Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

03 Kasım '10

 
Kategori
Dostluk
Okunma Sayısı
680
 

Ekmek, emek kokulu dostluklar...

Ekmek, emek kokulu dostluklar...
 

Şerife Mutlu'ya...

Sen geldin... Hoş geldin, sefalar getirdin, sevgideğer!

Bütün bir yaz, Akdeniz'in sıcağı omuz vurup durmuş omzuna can Şeri... Akdeniz'in sıcağını bildiğimi söyleyemem. Ama bilenlerden dinlemişliğim çok. Güneydoğu'nun sıcağı da ünlüdür. Bir arkadaşım vardı Diyarbakırlı. Öyle hızlı yürürdü ki ona yetişmek için koşmak zorunda kalırdım. Aşırı sıcaklar, bize böyle hızlı yürümeyi öğretti, derdi. Yavaş yürüyeni sıcak, mıhlarmış olduğu yere!

Bizim buralarda, mevsim diye bir kavram yok Şeri. Ne yazımız belli bu koca İstanbul canavarının içinde, ne kışımız! Ne gecemiz belli, ne gündüzümüz! Üçkağıtçıdır bu kent! Dünya kentleri içinde en psikopat olanıdır! İçimiz ışıdığında yıldızları giyinip kuşanırız, içimiz karardığında lacivert geceyi atarız omzumuza şal diye! Tesadüfen yaşarız. Mayın tarlasında yürür gibiyizdir. Nerede bir bomba patlayacağı, nereden bir trafik canavarı çıkacağı, ne zaman sağanak yağmur yağacağı, ne zaman güneş açacağı belli değildir bu kentte!

Ne zaman pencerenin yanına oturup uzaklara baksak, yalnızlığımız havalanır gider, kentin üzerinde uçuşan başka yalnızlıklara karışır. Yalnızlıklarımız kanat çırpar mavisi solmuş, griye dönmüş gökyüzünde.

Her günümüz biraz daha sarpa sarar. Her gün yeni bir sorumsuzluk skandalıyla sarsılırız.

Bir ölmediğimiz kalır!

Sözlere gelince... Bazen sular gibi ırmaklara, denizlere karışır; bazen de daha anlamını bulmadan buharlaşıverir. Hangi buluta karışır, hangi koşullarda nereye yağmur olur düşer, bilemeyiz.

Yine de yoksul sevinçler yaşamak isteriz. Küçük mutluluklar... Hani resmi yapılabilenlerden... hani bir kır çiçeği gibi saçımıza takılabilenlerden...

Bir dost sesi, bir dost gülüşü duymak isteriz.

"Yucel, orda mısın?" diye soruyorsun ya, o ses verene kadar ben anlatayım Yucel'i sana.

O, kaligrafiye yoğunlaşmış bu günlerde. İkinizi birlikte çalışırken görmek ve sanatınızı, emekçiliğinizi betimlemek ne hoş olurdu. Senin yontularına, Yucel'in çizgilerine baktıkça Amado'nun deyimiyle, anayurdumu... yani çocukluğumu görüyorum. Kumsaldaki tek katlı ev, yalınayak bastığım ince ve ıslak kumlar, deniz minareleri, elime alıp baktığım, sonra denize attığım içi dolu küçük midyeler...

Bugün doğan bir çocuk için ne kadar olanaksız değil mi içi dolu bir midyeyi avcunda tutmak! Bizim anayurdumuzda, yani çocukluğumuzda coğrafyanın kimi insanları başkalaşıma uğrayarak yamyamlaşmamıştı daha! Şimdi artık içi boş kabuklar savuruyor dalgalar kumsallara! Yakında kızıl çamurlar savuracak!

Yucel, tabak süsleme sanatından söz ediyordu bir de... Aştı Yucel, kendini! O bir sanatçı! Tıpkı senin gibi! Ne mutlu bana ki böyle sanatçı dostlarım var. Doktorların, bireylerin eksiğini gediğini onardığını, sanatçının ise toplumu sağalttığını düşünürüm. Toplum doktorusunuz siz!

Damdaki Kemancı'yı dinliyorum bu arada... Topol! Ne müthiş bir karakter değil mi?

Her şeye rağmen, yaşamak müthiş be Şeri... yaşamak müthiş bir şey! Severek yaşamak daha da güzel!

Bilirim, mütevazı olur ölmelerimiz bizim. Yine de inkar etmeyelim severek yaşadığımızı! Bir satıra... bir dizeye sığdırsak da yaşamalarımızı, severek yaşadık, severek yaşıyoruz vesselam!

Çünkü, ekmek kokulu, emek kokuludur bizim dostluklarımız!

Zelin Artuğ, Kasım 2010, Yeryüzü

http://www.kucukisler.com/2010/11/03/ekmek-simit-emek-kokulu-dostluklar/#more-9407

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Çayın kokusu geldi burnuma,susamları dökülmeden simitleri koyayım masaya,ne güzel bir özlem çayı ,demini dostluktan almış,sıcak ekmek kokan,simit kokan dostluklar.Bu duygulardır ki,yüreğimizdeki yaşama tutkusunu,yaşama sanatına çevirir,kenarı kırık hayatları,yürek çizgilerimizle hayatı sanat yapar,YÜCEL-TİRİZ tabağın hüznünü sevgimizle.Kutlarım Yücel'i ne güzel yapmış bu kararla.Sanat insanın kendi olabildiği,kendini bulduğu,dünyada vukubulan deliliklerden kaçmak istediğinde sığındığı,özgür olduğu yerdir. Bu güzel sıcacık duygularla,özenle hazırladığın çay saati....!!!!! Herşeye rağmen yaşamaya değen şu hayatı böylesine güzel duygularla içine çektiğin szcüklerle ne güzel anlatmşsın,inan çok duygulandım.Bu dünyada ulaşılabilecek mertebe,insanın yalnızlığını çoğalta,çoğalta senin gibi insanlarla paylaşarak çoğalması olsa gerek can..Sonsuz teşekkürlerimle,İÇTENLİK ve SEVGİMLE İyi ki varsın yeryüzünde...:)Zeloşum.

Şerife Mutlu 
 06.11.2010 20:47
Cevap :
Sevgideğerlim, Dostluklar da demini alınca güzel! Demini almamış dostlukların(?!) ya da dostluk sanılan şeyin tadının acı olması da kaçınılmaz oluyor. O nedenle, bizimki gibi iyi demlenmiş dostluklar çoğalır elbet, iyi demlenmiş çay gibi hem keyifli, hem bereketli olur! YERYÜZÜMÜZ'ün olmazsa olmazı can Şerife, sen geldin, hepimizin yüzü güldü! Sanatına ve insanlığına sevgi ve saygımla...  07.11.2010 14:45
 

Ben seni severim.. Emekçi arkadaşlarımda sever.. Dost tanımlaman onur verici Zelin.. Sevgiler, saygılar

yucel evren 
 04.11.2010 8:12
Cevap :
Sevgideğer, dostluk ve dayanışma ve hele de sınıf bilinci oldukça, YERYÜZÜne diş geçirmeye çalışan emperyalizm, onun uşağı kapitalizm ve ikide birde hortlayan tetikçisi dogmatizm; insanlığın serçe parmağını bile ısıramaz! Yeryüzü'nden, yeryüzünün ışık yüzlü emekçilerine sevgi ve saygıyla...  04.11.2010 12:14
 

Bu müthiş dostluğa yakışan bir yazı...sevgiyle selamlıyorum...

CAFER DEMİRTAŞ 
 03.11.2010 20:05
Cevap :
Emek kokulu dostluklara ne giyse yakışır be şair! Sen bunu en iyi bilenlerdensin! Sevgiyle...  03.11.2010 23:39
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 133
Toplam yorum
: 798
Toplam mesaj
: 2
Ort. okunma sayısı
: 1022
Kayıt tarihi
: 04.07.08
 
 

Yaşam, sorulardan ve yanıtlardan oluşmuş. Her soru, aynı zamanda kendinin yanıtı... Çift yumurta ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster