Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

16 Ekim '18

 
Kategori
Şiir
Okunma Sayısı
68
 

Durma Yürü

Durma Yürü
 

İzmir Kitap Fuarından


 
zemherisini kendi kardı elleriyle
iğneyle kuyu kazdı
kör karanlıklardan çıkarken
 
yalanın içinde doğruyu gören 
onun gözüydü
içimi dolduranlardan taşan hüzünde
tökezledi durdu
 
durmadı yine de eğri çizgilerinde
zikre durmuş mürit gibi
her birinin ateşinde yandı kavruldu
hayrat dağıttı can suyunu
yavrusu doyduğunda doyan 
ana misâli aç kaldı 
 
içinde durmayan tek şey dinginlikti
ıssız bir dağ yamacında 
sabitlendi kaldı haykıran sesi(m)
duymadı kimse duymadı
 
ömür dağarcığımda doğrular var yalnızca
ihânet etmedim /bahara/ koşan çiçekti tomurcuğum
tükeniyor sular
sarardı sararacak yapraklar
dallarımı budayan budayana
 
at gözlüğü takmış çoğunluk
gelecekte bir gün
üzerlerine yıkılır mı ördükleri duvarlar
 
bildiğim / umursuzca
şenlikli uçurtmalarla koşarken onlar
umarsız voltalarla, huzursuz bacağım kaldı bana 
hâlâ yeniliyorum hayata
yüreğim durma yürü diyor daim
yürü durma bildiğin doğru yolda...
 
12 Şubat 2011
 
Hâdiye Kaptan
 
  • c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir
ETEM SEVİK bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

İçimizde tereddütler olduğuna göre doğru yollar karışıyor. Selamlar.

Kerim Korkut 
 22.10.2018 20:21
Cevap :
Yollar her zaman karışıktır insan hayatında.  24.10.2018 20:44
 
 
Toplam blog
: 467
Toplam yorum
: 1657
Toplam mesaj
: 3
Ort. okunma sayısı
: 141
Kayıt tarihi
: 16.05.11
 
 

Güzel Sanatlara tutkulu, Türk sanat müziği hayranı,  deniz ve İstanbul âşığı şiiryazar bir fâni....

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster