Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

02 Ocak '07

 
Kategori
Aile
Okunma Sayısı
1232
 

Dürüstlük mirası bırakan babam

Dürüstlük mirası bırakan babam
 

İlkokuldayım, hafta sonu geldiğini babamın gelişinden anlıyorum. Geniş bir aileyiz, dedem, ninem, amcam, yengem, çocukları ve biz tam oniki kişiyiz. Otoriter kişiliği ve siyasete düşkünlüğü ile hatırladığım. Yanında farklı şey söylemek ve düşünmek çok kolay olmayan, bilgili kendisi de bunun farkında olan dedem Farklı olduğunu biliyor, herkes te bunu kabüllenmiş durumda. Öyle ki ilk torunu olunca kendi adım olsun diye istediği "Bilgin "adını koyuyor ona. Her şeyden çok seviyor belkide bu nedenle onu.Yani ağabeyimi.Ölüm döşeginde Büledn Ulusu hükümeti kurma aşamasında, "Ne oldu? Hükümet kuruldumu?"diye soruyor, siyasete ve geleceğe o kadar duyarlı..

Ortaokula başlıyorum,oldukça başarılıyım derslerimde.Herkes takdir ediyor,ben tersini kabüllenemez durumdayım.Ancak getirdiğim karneme bakmayan merak etmeyen bir babam var,esnaf.Dükkana geliyorum karneyi çemeceye koyuyorum. Günler sonra imzalandığını görüyor ,okul başlarken alıp götürüyorum.Bu konuda konuşulan tek kelime bile hatırlamıyorum .Ortaokul 2.sınıfta okul çıkışı bırakıp dükkanı gidiyor.Bense hem seviniyor,hem eziliyorum o büyük sorumluluk altında.Sevincim bana duyulan güvenden oluyor elbette.O küçücük boyumla çok benimsiyorum bu işi.Her zaman gereğinden fazla abartıyorum, sahipleniyorum. Babamsa beni böyle gördükçe daha rahat hareket ediyor.Gurur kaynağı oluyorum onun için.Kendisinden duymuyorum.Arkadaşları hissettiriyor bana.3.sınıfta ve ondan sonrası sabahları ben açıyorum dükkanı,akşamları ben kapatıyorum. Babamla yer değiştirmiş gibiyiz.Sabah erken dükkanı açıp,temizleyip,babamı beklediğimi hatırlıyorum şimdi.O gelince kitapları alıp kolumun altına geç kalmamak için koşturuşum gözümün önüne geliyor okula.

Üniversite yıllarımda yaz aylarında tamamen bana bırakılıyor dükkan.Ben bütün gücümle çalışıyorum.Herkes geldiğin belli oldu diyor.Bana oldukça saygı duyuyorlar. Uzun yıllar üniversite kazanan olmadığı için,hep takdir ediliyorum. Babamla iyice yer değiştirmiş gibiyiz.O arkadaşları ile eğlenmeye giden, bense tam belli edemesem de ona kızan.Üç beş kuruş para biriktirmeye çalışırken bu şekilde harcaması hiç hoşuma gitmiyor.Ama yutkunuyorum.Bir şey söylemek ne mümkün.Öğretmen oluyor artık çok az gidebiliyorum memlekete.Evlilik,iş temposu,sonra çoluk çocuk derken artık yazları dükkan bensiz.Babamda bırakmış artık uğraşmıyormuş haberini alıyor, üzülüyorum.Ancak yapılacak bir şey yok.Bir haber geliyor, hemen alıp getiriyorum Ankara' ya.Ameliyat.Sonrasında üç yıldan fazla süren tedaviler. Hiç bir şeyi atlamadan dikkatice her şeyi takip eden, yaşamaya yeterince doyamadığını söyleyen babam.Belkide içten içe kızan, kendini bizimle yakın olmamadığı için suçlayan biraz daha bunun için zaman isteyen babam. Geçen yılbaşında bu sefer ısrarla kendi yerine sahiplenen,yerini kimseye vermeyen babam, 2006 yılını göremeden ve artık bundan sonrasını hiç göremeyecek olan,dürüslüğünden asla ödün vermeyen,hiç bir zaman çıkar hesabı yapmayan, kendi doğrularıyla yaşayan babam ve o kadar yakından ölümü hissetmemiş ben,cansız bedeni koyulurken toprağa,hiç yaşamadığım duyguları yaşar olmuştum.Şimdi bir yıl geçmiş,yeni bir yıla girmişken saygıyla anmak istiyorum.Tek bıraktığı dürüstlük mirasını korumaya çalışacağım...

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Yarabbim ne güzel anlatmışsınız,bende gururla okudum babanızı ve yaşadıklarınızı.Ne mutlu ki böyle müstesna bir dede ,böyle bilgili bir baba vede bunları miras olarak devralıp özümsemiş evlatlar ,torunlar benim ülkemin insanları.Yaşadıklarınıza paralel olarak yaşadıklarımı hatırladım göz yaşlarımla.Bende babamı geçen sene kaybettim ki o bir kültür abidesiydi tüm ailem için.O toprağa konulan an hayat felsefem ,zevklerim değişti adeta.Tek önemli olan yaşadığımız an vedew geride bıraktıklarımız.Bize babamdan kalan şeref , onur,dürüstlük ve kul hakkı yememek.Gördüm ki toprağa giden hiç birşey götüremiyor.Şanslıyızki böyle babaların evlatlarıyız.Nur içinde yatsınlar.

ALEV TÜMAY 
 08.09.2007 11:59
Cevap :
Benzer duyguları taşıyıp paylaştığınız için teşekkür ederim.sözünü ettiğiniz o değerler hele hele günümüz de o kadar önemli ki.esenkalın  09.09.2007 17:13
 

Ne babalar var! Daha doğrusu kendine baba diyen nice insan müsveddeleri var! Siz dürüstlüğü doğru yolda bulmuşsunuz sakın ayrılmayın!

A y s a n c a 
 08.01.2007 22:20
Cevap :
Yusuf bey,teşekkür ederim.En büyük sermayenin,hele günümüzde bu olduğunu daha iyi anlıyorum.Esenkalın  10.01.2007 23:52
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 32
Toplam yorum
: 27
Toplam mesaj
: 12
Ort. okunma sayısı
: 1075
Kayıt tarihi
: 03.11.06
 
 

Uzun yıllardan beri Kocaeli'nde dershanede öğretmenlik yapmaktayım. Marmara Üniversitesi Kimya Öğrtm..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster