunma sayısı
: 754
Kayıt tarihi
: 19.02.10
 
 

Tarım, Gıda, Ormancılık, Çevre, Örgütlenme ve Proje konularında çalışmalarda bulunmaktayım. Öncel..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster