Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

23 Kasım '07

 
Kategori
Kültür - Sanat
Okunma Sayısı
4782
 

Dünyanın Bütün Çiçekleri

Dünyanın Bütün Çiçekleri
 

Resim İnternetten alıntıdır:


Kutlama törenlerine artık katılmasam da, ( Biliyorsunuz öğretmenler asla emekli olmazlar, ölünce ancak....) yine 24 Kasım sevinci doluyor içime. Ulu önder Atatürk bundan 78 yıl önce 24 Kasım'da "Başöğretmen" ünvanını almıştı. Öğretmenler Günü 1981 yılından beri kutlanıyor. İlk yıllarda daha çoşkulu olurdu kutlamalar, maddileşen herşey gibi o da zaman geçtikçe önemini yitirmeye başladı.

Öğretmenlik zor meslektir. Malzemesi insandır, şekil vermek, yetiştirmek ve başarılı olmak kaçınılmazdır, bu nedenle özveri ister, sevgi ister, güven ister...“Dünyanın her yerinde öğretmenler toplumun en özverili ve en saygıdeğer öğeleridir.” demiştir ulu önder Atatürk. Bir de köy öğretmeni olunca, ayrıca zor koşullara uyum sağlayacak yürek ister, can ister. Öğretmen çalışırken karşılık beklemez, idealisttir. Tek beklentisi çiçekleri olarak kabul ettiği çocuklarının sevgi dolu yürekleridir.

Kutlama törenlerinin vazgeçilmez unsurlarıdır: Şiirler, marşlar, halk oyunları. Şiir denilince de yurdun her yerinde, her okulda ve her okunduğunda insanın içini dağlayan bir şiir vardır. Gerçek bir öğretmenin şiiri.

Türk şiirinin güzel kalemlerinden, gerçek Türk aydını Ceyhun Atuf Kansu, bir çocuk doktoru olarak Anadolu'da görev yapmış, en ücra yerlere gitmiştir. Bu nedenledir ki, köy öğretmenlerinin dertlerini, sıkıntılarını ve yaşadıklarını iyi gözlemlemiştir. Köy öğretmeni Şefik Sınığ'ın ölmeden önce söylediği son sözleri ile başlayan, en güzel ve en anlamlı şiiri kaleme almış ve şiir dünyamıza katmıştır.

"Dünyanın Bütün Çiçekleri" benim için en güzel öğretmen şiiri.

DÜNYANIN BÜTÜN ÇİÇEKLERİ

Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
Bütün çiçekleri getirin buraya,
Öğrencilerimi getirin, getirin buraya,
Kaya diplerinde açmış çiğdemlere benzer
Bütün köy çocuklarını getirin buraya,
Son bir ders vereceğim onlara,
Son şarkımı söyleyeceğim,
Getirin getirin...ve sonra öleceğim.

Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,
Kır ve dağ çiçeklerini istiyorum,
Kaderleri bana benzeyen,
Yalnızlıkta açarlar, kimse bilmez onları,
Geniş ovalarda kaybolur kokuları...
Yurdumun sevgili ve adsız çiçekleri,
Hepinizi hepinizi istiyorum, gelin görün beni,
Toprağı nasıl örterseniz öylece örtün beni.

Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,
Afyon ovasında açan haşhaş çiçeklerini
Bacımın suladığı fesleğenleri,
Köy çiçeklerinin hepsini, hepsini,
Avluların pembe entarili hatmisini,
Çoban yastığını, peygamber çiçeğini de unutmayın.
Aman Isparta güllerini de unutmayın
Hepsini, hepsini bir anda koklamak istiyorum.
Getirin, dünyanın bütün çiçeklerini istiyorum.

Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum.
Ben köy öğretmeniyim, bir bahçıvanım,
Ben bir bahçe suluyordum, gönlümden,
Kimse bilmez, kimse anlamaz dilimden,
Ne güller fışkırır çilelerimden,
Kandır, hayattır, emektir, benim güllerim,
Korkmadım, korkmuyorum ölümden,
Siz çiçek getirin yalnız, çiçek getirin.

Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,
Baharda Polatlı kırlarında açan,
Güz geldi mi Kopdağına göçen,
Yörükler yaylasında Toroslarda eğleşen.
Muş ovasından, Ağrı eteğinden,
Gücenmesin bütün yurt bahçelerinden
Çiçek getirin, çiçek getirin, örtün beni,
Eğin türkülerinin içine gömün beni.

Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,
En güzellerini saymadım çiçeklerin,
Çocukları, öğrencilerimi istiyorum.
Yalnız ve çileli hayatımın çiçeklerini,
Köy okullarında açan, gizli ve sessiz,
O bakımsız, ama kokusu eşsiz çiçek.
Kimse bilmeyecek, seni beni kimse bilmeyecek,
Seni beni yalnızlık örtecek, yalnızlık örtecek.

Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,
Ben mezarsız yaşamayı diliyorum,
Ölmemek istiyorum, yaşamak istiyorum.
Yetiştirdiğim bahçe yarıda kalmasın,
Tarümar olmasın istiyorum, perişan olmasın,
Beni bilse bilse çiçekler bilir, dostlarım,
Niçin yaşadığımı ben onlara söyledim,
Çiçeklerde açar benim gizli arzularım.

Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,
Okulun duvarı çöktü altında kaldım,
Ama ben dünya üstündeyim, toprakta,
Yaz kış bir şey söyleyen sonsuz toprakta,
Çile çektim, yalnız kaldım, ama yaşadım,
Yurdumun çiçeklenmesi için daima, yaşadım,
Bilir bunu bahçeler, kayalar, köyler bilir.
Şimdi sustum, örtün beni, yatırın buraya,
Dünyanın bütün çiçeklerini getirin buraya.

Ceyhun Atuf KANSU

(1919- İstanbul- 17 Mart 1978- Ankara )

Bir gün önceden tüm öğretmenlerimizin 24 Kasım Öğretmenler Günü'nü en içten dileklerimle kutluyorum!


Resim alıntıdır:

http://www.cydd.org.tr/resimler/babahaber12052005-1.jpg

murat ertaş bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

sevgili arkadaşım, günün kutlu olsun:) sağlıkla mutlulukla:) bu şiiri bende çok severim...sevgilerimle

mutlumavi 
 25.11.2007 1:43
Cevap :
Teşekkürler Mutlumaviciğim...Şair ve şairciklerin farkı böyle şiirlerde ortaya çıkıyor...değil mi? İyi haftasonları dilerim...Selamlar..  25.11.2007 10:24
 

Sevgili öğretmenim.Öğretmenler gününüzü en içten dileklerimle kutluyorum.Tijen.

tijence 
 24.11.2007 14:20
Cevap :
Teşekkürler Tijen Hanım, ne güzel oldu bugün, çocuklar gibi şen olduk...sizin gününüzde de sana yazarız...sevgilerimle..  24.11.2007 15:04
 

Ülkenin geleceği, herşeyi öğretmenler ,hakettikleri saygınlığı dilerim yakalarlar. Şiir herzaman gözümü yaşartır.Sizinde gününüz kutlu olsun. Benim öğretmenliğim ise, Ankara'da bir haftalık Mamak lisesinde İngilizce öğretmenliği sayılırsa. Selam ve sevgiler

kadirr 
 24.11.2007 12:44
Cevap :
Teşekkürler Kadir Bey, öğretmenlik istenilse de atılmayacak bir meslek, uzun yıllar "Hocam" diye hitap edilecektir size...selamlar-saygılar....  24.11.2007 15:06
 

:9 Ben ağlarım bu şiirde... Yüreğinize sağlık.Sevgilerimle... Her güzel gün siz öğretmenlerindir...

Ozlem Ozkulak 
 23.11.2007 19:09
Cevap :
Teşekkürler, beni duygulandıran birkaç şiir var, bu en güzeli...sevgiler benden de...  23.11.2007 21:49
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 480
Toplam yorum
: 2957
Toplam mesaj
: 478
Ort. okunma sayısı
: 1951
Kayıt tarihi
: 27.03.07
 
 

Üstkimliği ile insan, altkimliği yeterince kalabalık birisi; Eş, anne, öğretmen emeklisi. Doğa, H..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster