Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

02 Aralık '07

 
Kategori
İlişkiler
Okunma Sayısı
663
 

Dünyaya onun gözlerinden bakabilseydim eğer...

Dünyaya onun gözlerinden bakabilseydim eğer...
 


Dünyaya onun gözlerinden bakabilseydim… Bakabilseydim eğer belki de çok daha kolay olurdu her şey. Ne bitmek tükenmek bilmeyen yanlış anlaşılmalar, ne de insana kapkara bir gözlük taktıran kırılganlıklar yaşanırdı… Belki de kendi hatalarıma güler, kendi çıkışlarıma gücenirdim…

Dünyaya onun gözlerinden bakabilseydim eğer kendi değerimi bilir ona göre renk verirdim… Ama ben dünyaya kendi gözlerimle bakıyorum… Onun gibi bakıp, onun gibi değerlendirmemin imkânı yok… Yani aynı yöne onunla bakamadığım için onu anlayabilmemin imkânı yok…

İnsan bazen anlamlandıramadığı davranışları, hak etmediği kırılganlıkları, bitmek tükenmek bilmeyen didişmeleri anlayabilmek için karşısındakinin gözlerinden bakmak ister dünyaya… Bakmak ve onun gözündeki kendini bulmak ister… Mümkün müdür? Bana göre değildir… Ama içinde bulunduğu durumları göz önünde bulundurarak, ağzından havaya karışan kelimeleri tutarak ve gözlerinden karşısındakine akan sevgiyi-nefreti-dostluğu ya da her neyi görüyorsa onun üzerinden yaklaşık bir değerlendirme yapabilir… Bu ne kadar doğrudur bilinmez… Çünkü hiç kimse karşısındakinin psikolojisini tam olarak anlayıp onun gözlerine, ruhuna ve de yüreğinin yerine geçip; hayata, dünyaya, insanlara bakamaz… Bunun mümkünü yoktur… Ve az önce saydığımız yaklaşık tahminlerle içinde, kendi dünyasında genellikle kötü kurgular üzerinden giderek onun gözünde kendini değersiz hatta önemsiz hissettiren bir bakışla yaklaşır… İnsan psikolojisinin vazgeçilmez kurgu sistemi çalışmıştır bir defa… Engel tanımaz…

Ve öyle bir çarktır ki bu her olay çarkın dişlilerine iki kat ivme kazandırır…. İçindeki kurgu ve şüphe onun gözünde senin değersiz olduğuna öyle inandırmıştır ki; artık gündelik kelimeleri bir kenara bırakıp, her tatlı sözün altında bile binlerce olumsuz senaryoyu canlandırırız… İçimiz siyah bir nehir, düşünmelerimiz o akan nehirdeki siyah, şekilsiz taşlara benzer… Oturur dibe ve hiçbir zaman farklı bir seçeneğe izin vermez… Akmaya, durulmaya ya da ay ışığının aydınlatmasına izin vermez… Öyle bir kurgudur ki bu gerçekle tümden bir kopukluğu sağlayıp, seni kendi derinliklerine hapseder…

Ve hayat, o derinliklerden kurtulmakla kavuşur günışığına… Ve onun gözlerinden dünyaya bakmak, ancak o günışığını yakalayabilmekle mümkündür… Ve insan; kurgudan kurtulup kendi gözleriyle baktığı an yaşamaktadır hayatı, aşkı, sevgiyi ve her şeyii…

Fotoğraf : Recep Güleç

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Dünyaya onun gözleriyle bakabilseydim dediğim tek bir kişi var. O, o kadar güvenilir ve sevgi dolu görüyor ki yaşamın içinde olan biteni... Keşke diyorum... KISA OLMASINA KARŞIN ÇOK UZUNN SÖZDEN ANLAMLI BİR YAZI ELİNE SAĞLIK...

Portakal Çiçeği ve FISILTI 
 12.12.2007 19:26
Cevap :
Evet hepimizin hayatında o bir kişi vardır mutlaka... Koşulsuz güvendiğimiz ve sevdiğimiz ve onun gözleriyle bakmak istediğimiz... Sevgilerimle ablacım...  13.12.2007 9:30
 

Canım Seda'm, bence de en iyisi hayata ve yaşananlara insanın kendi gözleriyle bakması ve ona göre değer vermesi. İşte o zaman gerçekler daha anlaşılır olur. Sevgilerimle

Abla 
 03.12.2007 23:58
Cevap :
Canım ablam istesekte bakamıyoruz başka gözlerle dünyaya... Bakmaya çalıştığımız an kendimiz olmaktan çıkıyoruz... En güzeli kendi bakışınla yorumlamak hayatı. Kocaman öptüm. Sevgilerimle...  04.12.2007 8:35
 

Yazılarını okudum. Neden bu kendini karşındaki için heba etme. Seni anlaması için, onun gözleriyle bakıp onu anlayabilmek için. İnsanlar ikili ilişkilerde biraz bencil olmalı. Kimse seni senden dah çok sevemez ve hiç kimse seni senin kadar düşünmez.Sevgiyle kal

Tugberk Tekin 
 03.12.2007 17:57
Cevap :
Biraz bencil olmalı haklısınız ama çok değil... Bu benim kendi görüşüm. Karşımdakininin ne yapacağına göre şekillendiremem ki kendimi... O zaman kendim olmaktan çıkmaz mıyım? Sevgilerimle...  03.12.2007 19:13
 

Olabilecekler üzerine değil olanlar üzerine çalışsa zihnimiz belki de pek çok sorun ortadan kalkacak. Zihin perde midir nedir gerçeğe?

Fulya 
 02.12.2007 22:36
Cevap :
Belki de kuzen... Zihnimiz kendini kötü senaryoların sahnesi haline getiriyor zaman zaman... Belki de gerçekten bu kadar uzaklaşmak, kendimizden de uzaklaştırıyor bizi... Bu yüzden perde ardından bakıyoruz dünyaya... Sevgimle...  02.12.2007 22:41
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 194
Toplam yorum
: 2196
Toplam mesaj
: 2
Ort. okunma sayısı
: 1517
Kayıt tarihi
: 04.08.06
 
 

1981 yılında aslında istenmiyor olsam da geç alınan karardan dolayı hayattayım:)) Haritacıyım ve işi..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster